Losing A Pet Quotes Mga Nobela at Kwento

Tears of pain running down my cheeks. "I know you will not come back and i have lost a gem like you. But still, it will take me a lifetime to accept that you are not mine and i have spend my whole life without you. Trust me for the last time baby. All i want is to be with you. I love your flaws, laugh, smile, tears, mistakes, errors, and nagginh. Despite everything.." I kissed her forehead ang hugged her tightly. "Losing someone you love, literally shatters you from inside and leaves your world empty. Letting someone you love go is like exhaling your soul, and hope becomes the poison you are left to breathe in..." I whispered.

Time heals almost everything. Life moves on, but some moments stuck forever. Kung ito lang ang tanging paraan upang maalala ka every single day—hindi na ako aalis pa. "Losing you actually most painful and loss myself. Forever you in my heart—Christopher Vicente." Days 1690—The End

Kung magsalita man siya, hindi ko siya kikibuin. "In life, it's normal to lose someone dear to you. Life is all about losing and gaining after all. It's a cycle that keeps people moving." Naramdaman ko ang marahan niyang pagpisil sa palad ko kaya napaharap ako sa kaniya. At nang magtama ang aming mga mata ay ngitian niya ako nang matamis. "We are still here. You have us. Don't think that you already lost everything."

“I don’t like it when I see you cry.” Huminga lang ako nang malalim na nakakunot ang noo bago tumango. Kasi hindi nakakalalake umiyak, I know. “Just don’t say things like that anymore, pa.” sabi ko na lang na ngumiti nang kaunti sa kanya. “I’ve already lost a lot of people. I’m not losing you too. Not again.” “You won’t. But even if I did leave this earth, hindi naman ako mawawala talaga. I’ll still be there to guide you, magkikita na kami ng mama mo.”

“Hindi ko akalaing ganyan ka lang pala. Ang laki ng katawan mo pero ang liit ng tapang mo. Kahit sabihin pa ng doktor na mamamatay ka bukas, anong magagawa mo? Ang mamatay ang pinakamadaling bagay sa mundo.” Parang ang gaan ng pagkakasabi niya. Kung may totoong cancer patient siguro sa tabi niya, baka nabugbog na siya! Sa totoo lang, ang mabuhay na walang sakit ay isang napakalaking blessing na. Pero eto si Chastain, sinasabing madali lang ang mamatay? Naalala ni Patricia ang isang quote na nakita niya online. “Ang buhay mo ngayon ay ‘yung bukas na pinangarap ng mga taong namatay kahapon.”

Para naman sa buhay at kamatayan ng ibang tao, hindi niya ito sineseryoso! Kaya, tumango nang malamig si Charlie at sinabi nang walang pakialam, “Nakakaaliw. Takot kang makialam sa ibang tao. Mahilig akong makialam sa ibang tao. Ngayong nasa kamay na kita, imposible nang makawala ka. Dadalhin kita sa dog farm mamaya, at pwede mong sabihin sa akin kung gusto mong madamay pagkatapos mong bumisita sa dog farm!”

"Kahit pala handa ka nang magpaalam, masakit pa rin. Kahit alam mong aalis na siya, mabibigla ka pa rin kapag dumating na yung pagkakataong iyon. Losing our loved ones will be the most painful chapters of our lives... forever." Wade Xynon's POV

Sumilay ang mapait na ngiti sa kanyang mga labi, “Kasi nuong bata pa ko, niregaluhan ako ni Daddy ng puppy. Pero namatay siya at umiyak ako ng umiyak. Simula nun, ayoko ng mag-alaga ng kahit anong pet kasi ang sakit-sakit kapag nawala. . .” “B-Bakit sinasabi mo sa kin yan?” Nagtatakang tanong nito sa kanya. “Kasi ganun ang mararamdaman ko k-kapag naghiwalay na tayo?” “At ikinukumpara mo ko sa aso mo?” Singhal nito sa kanya saka nailing na umalis. Pumapatak ang mga luha niya habang sinusundan ito ng tingin.

not yet. Pilit naman siyang nginitian ng ina. "How I wish I can, anak. Pero ito ang lagi mong tatandaan, I'm just here." sabay turo nito sa kanyang dibdib. "And one more thing, try to be happy again, anak. Because one thing I learned in my life is that— lifes is too short to spend it being unhappy. Go! Find that person that truly makes you happy. Nevermind those arrows they're gonna throw at you because—losing someone you truly love is more painful than thousands of strikes of arrows."

Muling pag-imik niya. Mabagal ko s'yang nilingon. He forced a smile then glanced at me. "Your pain, your hatred, your regrets." Saglit akong natigilan at umiwas ng tingin. Hindi ako nakaimik sapagkat hindi ko alam kung ano ba'ng dapat kong sabihin sa oras na 'to. "I really understand now... the fear of losing anyone." Mapait akong ngumiti at tumitig sa buwan. "Masakit mawalan ng mahal sa buhay..." Pabulong na wika ko. "Ngunit mas masakit 'yong nawala sila na wala kang nagawa para sa kanila."