Little Nightmare 2 Novels & Stories

Nagulat akong nakatingin sa akin ang bata na para bang may lungkot sa mga mata. Kung hindi pa ako tinawag ni Farrah ay hindi ako matitinag. Kaya mabilis ko nang sinarado ang pintuan ng kwarto ni Zor. Nasa tabi naman nito ang kwarto ni Neeca na katapat ng aking silid. Habang nasa dulong bahagi ang malaking kwarto na iyon daw ang master bedroom ni Sir Vrikzor.

Kabanata 3: Familia “Aryan? Hija? Bakit ang aga mong nagising?” Tanong ni Lola Amari habang lumabas siya sa kwarto. Mag ala sais pa lang ng umaga pero kanina pa akong alas kwatro gising. Kahit sobrang late ko na natulog kagabi dahil naninibago ako sa kapaligiran ko ay kusang nagising ang katawan ko. “Nasanay na po ako gumising ng ganitong oras,” sagot ko habang pinag patuloy ang pagwawalis ng sahig.

- Talliah Jae's POV. Nagising ako ng walang katabi, pag tingin ko sa orasan ay mag 10pm na. Ibinalot ko ang sarili sa comforter at tumayo upang hanapin si Ice ngunit nalibot ko na ang buong kuwarto ay wala sya, napalingon ako sa counter ng maliit na kitchen, May pasta and juice na nakatakip at may nakadikit na notes. Ilang oras na kaya siyang nagpapahangin sa labas?

Nilapit niya ang mukha niya at tuluyan na nagtama ang labi naming dalawa na kinalaki ng mga mata ko. What the hell! ********* LMCD22

Nakakatawa… pero totoo. Mula sa loob ng kwarto, narinig niya ang mahina at paawang boses ni Mitch. “Vincent… I’m sorry, did I disturb you?” Sumagot si Vincent sa malambing na tono, isang tonong ibang-iba sa ipinakita niya kanina. “No. I wasn’t asleep. What’s wrong?” Humagulgol si Mitch habang nagsasalita. “Vincent… I’m scared… I had a nightmare.I was back there—abroad. Lahat ng masasakit na nakaraan ko ay bumalik. ”

Bigla akong napamura sa isip ko nang biglang dumaloy ang sariwang memorya sa aking isip ang nangyari kagabi. Club. Drunked. Kiss. Stranger. Bed. Moans. Tapos... May napunit. Tangina! I'm screwed! I rushedly find my clothes besides and beneath the bed and go. Kailangan ko nang makaalis! I furiously raked my hair with my hand as thoughts from flashed like a raging waves repeatedly what i've had done last night. Holy shit! What a worse nightmare given on my twenty-two birthday! I need to go home immediately! Fuck!

Ilang beses ko pinipilit na iwasiwas ang ulo ko para hindi niya mailapat ang kanyang bibig sa aking leeg. “I felt so sorry for Lyam. He died without taking you to his bed.” He laughed devilishly. Hindi mo na makikita sa kanya ang pagiging respetado at mahinahon tulad ng pagkakakilala sa kanya ng ibang tao. He instantly turned into a maniac beast that is ready to taste his unwilling prey. “FUCK YOU, LORENZO! YOU'RE A FUCKING PSYCOPATH!”

Sa tagal kong umiiyak at pag proseso sa nangyari, nahulog ako sa malalim na pag tulog. Kinabukasan, maaga ako’ng nagising dahil sa pag kalam ng sikmura ko. Obviously, I didn't eat dinner last night. Nakita kong may mga pagkain naman kaya kumain na ako mag isa. Si Mama at Diana ay paniguradong tulog pa at hindi ko rin gusto na makaharap sila.

Takot na takot at naiiyak na tinaas niya ang dalawang tuhod at niyakap iyon. It happened again. The nightmare. Pero sa pagkakataon na iyon ay may mas malinaw na detalye. Ngayon ay may isang misteryosong tinig na siyang tumatawag sa kanyang pangalan. At ang tao sa daan bago siya mahulog sa bangin, nag-iwan iyon ng malaking katanungan sa kanyang isipan. Nang maalala ang oras ay agad siyang lumingon sa bedside table kung saan nakapatong ang digital alarm clock niya. Pasado alas-tres na ng madaling araw, hindi niya namalayan na nakatulog siya. At sa dalawang oras na iyon nahimbing siya ng tulog, agad siyang dinalaw ulit ng masamang panaginip na iyon.

Naka-upo si Loreanne sa harapan ko at katabi niya si Psalmea. Sumimsim ako sa kape na binili ko kanina sa starbucks. "Bigla ka na lang nawala kagabi!" Loreanne said. Tumango ako. "I had s*x last night and it was superb!" I giggled. "Hoy! G*ga! Ang daming tao! Maririnig ka!" Loreanne said. I rolled my eyes. "As if naman v*rgin pa silang lahat ano?" Psalmea chuckled.