Live In The Moment Meaning Novels & Stories

["What?! F*ck, I'm Going!" *Call ended* and I started to drive the car on my way to where 'Lee' is. I have so much questions in my mind. While driving, I find it too quiet so I opened the stereo to lessen every worry and fear that I have. ~~~ [Stay by: Cueshe] "I believe We shouldn't let the moment pass us by life's too short We shouldn't wait for the water to run dry.~ Think about it 'Cause we only have one shot at destiny all I'm asking

"Cloud...we should forget the past because of we still bring it back, we will not be happy in the present and we will just only spoil the future." Mistakes, bad experiences and failures are normal...I guess. What's important is you learn from it, and you stand from it. There's no perfect thing, affiliation and status in life so as in relationships...the only thing that matters is the accountability you've put up towards each other in any circumstances.

Sa bawat hininga ko, nararamdaman ko ang pagkasabik sa susunod na pagpindot nila sa aking mga limitasyon, at handa akong sumabog kasabay ng bawat isa sa kanila. Wala na akong pakialam sa bukas; ang tanging mahalaga ay ang narito at ngayon, kung saan ako ang sentro ng kanilang madilim na kasiyahan.

Magsisimula ulit ako dahil sa bawat paglakbay ko sa buhay natuto na ako. Now this is gonna be fun and uplifting. I'll be bold and mighty forces will come at me with aid. In the past, whenever I had fallen short in almost any undertaking, it was seldom. Tomorrow never comes and the past never changes, that's why we should live in the moment like never before. Tumigil ang tricycle na bahagyang tumapat sa isang malaking kulay tanso na gate. Ang apleyido ng pamilya ay naka-ukit roon.

nandito kami ngayon sa garden kung saan lagi kami noon nag kikita. "Iniisip ko lang ang lahat ng nangyari sa buhay ko, hindi ako makapaniwala na nalampasan ko iyon." "Basta simulan ngayon, sa lahat ng problema mo kasama mo ako!" nakangiting tugon nito at niyakap ako. "Mahal na mahal kita Clarance." at mas lalo pa nitong hinigpitan ang pagkakayakap. ____________ "Ano ba yan" may inahanda daw siya sa akin, at tinakpan pa ang mga mata ko.

Yes, we only live once,kaya nararapat lamang na gamitin natin ito sa tama. Pero maaari naman nating iligtas ang iba at ang sarili natin diba? Hindi na natin kailangang mamili sapagkat ang bawat buhay ay mahalaga. Mahalaga ang buhay mo at nang taong iniligtas mo. Kailangan mo lang maging maingat at isipin ang mga taong naghihintay sa iyo. Isipin mo, magiging masaya ba sila kung tuluyan mo silang iniwan? Hindi.

At ngayong kami lang ulit ang lumalakad palabas— walang ibang tao, walang ingay, walang distractions— I realized something: Kung ganito ka-delicate at ka-intense ang every moment between us… ano pa kaya ang susunod?

— At minsan, iyon na ang pinakamahalagang realization sa lahat— na ang buhay ay hindi kailangang maging puno ng extraordinary moments para maging meaningful. Na ang mga araw na tahimik, steady, at walang drama ang siyang bumubuo ng isang buhay na totoo. — At kapag natutunan mong makita ang halaga ng mga araw na iyon, hindi mo na hahanapin ang laging may kulang. Dahil makikita mo— na sa bawat simpleng umaga, sa bawat tahimik na hapon, at sa bawat gabing walang alala—

Saang banda naman? “Sige na, enjoy lang Hilary. Para naman ito sa sarili mo. Tama na rin muna ang pag-iisip sa kapakanan ng ibang tao. Treasure this moment. Minsan lang itong mangyari sa buhay natin.”

I’m here now. Sabi nga nila ang buhay natin ay parang gulong. Nakakatakot ngunit minsan ay napakasaya. Minsan ay nasa itaas ka ngunit sa isang iglap lang ay bumagsak ka na lang na parang ulan sa kalangitan or vice versa. Life is full of surprises, that's why we have to cherish every moments of our lives. We should not take it for granted. “Can we live here?” wala sa sariling naitanong ko.