Lightness Quotes Novels & Stories

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

“Medyo malakas din pala, nabasag pa ang ilaw.” Narinig niyang sindihan ang lighter, sumingaw ang isang matapang na amoy na mabilis kumalat sa buong kuwarto. “No matter how strong, useless din. You’ll just end up lying there, letting anyone do whatever they want.”

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

Nagmimistula silang batang zoro. "Paanong hindi kita napansin na nakasunod ka sa akin kanina?" nagdududa niyang tanong muli kay Lights. "Bawat isa sa atin, has own ability." Tanging sagot ni Lights bago tumalikod ng higa mula sa kausap nito.

" Hindi mo ginamit ng tama ang mga mata mo dahil hindi mo nakita ang isang bagay na mas mahalaga kaysa sa nakikita lang ng iyung normal na mga mata. Maraming mga bagay ang wala sa kanila ngunit hindi na sila naghahangad pa ng labis. Alam mo bang kapos din sila kung minsan. Minsan pa nga nangungutang kami sa isang caffe makatikim lang ng honey bread. Pero masaya kami kahit maraming kulang. Hindi kasi porket nasa poder kami ng mga Jungslagger ay namumuhay na kami sa karangyaan. Nagkakamali ka ng inakala. Ikaw.Malaya ka. Ako. Hindi. Ni hindi nga ako makabili sa mall ng walang bantay. Hindi pa huli ang lahat Leonardo. May pagkakataon ka pang baguhin ang iyung kinabukasan." Nabitiwan ni Leonard

Ngumiti siya, “Bente ka pa lang. Hindi ka pa matanda. Dapat masaya ka.” Pinanood ko ang unti-unting pagpatay ng liwanag, pero muling binigyan niya ako ng isa pa, mas maliwanag. “Tingnan mo, laging may liwanag sa mundo. Kung mawawala, sindihan lang ulit. Ria, bawat araw, magiging mas matamis.” Hinawakan ko ang sparkler at inikot ito sa hangin. Tama siya—bente anyos pa rin ako ngayon, dapat ay masaya.

Tinanong ni James, "Kung gayon, ano ang Light of Acme?" Pinahaba ng ibon ang mga kuko nito at kinamot ang baba. Pagkatapos ng ilang pagmumuni muni, sinabi nito, "Ang Light of Acme na inilarawan mo ay nag eexist. Ang natitirang kapangyarihan ng ilang mga patay na Acmean ay magiging mga sinag ng liwanag. Gayunpaman, ang Light of Acme ay walang positibong epekto sa sinumang nabubuhay na nilalang. Sa katunayan, ang Light of Acme ay maaari ding tawaging Light of Death. Kapag nahawahan na ng liwanag, ang isang buhay na nilalang ay mamamatay. Iyon ay dahil walang kilalang kapangyarihan ang epektibong makakalaban sa Light of Acme... Paumanhin, ang Light of Death."

Sabi nya sakin habang nakatitig sa mga mata ko. "Well, hindi lahat ng tao ay may magandang pinagdadaanan.. I just want to be a light to people who experience darkness." Nakangiting sabi ko sa kanya. "Do you think your smile can light up someone's life?" Seryosong tanong nya.

"At least alam nating hindi siya mahihiyain paglaki niya." "Mahihiyain nga ba o sobrang lakas lang ng loob?" singit ni Light, na napapailing habang iniinom ang kanyang kape. "Parang tayo lang noong bata pa, di ba? Hindi takot mag-express ng nararamdaman."

Neon signs changing hues, blinking lights dancing like stars in motion. “The countryside has its charm,” sabi ni Marga. “But the city has its own beauty too—just look at those lights. They shine like stars. A different kind of stars.” Tumingin si Brandon sa direksyong itinuro niya, then let out a faint chuckle. “You’re romanticizing light pollution. Marga, you shouldn’t have studied business. You should’ve taken liberal arts.” Napatawa si Marga, hindi dahil sa insulto, kundi dahil totoo naman. She stared at Brandon, silently wondering how someone so intelligent could be so emotionally detached.