Little Nightmare 2 Novels & Stories

sambit nito sa mahimbing na natutulog na si Luna. Nakaramdam ng matiwasay na pakiramdam si Luna, kung kaya't mahimbing na ang kanyang pagtulog. Hindi na rin masakit ang kanyang ulo, at maayos na ang kanyang pakiramdam. Nagising siya dahil nakaramdam siya ng uhaw ng madatnan niya si Kyro na nakayuko habang natutulog sa upuan, sa tagiliran ng kanyang kama, at isang maliit na palanggana sa gilid nito na may lamang tubig.

Napuno ng takot ang puso ko, lalo na nang makita ko ang pulang mantsa sa bedsheet at mapansin ko ang mga nagkalat na damit sa sahig. Lalong lumakas ang kabog ng dibdib ko nang igawi ko ang paningin ko sa kama. Doon ko nakita ang lalaking mahimbing na natutulog, nakatihaya, at walang saplot pang-itaas. Bahagyang natakpan ng kumot ang ibabang bahagi ng kanyang katawan, ngunit sapat na ang nakita ko para lalo akong manginig sa kaba at hiya.

"I'll be looking forward to it, though. So take care, okay? Kelangan niyong mabuhay hanggang sa makaalis na ako sa silid na ito." Saka siya nito tinapik para ipaubaya ang lahat. "Don't you ever try to fail me, Nightmare. Once na may mangyaring hindi ko gusto buhay mo ang magiging kapalit." Ang dalagang naninirahan sa mataas na tore ay naiwang mag-isa. Naging tahimik ang kapaligiran at tunog ng kuliglig na lamang ang naririnig. Naupo siya sa harap ng malaking bintana, ang tanging lagusan kung saan maaari lamang pumasok at lumabas ang isang tao.

Ilang linggo na ang nakalipas matapos ang ginawang gulo nang mga Domingo. Tahimik ang gabi. at mula sa bintana ng penthouse, kitang-kita ang liwanag ng mga bituin at ang halos walang galaw na siyudad sa ibaba. Alas-dos ng madaling araw. Malalim na ang tulog ng karamihan, ngunit hindi si Yukisha. Gising siya, mulat na mulat habang nakahiga. Kanina pa siya nagpapalit-palit ng pwesto sa kama. Pinipilit niyang balewalain ang nararamdaman, pero habang lumilipas ang mga minuto, parang may maliit na boses sa loob ng tiyan niya na paulit-ulit na sumisigaw. “Mangga. Maasim. Bagoong. Ngayon na.”

Waaa kailangan ko siyang iligtas! ****** LMCD22

Nakasuot din ito ng cap kaya bahagyang natatakpan ang mata ng lalaki. “`Ne, gusto mo ba ng pera?” tanong ng lalaki sa kaniya. PARANG nalulunod sa napakalalim na karagatan si Celeste nang magising siya mula sa panaginip na iyon. Naninikip ang dibdib niya at kinakapos siya sa paghinga. Awtomatikong naglandas ang magkakasunod na luha sa kaniyang magkabilang pisngi. Napahawak pa siya sa dibdib niya at isinandal ang likod sa headboard ng kama.

I drop it on purpose and smile at him "Ops, I'm sorry. I didn't mean it" makahulugan na saad ko at hindi parin mawala ang gulat sa muka nito, yes. Magulat ka, andito ako matapos mo akong hamakin, itapon at abandunahin I will be your living nightmare, Remonise.

Sisikapin kong mabuhay para mabigyan sila ng hustisya ni Tatay. Makikiusap ako sa kanya na wag akong patayin pero bago ko pa mabuksan ang aking bibig nauna na itong magsalita sa akin. "Close your eyes kid, it's just a nightmare." Ang huling salitang narinig ko, bago ako nawalan ng malay. __________________________

What kind of witchcraft did she put on him? Mariin siyang napapikit nang may imahe na naman ng babae na umuungol sa sarap na pinalalasap niya ng gabing iyon. He can see the body and hear the moans and groan, whenever he's having a nightmare. Yeah it’s a nightmare.

At ipinapaalala ng mga peklat sa likuran ko ang pinagdaanan ko ng gabing iyon. Pero pinipilit kong labanan ang takot na iyon at tanggapin ang nangyari. Iniisip ko na hindi pa iyon ang pinakamalalang maaari kong maranasan kapag muli akong pumasok sa buhay ni Jyn. Well, I guess I am too crazy in love with him because despite those nightmares that I got, I still want to be with him. “Asper!” sigaw ni Miracle sa akin nang sagutin ko ang tawag niya. “Kezia called and told me that you went out of your house alone.”