Little Nightmares Mono Novels & Stories

Tanong ni Denny sa kaniya. "Oo nga." Sab. "Teka! Yung nightmare ni Rare when she was in coma at yung mga panaginip niya ika---" pero naputol din agad ang pagsasalita ni Sab dahil sa kabastusan ng katabi ko.

MATAPOS magluto ni Monica nang lugaw, agad siyang naghanda ng pagkain para kay Zymon. Kanina pa kasi itong tulog at hindi pa kumakain, kailangan din nitong uminom ng gamot para madali itong gumaling. Dahil sa labis na pag-aalala niya sa binata hindi niya naramdaman ang gutom kahit pasado ala-una nang hapon at hindi pa siya kumakain.

Ramdam niya ang epekto sa kanyang katawan ang sanhi ng hindi niya pagiging komportable sa pagtulog. Bumalik sa kanyang ala-ala ang mga nangyari kagabi, hindi nga pala umuwi si Mona matapos ang engkwentro nila sa babaeng maliit kaninang madaling araw. Muli nga pala niyang pinagsawaan kagabi ang laspag ng katawan ni Mona, dahil sa hindi niya malamang dahilan ay para siyang muling inatake ng libog ng dahil sa maliit at mataray na babae kagabi. Aaminin niyang kahit si Mona ang ka-s*x niya kagabi ay ini-imagine niya na ang babaeng maliit ang siyang kaulayaw niya.

“Dala lang siguro ng pagod kaya nanaginip ka ng masama. Huwag ka nang mag alala, it’s just a bad dream and I’m sure nothing bad will happen to your daughter” Napa isip naman si Monique sa sinabi ng kapatid, siguro nga ay dala lamang ng pagod at tsaka si Samantha pa ang naiisip niya kanina bago siya umakyat sa kwarto para matulog at mag pahinga at dahil ang kaniyang anak din ang pinag uusapan nila ng kaniyang mommy kanina. Except Monique find it odd, mag mula noong iniwan niya si Samatha sa boarding school na iyon ay ni minsan hindi siya nag karoon ng masamang panaginip tungkol sa anak na katulad kanina.

Nagulat ako at ipinikit ko ang mga mata ko sa pagkataranta. Nasa ilalim ng kumot ang mga kamay ko, at kinurot ko ang sarili ko. Naramdaman ko ang sakit sa buong katawan ko, na isang malinaw na senyales na hindi ito isang panaginip. Anong nangyayari? Ginagamit ba ako nila Brook at Melody para magkaroon ng excitement ang bedroom activities nila? Iniisip ba nila na sleeping pill ang melatonin?

Ngunit wala siyang nakita kahit isang kumot. Napasimangot si Monica, ok lang naman na matulog siya sa sahig, pero naisip niyang baka sipunin na naman siya. Ayaw niyang magkasakit ngayong Bagong Taon. Nagulat si Fabian dahil hindi talaga ito umupo sa kama niya. Hindi niya ito pinansin at dumiretso sa banyo para maligo. Paglabas niya, nandoon pa rin si Monica, nakatingin sa kama.

Dali-dali akong lumabas ng banyo pagkatapos ko n'on. Kakalabas ko pa lang ng banyo ay naririnig ko na ang pagbubunganga ni Mama. “Ikaw talagang bata ka, bakit ba hindi mo magawang gumising ng maaga? Bakit ba hindi ka nag-aalarm?!“ panenermon ni Mama. Nakita ko namang nakabusangot ang kapatid ko habang sumusubo ng kanin. “Ma, dapat bang kasama sa pagsubo iyang sermon mo? Mas nabusog pa ata ako diyan kaysa sa kinain ko ngayon eh,“ pangangatwiran ni Miro.

Panimulang sambit nito and I just ball my fist waiting for his next words. "Kulang pa Dawn, because I want you to remember my name as your greatest nightmare. Ito ang araw na hindi mo makakimutan kailanman. An advise for you Dawn." "Never mess with Flix Montero because you'll face hell and you'll bleed. Kahit umiyak ka walang mangyayari Dawn all you need to do now is to face your fate. The fate of being a slut forever." Parang lumubog na ang buo kong pagkatao sa mga sinambit nito, nawala na rin ang pag-asa na kanina ay kumatok sa aking puso.

Nagdalawang-isip pa ako kanina pero alam kong iha-hunting lang niya ako ulit. “Nightmares,” bored kong sabi at dumiretso ng elevator. Hindi ko pinansin ang mga bumabati sa’kin dahil wala talaga ako sa mood. Baka sila pa ang pagbuntungan ko ng negative energy. “Oh, AG, okay ka lang?” bungad na tanong ni Monique, pero nginitian ko na lang siya nang pilit at dumiretso sa table ko. Nilapag ko lang ang bag ko sa table at sandaling binaon ang mukha sa table.

Dahil para sa kanila ay ako pa rin ang may kasalanan. Dahil takot na baka ma-trigger ulit si Monica ay nanatili si Denver sa tabi niya buong gabi. Hindi siya umalis at hindi siya nakatulog nang mahimbing. At nang lumalim na ang gabi ay narinig ko ang mahina niyang pag-ungol. Nagising siya mula sa isang bangungot. Napabalikwas siya ng bangon, pawisan ang noo at mabilis ang kanyang paghinga.