Romans & histoires Lightness Quotes

Neon signs changing hues, blinking lights dancing like stars in motion. “The countryside has its charm,” sabi ni Marga. “But the city has its own beauty too—just look at those lights. They shine like stars. A different kind of stars.” Tumingin si Brandon sa direksyong itinuro niya, then let out a faint chuckle. “You’re romanticizing light pollution. Marga, you shouldn’t have studied business. You should’ve taken liberal arts.” Napatawa si Marga, hindi dahil sa insulto, kundi dahil totoo naman. She stared at Brandon, silently wondering how someone so intelligent could be so emotionally detached.

"Ang tagal pa po non." "Hindi ba obvious na ayaw kong makipaghiwalay kay Martha? Mahal ko ang babaeng iyon. Hindi ko na kayang magmahal pa ng iba, bukod sa kaniya. Kung hindi kami magkakaayos, okay na sa akin ang makita at makausap siya paminsan-minsan pero hindi ko siya papalitan," pahayag ni Light at muling hinarap ang trabaho.

"Madilim narin mamaya . . . We can't go there" "Why not?"tumaas ang kilay ko. "Well you can't enjoy the view of it's too dark"I rolled my eyes. "Don't they have a . . . Lights?"tinampal niya ako bigla. "Of course they do!But . . You'll appreciate the whole view the most if you can see the real colours of it ,in broad daylight"

Inangat niya ang kanyang mukha, basang-basa ng luha ang kanyang mga pisngi habang itinuturo ang nakasulat na quote sa maliit na bracelet ni Maeva. “Hope – You are the light that guides us through darkness and inspires us to keep moving forward.” “Ito... ang mga salitang ito ang pumatak sa isip ko araw-araw para magbago at hanapin kayo,” patuloy niya, hinahabol ang kaniyang hininga. “Liam...” bulong ko, hinahaplos ang kaniyang basang buhok at likod upang pakalmahin siya, ngunit maging ang sarili kong dibdib ay sumasabog na sa emosyon.

"Isipin mo: buong araw na walang nangyari, hindi ka ba mabubwisit? Pero sa huling sandali—bago ka magsara, biglang may lumapit na matamis na alok. Siguradong magugulat ka at matutuwa, at kusang kakapitan ni Raymond ang pagkakataon na iyon, kaya mas magiging hindi maingat siya." "At isa pa, usapang ilaw. Kahit gaano pa kaganda ang ilaw, walang tatalo sa liwanag ng araw. Kahit gaano pa kaganda ang ilaw sa Treasure Measure—pag buong araw kang nagtrabaho, mapapagod ang mga mata mo. Kapag dumidilim na ang langit, mapapagod ang mata mga mata mo, at mas madali mo na hindi mo mapansin ang mga detalye sa puntong ito. Kahit may kapintasan na kaya niyang makita kanina, malamang hindi niya mapapansin iy

Malamig na sabi ni Light. Mapait na napangiti si Shein. "Kahit bigyan mo pa ako ng isang milyon hinding-hindi ko aaminin ang kasalanang hindi ko naman ginawa." Sagot nito hindi niya naiwasang kumulo ang kanyang dugo. "Matalim ang dila mo, ano nga bang ipinagmamalaki mo ha? Baka magsisi ka kung hahantong tayo sa husgado! You know what money can buy is, young lady!" wika ni Light.

"Ano, ahm.." "Ano?" "Saka ko lang ata napahalaghan ang sarili ko simula nang makilala kita, Adrienne." Wala akong natanggap na sagot. Tumingala ako sakanya pero walang emosyon ang mukha niya. "Ha?" Tanging sagot nito. "Eh? Dimo gets? Hayst. You see without dark, Light is very Unuseful. But when The dark came that's when the light shines." Diretso ko itong sabi habang naka pikit.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Kausap ko sa kanya. "Naalala mo ba dati light? Noong bulag pa ako, gusto kong makita ka diba? At ang saya-saya ko noong araw na nakikita na kita. Salamat Light, kasi ikaw ang naging ilaw ko at gabay ko noong nasa kadiliman pa ako. Kung wala ka siguro palagi akong nalulungkot at mag-isa. Kaya hindi kita iiwan, kung nasaan ako dapat nandoon ka rin." Sumiksik naman ito lalo sa akin. Sa tingin ko ay naiintindihan niya ang mga sinasabi ko.

I didn't have to turn on the torch because the light from the moon is enough to lighten my way. Iniisip ko kasing mas magandang pagmasdan ang lahat kung nasa tuktok ako ng lighthouse. Hindi ko alintana ang dilim at kawalan ng kasama. Isa pa, sa tingin ko wala namang ibang tao rito kaya hindi ako nag-iisip ng kahit anong panganib. I just want to take a look at everything from that position, up there. Pagkatapos ay babalik rin ako kaagad.