Seven Little Nightmares の小説・ストーリー

At ipinapaalala ng mga peklat sa likuran ko ang pinagdaanan ko ng gabing iyon. Pero pinipilit kong labanan ang takot na iyon at tanggapin ang nangyari. Iniisip ko na hindi pa iyon ang pinakamalalang maaari kong maranasan kapag muli akong pumasok sa buhay ni Jyn. Well, I guess I am too crazy in love with him because despite those nightmares that I got, I still want to be with him. “Asper!” sigaw ni Miracle sa akin nang sagutin ko ang tawag niya. “Kezia called and told me that you went out of your house alone.”

Maybe it's just a coincidence since Roxanne is the one who's close with Florence among all of them. "Then you should call that a nightmare, Rare." Denny said with horror written on her face. I let out a deep sigh saka tumutok ulit sa Laptop ko. "A beautiful nightmare" I whispered under my breath. I WAS about to get back to sleep when I noticed that it's still seven in the morning when I heard someone knocked three times. Kahit na inaantok pa ako ay tumayo ako saka binuksan ang pinto. It was Manang who's in front of my room smiling sweetly at me.

Hindi ako umimik, nanatili ang mga tingin ko kay Lena. “She should be.” muling saad niya, may amusement sa boses niya. “You sent us there to help her.” Sumimsim ako ng alak bago sumagot. “I simply didn’t let talent go unnoticed.” Napangisi si Helios. “Sure." Maya-maya, isa-isa nang nagsilapitan ang mga demonyo kong kaibigan. The Elite Seven. Or rather, the six men who never let me live in peace.

Tinitigan niya ang mga mata ng dalaga, at doon nabasa ni Jecelle ang katotohanan: ang ONE MORE NIGHT ay hindi lang isang pangako—ito ay ang simula ng pagkagapos ng dalawang puso na hindi na makakatakas pa, kahit na ang kapalit nito ay ang pagharap sa pinakamadilim na bahagi ng kanilang mundo. Sa labas ng bahay, ang mundo ay muling gumagalaw. Ang mga kaaway, ang mga lihim, at ang mga panganib ay muling gumigising. Ngunit sa loob ng silid na iyon, alam nilang handa na silang harapin ang lahat—basta’t magkasama sila.

Tumigil muna ako sa pagtatype sa laptop ko saka nag-inat. Nararamdaman ko na ang bahagyang pananakit ng likod ko. Ipinikit ko saglit ang mga mata ko. Biglang tumunog ang cellphone ko na nasa gilid lang ng laptop ko. Iminulat ko ulit ang mga mata ko saka tiningnan kung ano iyon. Isang notification galing sa snapchat app ko. Lloydyy just message you. Who’s Lloydyy? Due to confusion, binuksan ko ang message.

She really a smart and beautiful girl. Napatingin ako sa wall clock. Alas- otso ‘y media na pala. Kailangan ng matulog ni Neeca. May tamang oras kasi ang pagtulog ng batang ito lalo pa at maaga rin kung magising ng maaga. Their Daddy Vrikzor is very stricts for his rule.

I am having a nightmare, a freaking nightmare! ©️charmaineglorymae

Nakasuot din ito ng cap kaya bahagyang natatakpan ang mata ng lalaki. “`Ne, gusto mo ba ng pera?” tanong ng lalaki sa kaniya. PARANG nalulunod sa napakalalim na karagatan si Celeste nang magising siya mula sa panaginip na iyon. Naninikip ang dibdib niya at kinakapos siya sa paghinga. Awtomatikong naglandas ang magkakasunod na luha sa kaniyang magkabilang pisngi. Napahawak pa siya sa dibdib niya at isinandal ang likod sa headboard ng kama.

Hindi naman na iyon nakagugulat lalo na't lumaki itong napapalibutan ng magagandang klase ng pananamit dahil sa pagmomodelo nito para sa iba't ibang klase ng brand. Hindi nawala ang ngiti sa mga labi ni Lauren habang umaandar ang oras para sa kanilang mag-ina. Nasa gitna ng malaking backdrop na puti ang kaniyang anak na may suot ng denim jacket na terno sa denim shorts na suot nito. Hindi rin nito alintana ang sunod-sunod na flash ng camera na tila ba sanay na.

Chapter 75 NADYA'S POV "T-Taurus." Nauutal ko na lang na salita at aaminin kong dinapuan rin ako ng matinding takot at pangamba sa dibdib ko na makita ang madilim at nakaka takot niyang itsura ngunit hindi ko na lang pinahalata iyon. Lumunok na lang ako ng laway at hindi pinakita sakanya na natatakot ako at sa paraan na iyon, hindi niya ako madaling ma kontrol.