Terror In Tagalog Novels & Stories

Tumango naman silang Vera bilang sang-ayon. "By the way, 'yong sinabi ni Sir na IT na mag-eemail sa inyo, nag-email na ba?" paalala niya, as usual, serious tone. Tumango si Vera. "Yes Sav. Ang inimail ng IT ay marami. New cyber shortcuts, passwords, other hacking keywords, at marami pang iba. Sinend na rin kung pano buksan ang double locks ng bahay." Napatango siya kay Vera.

Maarte kung sagot "O sige ikaw bahala, kung ayaw mong madumihan. Marunong ka namang icompany si lola diba? And beside di ka naman nagsasawa sa kwento ni lola." Nakatawang sabi ni Cedric. Namutla ako, bigla ko kasing naalala nong last visit namin dito. Nag nosebleed ako sa kwento ni lola as in for real nosebleed talaga! Halo-halo kasi ang salita nya parang di tagalog na ewan. Kaya nga yan ay isa sa di ko gusto dito. Wag kayo love ko lola ko noh talagang di lang kaya ng power ko.

Bakit may paganito siya? Biglang lumikot ang mga mata ko nang maalala ko si Antalia. Asan na nga pala ang batang iyon? Nawili ako sa panonood ng fireworks na akala ko hinanda para sa akin kaya nakalitaan ko ang tungkol sa kanya. Sa kaka-assume ko nakalimutan ko ang alaga ko. Mabilis akong kumilos at inilbot muli ang paningin ko kahit na ang maliwanag naparte lamang ay ang gitnang bahagi kung nasaan kami ngayon.

Pero hindi ko inakala na kompleto siya ng mga kagamitang ganito. The whole room was black. The bed, the curtain, the wall paint, the stuff. I swallowed hard at everything I see. I even saw chains, handcuffs, neck collars, puddles, and other erotic sundries. My legs seem to want to retreat. Parang gustong umatras ng mga paa ko. "Take off your clothes."

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

tanong n'ya rito habang hinahagod ang braso ng dalaga. "S-Senyorito...," "Tell me, Tanya! I want an honest answer," pamimilit n'ya. "P-Pakiramdam ko ay l-ligtas ako at medyo n-nawala ang takot ko sa panaginip ko," nauutal na sagot nito sa kan'ya. "Good! I'm happy that you feel that way. Are you still scared of me?" "M-Medyo po!" "Don't be! Mukha ba akong monster sayo?"

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Na mas lalong nagpagulo sa akin. It's raining, am I right? I hate rain, I really did hate the rain. Lahat kami ay nagulat at napatingin sa pintuan nitong room nang bigla na lamang itong bumukas nang napakalakas dahilan para matakot ang iba. Isang malamig na ihip ng hangin ang bumalot sa amin.

Then after that, I bid a goodbye to them. Nasa kalagitnaan ako ng paghahaplos sa likod ng anak anak ko nang mapansin ko si Tita na parang hindi mapakali. "Mom? Is there any problem?" I asked her. Nilingon niya naman ako. "I'm scared, iha. Kinakabahan din ako," "Why?"

Ang takot ko sa mga multo o mga aswang. Naramdaman ko na ang liwanag kaya napabuka na ako ng aking mga mata at nagpalinga-linga ako sa paligid. Napapasinok ako dahil naiyak talaga ako sa loob kanina dahil sa sobrang takot na nararamdaman mo. Inilapag na ako ni Vander at napatingin ako sa pinangalingan namin. House of Terror. Yun ang nakalagay sa karatula at agad kong naintindihan iyon dahil na terrorized talaga ako sa loob.