Lintik Na Pag Ibig Novels & Stories

Tinakpan ko naman ang aking bibig para mapigilan ko ang kumakawalang hikbi na nanggagaling sa aking bibig. “Wala naman akong ginawang masama… gusto ko lang naman sumaya… Gusto ko maramdaman yung pagmamahal… Gusto ko maranasan nang minamahal… Pero bakit? Bakit ganito kalupit ang tadhana saakin!? Bakit!?” Mahinang sabi ko naman atsaka niyakap ang aking sarili dahil na din sa lamig.

Kaagad akong naguluhan. "Ano ang ibig mong sabihin?" "Look, Lia. I'm trying here. Pero hindi mo pa rin gets. Wala ka man lang bang napapansin? Really? Kailangan ko pa bang sabihin para lang malaman mo?" Hinarap niya ako. Kitang kita ko ang inis sa mga mata niya habang tinititigan ako. Ano ba ang ibig niyang sabihin? "I don't why. Everytime your father mention you, mas lalo lang akong nae-excite na makilala ka..." bulong niya iyon. Siguro ay akala niya hindi ko narinig.

wika ko rito natigil ito sa pag hahalungkat ng kung ano sa reff "Huh?Bakit?" "Anong bakit?Hindi ba yun ang gusto mo?"kunot noong tanong ko rito nag iwas ito ng tingin "Ang ibig kong sabihin."tumikhim ito "Kung bakit kasi akala ko ba saka mo lang ako ibabalik pag mahal na din kita."pag lilinaw nito mapait ang ngiting ginawad ko rito "Kahit naman kahit gaano tayo katagal dito Hindi mo ako magagawang mahalin diba?"

dugtong niya sa huli. Hindi na lang ako umimik. Bigla na lang din ako nalito sa ibigsabihin ng pag-ibig at pagmamahal. Baka hindi ko talaga alam ang pagkakaiba no'n? Baka tama nga si lucas, si jaq, at si ingrid? Nalilito na ako! Para kanino ba kasi talaga ako? Si Anna na ba talaga? Naknampotsa! I need a sign!

Mga segundong puno ng ngiti ang pagmamahalan namin ni Lucas! Iyon ang pag-ibig na hinahanap ko sa kaniya. Ang pag-ibig ni Lucas na ipinangako niya hanggang dulo! Pangakong puno ng pag-asa! Walang kupas ang bawat ngiti sa kahapon! Mga yakap niya na nagbibigay init sa malamig kong mga sandali! Iyon! Iyon nga ang gusto kong madama sa ngayon na nanlalamig ang puso ko.

Si Felix ay nakasandal sa hita ko, parang aso na naghihintay ng pagsang-ayon ng amo. "Felicity, tinanggap mo naman ako, ‘di ba? May naramdaman ka naman para sa akin kahit kaunti sa paglipas ng taon, hindi ba? Alam kong marami akong nagawang mali. Patawarin mo ako. Naipaghiganti na kita at ang lola mo. Gawin na nating tama ang lahat mula ngayon. Mananatili ka bang kasama ko habang buhay? Mahal na mahal kita, Felicity..."

nahikbi hikbi pa Saglit akong kumalas sa pagkakayakap ko sa kanya para kumuha ng tubig, "oh ito tubig uminom ka nga muna" kahit ako gusto ko na din bumigay pero pinipigilan ko talaga dahil lalo lang kaming mag iiyakan dalawa

Ito ay nakakabighani. Lumapit si Annatalia. "Nararamdaman mo rin, 'di ba?" tanong niya, kumikinang ang mga mata. "Ang... pag-ibig? Ang..." Nahihirapan siyang magsalita, ngunit malinaw ang kanyang kahulugan. Marahan akong tumango, hindi makabuo ng anumang bagay na magkakaugnay. Ang mga salita ay naramdamang hindi sapat. Ang pag-ibig ay hindi na isang konsepto—ito ay isang pulso sa aking dibdib, isang gravity na nakaangkla sa akin sa gitna ng munting buhay na ito.

sabay talikod ko rito " sab please" yakap nito sakin mula sa likuran" i love you hindi ko kayang mabuhay na wala ka" iyak nito " dapat inisip mong my mahal ka bago mo ginawa ang bagay nato" matigas na turan ko at inalis ang braso nito na nakayakap sakin lumabas ako ng bagsak ang balikat iyak na iyak na animoy wala ng katapusan wala sa sariling lumabas ako ng building at tinungo ang kalsada wala narin namang silbi ang mabuhay kung ganto lang rin naman ang iapaparamdam sayo ng taong lubos mong minahal asakit sakit isipin na ang lalaking pinakamamahal mo ay panandalian lang pinamalagi sa tabi mo

Ikaw ang pag-ibig na hinintay Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na ikaw Ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw You look so beautiful in white