14 Days With You Novels & Stories

Typo's and Grammatical error's ahead! You have been warned! Kindly do Votes and Comments! <3 Summer's POV. 3 DAYS have passed since Trevan left to Senesis for a business meeting. Bukas ay ang 2nd anniversary na namin. Kapag hindi busy si Trevan ay nag v-video call kami, pero never naming napag usapan ang tungkol sa anniversary namin. Hinayaan ko na lang ito, alam kong busy s'ya kaya baka pag balik na lang n'ya kami mag celebrate.

Hindi ko alam ang gagawin ko kapag kaming dalawa lang ang maiiwan. "As I said, I have a business trip at New York, babe. I will be away for three weeks and tomorrow is our flight," Soren proceeded. Tumango lang ako sa kaniya at bumuntong-hininga. So he will gone for three weeks? Bakit ang tagal? Three weeks kong makakasama si Rhys nang kami lang dalawa. Hindi naman sa ayaw ko pero baka kung ano ang mangyari.

Pagpapaliwanag ni Karu saka idinial ng paulit ulit ang number ng asawa. Dismayado itong nagtext na lang ulit sa asawa nagbabakasakali na matanggap at mabasa ang mga texts niya. "Parang ngayon lang kayo nag away ng ganito katagal ah. Usually 1 week na ang pinakamatagal niyo. Pag sinundo mo naman siya dati, okay na kayo agad ei. Wala ng sorry sorry." Pagkukwento ni Alfred dahil alam niya na rin ang takbo ng relasyon ng dalawa.

At ayon nga, pumunta pala siya sa suite nila Aldrin din dahil may pag-uusapan. Habang nasa biyahe kami, wala akong ginawa kung hindi matulog kaya nagpasya akong lumabas pagkatapos kong ilipat ang mga damit namin sa closet. 14 Days kami rito kaya dapat lang na ilagay sa closet. Ito ang magiging tahanan namin ng dalawang linggo. Matandain naman ako kaya umalis ako para mamasyal. Nagpadala ako ng mensahe kay Leander, hindi nga lang nag-reply. Mukhang masinsinan ang meeting dahil lagpas ng isang oras sila.

I told him at saka ako tumayo ng maayos at inilayo ang katawan ko rito. "I really like watching your blushing cheeks. So natural." "H-huh?" "I said. We have 10 days to stay on this Island. Kaya hindi natin kailangan magmadali sa mga gusto mong gawin." wika nito pero alam ko hindi 'yon ang kanyang unang sinabi. "10 days?" Biglang namilog ang mga mata ko sa kanyang sinabi. "Yes, ayaw mo ba?"

“Naku ‘Day hindi ako naniniwala sa’yo, ang taas-taas ng kinaroroonan natin at wala namang alikabok dito. alam ko may bigla kang naalala dito. Aminin mo na.” Ganap na nga niyang hindi napigilan ang bugso ng damdamin. Napahagulhol na siya. Sa gitna ng pag-iyak niya ay inikwento niya sa gay boss ang mga nangyari noon at ang sandali na nakasama niya doon si Fien. Kasama na rin ang mga naganap sa buhay niya sa mahigit na dalawang taon na lumipas. “Sorry ‘Day, hindi ko alam na may special moment pala sa’yo dito sa parola,” apologetic na sabi ni Greggy at hinawakan pa ang kamay niya. “Grabe pala ang pinagdaanan mo, ano?”

Naramdaman ko ang paghalik n'ya sa aking ulo at rinig na rinig ko ang tibok ng puso n'ya! "I need more hugs Ezra! Ten days kang hindi nagpakita sa akin, do you think gano'n lang 'yon?" Kahit hindi ako nakatingin sa kanya ay alam kong nakangisi s'ya sa mga oras na ito! Heart naman, h'wag ka namang traydor! Puwede ba 'yon?! "Ten days lang 'yon Nexus! Ang bilis lang kaya ng araw!" Saad ko pa at tuluyan ng kumalas sa mga yakap n'ya.

Siya naman ay napapantiskuhan sa ginawa nito. "I think you would like me to know your dating app, right? Well sorry, I'm not interested. Besides, just by checking, you did a one day agreement. I don't like just one day, the shorter we would pretend, the shorter my parents could notice. I want you to stay with me as my girlfriend for four months." Tumataginting na tunog ng kampana ang pumailanlang sa tainga niya. Nabingi lang yata siya.

Nagmo-move on na nga ako eh, ipapaala pa. “Walang us. Tapos na yung seven days natin di ba. Hindi na kita kukulitin pa kagaya ng kondisyon mo— na dapat tantanan na kita pagkatapos ng kasunduan. Salamat at pinagtiyagaan mo ako ng pitong araw kahit pa nga pilit na pilit ka. Pasensya ka na’t pinaabot ko pa ng 7 days ang paghihirap mo. Sana pala ay pumayag na lang ako nung ika-5th day pa lang na nakikipaghiwalay ka. Wag kang mag-alala, tapos na ang kalbaryo mo sa akin. You’re free as a bird.”

Ngumiti siya ng pilyo, yung tipong smile na palaging nakakalimot ako sa problema. “The kind of plans that include you, me, our bed, and no interruptions for at least forty-eight hours.”