Logic Questions Tagalog At Sagot Novels & Stories

Pagkagulat, pagkalungkot at sakit. Halo-halong emosyon na sumisimbolo sa bigat ng pinagdaanan nito. "Ayos ka lang ba Tim?" tanong pa niya. Tumango naman si Mavy, ngunit alam niyang hindi ito nagsasabi ng totoo.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Pormal pakinggan ang tag, pero ang mga content sa ilalim ay hindi basta-basta. Huminga ako nang malalim, tinakpan ang mukha ko nang tatlong segundo bago sumagot: «…Paano kung sabihin kong accident iyon?» Lira: Naniniwala ka ba diyan? Ako: Siguro? Lira: Alisin mo ang question mark. Ako: Fine. Hindi rin ako naniniwala. Hindi naman ito ang unang pagkakataon.

Layla "As in love yan ang itatanong mo talaga sa akin?" halos hindi makapaniwala na tanong ko dito. Imbis na kabahan ako ng todo ay parang biglang umurong ang kaba ko dahil dito. "O bakit anong masama sa tanong ko? Nanlalamig ka at pinag papawisan l, e diba isa yan sa mga senyales kapag na po poops ang isang tao lalo na kapag pinipigilan niya ito.?" hindi naman nag papatalo na tanong nito sa akin.

halos pasigaw ng tanong ko dito pero ang gago, matamis lang akong nginitian "Hey, ano ang problema? Bakit mainit na naman ang dugo mo?" nakangiti nitong tanong sa akin na para bang wala itong nagawang kasalanan. "Anong problema? Ha? Hindi mo ba nakikita kung ano ang problema? Ha?" yamot kong wika sabay turo sa leeg ko na puno ng kissmark. "Sabihin mo sa akin, hindi ba ito problema?" nandidilat ang mga matang tanong ko dito

Nag aalala kong sabi. Umiling lang ito. "Maru sabihin ko nga sa akin. May mali ba sa akin? Hindi ba ako kamahal mahal?" Emosyonal na sabi nito. "No Jana. Kamahal mahal ka." Pag aalo ko rito. "Then why? Bakit hindi ako magawang mahalin ng taong mahal ko? Wala naman akong ibang ginawa kundi ang mahalin siya! Pero it ganun?! Bakit?!"

"Bakit?" "D-Dahil baka mali ako sa akala ko. Kasi baka kapag nakita ko siya, mararamdaman ko ulit na m-mahal ko pa rin siya. Na gusto ko pa ring bumalik sa kaniya. Ayaw kong masaktan ulit dahil sa kaniya." Naluluha kong sagot. Walang emosyon niya akong tinitigan, direkta sa mata. Tumungo ako dahil hindi ko kayang makipagtitigan sa kaniya lalo pa ngayon na naluluha ako.

curious ko. "Oo." "Anong laman ng bag?" nagkibit balikat ito. "I don't know. Hindi ko alam. Either pera or something important maybe. When I checked the transaction sa bank account ni lolo, may lumabas na transfered sa account ng tita mo at nang pinuntahan ko ang bank to confirm, totoo ngang may transaction pero hindi mismo ang lolo ko ang pumunta doon. Ibang tao. Sa ilang taon na nakasama ko si lolo ay hindi niya ipinagkakatiwala sa iba ang pagtransact ng pera niya sa ibang tao at doon ako naguluhan."

bale wala nitong sagot. Para akong naubusan ng sasabihin. Ano bang dapat isagot sa sinabi nito? Na nagpapanggap lang akong tulog? Napabuntong hininga na lang ako habang nakapameywang. “I was awake. Nakapa mo naman kung gaano katigas diba, kaya sigurado akong alam mong gising ako.” “Eh, bakit ka humihilik?” tanong niya na nakatitig sa mga mata ko.

seryosong wika ko "Talaga ba? Talaga bang masaya ka? Bakit hindi iyun ang nakikita ko sa mga mata mo?" seryosong tanong niya. Kaagad din namang napakunot noo ako "A-ano ang ibig mong sabihin?" naguguluhan kong tanong "Ate, kapatid kita at kilalang kilala kita. Alam na alam ko kung totoong masaya ka or hindi!" seryosong wika niya. Hindi ulit ako nakaimik