Sa bawat umaga na ako'y nagigising na puno ng pagkakataon, pakiramdam ko'y tila isang bagong simula. Ang taos pusong pasasalamat sa buhay, para sa akin, ay hindi lamang usaping espiritwal; ito ay isang pang-araw-araw na pagsasagawa ng pagninilay. Natutunan kong tumanaw ng utang na loob hindi lang sa mga magagandang bagay, kundi pati na rin sa mga hamon na dumarating. Ang bawat pagsubok ay nagtuturo ng mahalagang aral, at sa bawat maliit na tagumpay, napagtanto kong bahagi ito ng mas malaking kwento ng aking buhay.
Minsan, kapag naglalakad ako sa ilalim ng araw o nakikinig sa mga paborito kong kanta, bulong ng puso ko ang pasasalamat sa bawat samyo, tunog, at tanawin. Minsan din akong napapaamo ng mga simpleng bagay—tulad ng pagtawa kasama ng mga kaibigan o pag-uusap sa mga taong mahalaga sa akin. Ang mga ito ay nagbibigay ng halaga at kahulugan sa aking pag-iral, at iyon ang dahilan kung bakit naniniwala akong mahalaga ang tunay na pasasalamat sa buhay.