Tahimik ang gabi nang unang umusbong sa akin ang ideya na 'ikaw lang ang nais kong makasama.' Hindi ito grand drama na puno ng fireworks—mas parang serye ng maliliit na sandali na nagsama-sama tulad ng mga lumang polaroid sa isang album. May mga gabi na nagluto kami ng instant noodles at nagtatawanan dahil sunog pa rin ang bawang, mga spoons na nagkakasalubong sa mismong kalagitnaan ng sabaw, at ang mga mata niya na umiilaw kapag sarili niyang kuwento ang ikinukwento. Hindi ko alam noon kung paano tawagin ang bagay na yun; simple lang, pero may bigat. Unti-unti kong naunawaan na ang pangako ay hindi laging salitang binibitawan—may mga pangakong nakatayo sa pag-aasikaso ng araw-araw.
May mga pagkakataon ding nasubok kami: sakit na hindi inaasahan, natutulog na pagod dahil sa trabaho, at mga plano na kumakalas sa mga bisig namin. Sa mga sandaling iyon lumalabas kung sino talaga ang kasama mong tatayo sa gitna ng gulo. Napagtanto kong ang pagiging 'ikaw lang' ay hindi tungkol sa pagiging perfecto; ukol ito sa pagpili ulit at ulit—kahit pagod, kahit may lamat. Naalala ko rin ang mga maliit na ritwal namin—paglalakad pauwi habang nag-uusap tungkol sa pinapanood na serye, pagpapalit ng mga lumang playlist habang naglilinis ng kwarto, at ang tahimik na paghawak ng kamay sa sinehan. Ang mga simpleng bagay na iyon, kapag pinagsama-sama, nagiging isang malakas na dahilan para manatili.
Masaya ako na nagkaroon kami ng espasyong walang pilosopiya pero puno ng kabuluhan. Para sa akin, ang linyang 'ikaw lang ang nais kong makasama' ay isang malinaw na pagsasabi: gusto kong magtanda kasama ka, gustong magbahagi ng kalokohan at lungkot, gusto kong magtayo ng mga bagong araw na pawang ordinaryo pero nila naman natin. Hindi ko ito sinasambit dahil ito fashionable o dramatic—sinabi ko ito dahil sa mga araw na ginawang mas magaan ng presensya niya. Sa huli, ang kwento sa likod ng pangungusap na iyon ay hindi isang nobela; isang koleksyon ng mga maliit na pagpipilian at pag-aalaga na naging dahilan para hindi ko na isipin ang ibang tao.