Live In The Moment Meaning Novels & Stories

Hindi ko na kailangang punasan ito dahil ang hangin na ang tila pumapawi sa mga luha ko. That will be my last moment with him. It was fun. If only I wouldn’t end my life tonight, I would treat that moment as ordinary. Because we always go out and hang out. It would be a simple hang-out day for us but since I knew it would be my last day with him, that became a hundred times more memorable and important to me.

“Love hits so different. I’m scared.” Umismid lang siya at nagpatuloy sa paglalakad. Time to let go of the past and focus on the present to have a better future. Because that's what life is all about.

Wala Naman akong nagawa kundi sumunod na lamang dahil may mission ako at yun Ang importante. Binaba ko Naman kaagad Ang bag ko at tuwid na tumayo, tiningnan ko Naman siya sa mga mata at sinagot ng mabilis Ang kaniyang Tanong. “Life is full of unpredictable scenario—you must live it and cherish every moment, Choose happiness and live the way you wanted to live it.” wika ko at umupo kaagad. Tatango tango Naman siya at tumalikod na nag simula na itong mag salita at nag discuss sa harapan. Di ko naman siya pinakinggan dahil masyadong masakit Ang ulo ko at gutom pa ako.

Ni siya nga, ayaw ding pag-usapan sina Theodore at Miguel, lalo na ngayong pinili na niyang magbagong buhay. "We live in the present, not the past. Pareho tayong may mga kwentong ayaw nang balikan. Gaya ng gusto mo ng kalimutan ang papa mo, may mga tao rin akong ayaw nang alalahanin o makita pa. You understand what I mean, right?"

Sagot ko na lang at saka kinalabit ang dalawa. “Kumakain pa ako eh.” Giit ni Clydel ngunit hinila ko na sila paalis ng living room. “What the fvck, Lez?” Giit ni King nang nasa hallway na kami. “Let them have the time for themselves.” Sagot ko sa kanila. “Para hindi natin ma-ruin ang moment.” “Hindi nga natin na-ruin ang moment nila, na-ruin mo naman ang moment namin habang kumakain.” Sagot ni Clydel.

Napansin niya yata ang pananahimik ko, “she didn’t pursue her dream and t-that’s because of what happen to my father. I told you about him, right? My Mom got depressed and stressed. I got some fear of—” “Yes—but do you remember Starfire’s line about the past? ‘On Tamaran we appreciate the past. We respect it. But we don't live there. We live here. Now. In the moment.’ We don’t live in the past, Stefan.” I cut him off. “Just enjoy living today, and leave all the bad memories in the past.”

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Sa init ng palad niya, ramdam ko ang pagiging sinsero nito. “Learn to live, Claire— to live and not to barely survive.”

Iyinakap ko ang aking mga bisig sa leeg nito at isiniksik ang sarili dito. I don't know what will happen tomorrow but I'm going to treasure this moment with you. This moment that as if this will last. To be continued... MissToxotis |RATED 18 Enjoy Reading! ❤️

Nicole "Ang bilis mo namang maglakad, kala mo naman talaga tatakbo ang gym." "Kapag napuno na yung gym, wala na tayong mauupuan. Tatayo tayo habang nanonood?" Naiinis na saad niya kay Jemalyn at mas binilisan pa ang paglalakad. Bagal-bagal kasi nitong gumayak, nagpapaganda pa kala mo naman talaga may jowa.