Lil Bit Meaning Novels & Stories

Isang gabi, habang kausap niya si Lilo sa video call, biglang nagsalita ang bata. “Mommy…” “Yes, baby?” “Si Daddy… lagi kang hinahanap.” Parang may kumurot sa puso ni Lucil. “Ano sabi niya?” “Sabi niya… uwi ka na raw…” Napapikit si Lucil, pilit pinipigilan ang luha. “Anong sabi mo?” “Sabi ko… busy si Mommy…” Hindi na niya napigilan. Tumulo na ang luha niya.

Ang sagot ni Liliana ay tila puno ng pag-asa at kaunting kaba, parang isang maliit na ibon na nag-aalala ngunit may determinasyon. Parang isang maliit na pugo si Liliana, banayad at mahinahon, ngumingiti nang hindi ipinapakita ang kaniyang mga ngipin. Hindi na siya nakagawa ng ibang hakbang, dahil isang milyon kada minuto ang bayad, kaya't kailangan niyang punuin ang magandang imahe para kay Dwayne..

Saglit na natahimik ito bago bahagyang ngumiti, pero kasunod noon ay binitawan niya ang mga salitang ikinatigil ng lahat. “Kamukha talaga sa gong-gong ang bata na ito,” mahina ngunit malinaw ang kanyang bulong. Napakunot ang noo ko. “Ano po yun, Miss Lillian? May sinabi ba kayo?” tanong ko, dahil parang hindi ko masyadong narinig. Agad siyang umiwas ng tingin, pinigil ang ngisi at sumagot ng malamig,

Ng--Bituin. Kinilabutan ako nang tingnan ako ng matandang manghuhula na diretso sa mga mata. "Babaeng dala ng bituin?" Binalikan niya muli ang kamay ko na para talagang merong binabasa doon, "Hinagpis mula sa isang halaman ngunit mamumukadkad muli ito sa iyong harapan. May nawala na ba sayong Lily ang pangalan?" Dugtong niya.

anito na may masayang tono at ekspresyon. May iba din pala siyang ekspresyon maliban sa pagiging moody. "What condition?"kumunot ang noo ko habang nagtatanong. "Wag mo na akong tawaging bata gaya ng ginawa ko kanina. Ang pinaka ayaw ko kase ay yung minamaliit ako." Maliit naman talaga siya eh!Geeze!! "Okay I promise."iniabot niya sakin as a deal.

pag bibigay ko ng Go signal sa kanila. “Tsk. Fine gagawin na namin ito agad bukas.” Sagot ni Lilith sa akin. Naka ngiti lang ako habang tumatango. Sinundan ko sila ng tingin hanggang makalabas ang mag kakapatid. Napa buntong hininga na lang ako at umiling. “Napaka layo ng ugali nila kay Lilura..” bulong ko. May kaunting kamaldihan kasi si Lilith sabagay mayaman sila at spoiled.

Gee, that makes me kinda sad. "Ito na lang ma, si Lilith. Officemate ko 'to, napakatamad! Tapos alam mo ma, para siyang bata umasta minsan. 'Di mo maintindihan yung ugali no'n, ma. Minsan suplada, minsan lutang, minsan bingi, minsan wala sa sarili kausap, but you know what... mabait din 'yon kahit papaano. Minsan magugulat ka na lang kapag may sinasabi siyang matino dahil puro nonsense 'yung sinasabi no'n." Napakamot na lang ako ng ulo dahil sa kuwento ko tungkol kay Lilith. Huh?

sabi ng isa, may halong kasamaan ang ngiti. “Palalayain ka rin namin, miss... pero isang round lang. O baka dalawa. Haha!” “Bitawan mo ako! Tulong! TULONGG!” sigaw ni Lily nang bigla siyang suntukin sa tiyan. “Hoy! Baka mamaya may tama na agad 'yan, kalma lang!” “Ang ingay kasi! Baka may makakita pa.” “Pakiusap… h-huwag PO... huhu…” bulong ni Lily habang gumagapang palayo, pilit pa ring lumalaban kahit nanghihina na ang katawan.

Hindi gumalaw ang kanyang maliit na bibig. Nakatikom nang maigi ang manipis na labi ni Jeremy. Uminit na ang kanyang mga mata at nanginig ang kanyang lalamunan habang naiiyak siya. Hindi na talaga makapagsalita si Lilian. Hinigpitan niya ang kanyang mga kamao at masakit na sinisi ang kanyang sarili. Pakiramdam niya ay wala na siyang natitirang karapatan para magpakita sa batang ito.

"Mamimiss ko siya." "Mas lalo ako..." sagot ni Lilith, impit ang hikbi habang pinipilit ngumiti. Tinitigan niya ang simpleng damit na hawak, dumampi ang hinlalaki niya sa lace sa gilid nito.