Loneliness Tagalog Novels & Stories

(Oh-oh) Na ganito pala kasaya 'to (Oh-oh) 'Yung buhay ko na may kagaya mo (Oh-oh) Kasi, kasi, kasi, kasi kasi (Oh-oh) Dati naman ay sanay ako (Oh-oh) Mahalaga lang ay buhay ako (Oh-oh) Nu'ng 'kala ko walang kagaya mo (Oh-oh) Pero mali, mali, mali, mali Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang inasam Buti na lang 'di ako nainip sa tagal, nag-abang Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang minahal Buti na lang Oh, buti na lang talaga ay wala 'kong ibang dinasal Buti na lang dumating ka na ang masasabi ko lang Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang minahal

Umali slang siya sandal tapos ay nang bumalik siya, may ibinigay na siya sa aking singsing. Like, oh shit! Ang bilis! Napakabilis nang pangyayari. Hindi ko na nalaman ang mga sumunod. Kinasal kami. Medyo na-late pa si Kairos sa kasal namin. He was thirty minutes late. Nakatayo na nga ako sa altar para i-announce na hindi siya darating but he came and we got married.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

lang" ay isang malaking balakid para patulan kita." "Paano kung hindi nga talaga tayo magpinsan, mamahalin mo kaya ako?" "Hindi ko alam.” “Hindi mo alam?” “Siguro pwede pa ngunit mas maiging magmahal ka na lang ng iba insan, kasi kadugo ang tingin ko sa’yo." "Hindi mo alam? Mahirap ba akong magustuhan?"

Huminto ako saglit dahil naramdaman ko ang panunuyo ng aking lalamunan. "...hindi lang nila alam kung anong tunay kong nararamdaman. May pamilya nga ako pero parang wala naman. Si lola Raquel ang kaisa-isang taong nagpadama sa akin ng pagmamahal ng isang kapamilya ay wala na." at doon na may tumulong luha sa gilid ng aking mga mata.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

Sabi niya sa ina na bakas sa mukha ang kalungkutan. "Ma naman huwag ka ng malungkot para namang ang layo layo ng lilipatan ko." Natatawa niyang sabi sa ina na ngayon ay nakaupo na sa dulo ng kanyang kama. "I'm sad kasi mamimiss ko ang bunso ko. Nasa malayo na nga si Lucas pati ba naman ikaw. "Anito na tila nangongonsensya pa.

Ganoon niya ito kamahal. "Just make sure Novice na masisiyahan mo ako ngayong gabi,"may ningning sa mata na hiling niya sa lalaki. "Oohh Shaina, I love you so much and I miss you,"anas ni Novice. Kaytagal niya rin inasam na marinig iyon mula sa labi ng babaeng mahal na mahal niya.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

"Just... just give me time, please..." Marahan naman itong tumango sa kanya at malungkot siyang nginitian. "I love you, doll..." To be continued...