Novel & Cerita Losing Hope Quotes

Halos hindi niya maipahayag ng buo ang gusto niyang sabihin. Namumugto ang mga mata niya, nanginginig ang mga kamay, at halos mawalan siya ng hininga. Nakita niya kung gaano karami ang dugong nawala sa kanya, at kahit pilit niyang pinanghahawakan ang pag-asa, unti-unti na rin itong natutunaw sa puso niya. Pero umaasa pa rin siya na walang nangyare sa anak nila. Umaasa siyang milagro ito. She is still hoping. Napakapit siya nang mahigpit kay Aiden, halos ayaw niyang bumitaw. Parang takot na takot siyang mawalan ulit—ng kahit ano.

Inangat niya ang kanyang mukha, basang-basa ng luha ang kanyang mga pisngi habang itinuturo ang nakasulat na quote sa maliit na bracelet ni Maeva. “Hope – You are the light that guides us through darkness and inspires us to keep moving forward.” “Ito... ang mga salitang ito ang pumatak sa isip ko araw-araw para magbago at hanapin kayo,” patuloy niya, hinahabol ang kaniyang hininga. “Liam...” bulong ko, hinahaplos ang kaniyang basang buhok at likod upang pakalmahin siya, ngunit maging ang sarili kong dibdib ay sumasabog na sa emosyon.

Napapalakas at Galit na si Rosalia. " Hindi Ako patay, Buhay na Buhay Ako at Hindi matatapos ang Buhay ko sa ganito lang , kailangan na gawin Kong miserable Ang Buhay mo at ng pamilya mo, ayoko na kayo lang ang magiging masaya, Hindi Ako papayag, pahihirapan ko kayo, pahihirapan ko kayo!." nanlilisik na mga mata ni Angela.

It is better to put them in the dark for now. "Then enlighten me Cayden. But I guess, you won't be saying any words for it. Why would I even wonder? Haha!" He laughed sarcastically. "I just hope Cayden, I just hope at the end, there is still something left in you........... or you'll loose everything." He meaningfully said those words to me.

Pag-asa at lakas ng loob sa gitna ng mga pagsubok sa buhay. Ang Hope naman ay paniniwala na may darating na mabuti sa kabila ng mga pinagdaanang sakit. Lakas ng loob kahit may mga pinagdadaanan. Maging optimismo at liwanag sa kabila ng hirap, may pag-asa at mas magandang bukas na darating. Nawala sa isip ko na may kasama pala ako dito. Bahagya pa akong nagulat sa pagtikhim ng ginang.

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

not yet. Pilit naman siyang nginitian ng ina. "How I wish I can, anak. Pero ito ang lagi mong tatandaan, I'm just here." sabay turo nito sa kanyang dibdib. "And one more thing, try to be happy again, anak. Because one thing I learned in my life is that— lifes is too short to spend it being unhappy. Go! Find that person that truly makes you happy. Nevermind those arrows they're gonna throw at you because—losing someone you truly love is more painful than thousands of strikes of arrows."

napapaos niyang sambit kaya natigilan ako. "What's wrong with you Rare? I told you to stop bugging me." nanggigigil kong sambit sakaniya at kumakawala sa hawak niya. "Letting someone you love go is like exhaling your soul, and hope becomes the poison you are left to breathe in.The heart never rests, never stops aching, when the anchor of its love is lost." napapikit ako ng mariin dahil hindi ko na kakayanin pa ang mga pinagsasabi niya kaya hinampas ko ng malakas ang kamay niya at tinulak siya.

I don’t know where I belong anymore. "You’re Hope but you’re actually losing hope." Hindi ko inaasahang may sasabihin pa pala si Levi sa gitna ng mahabang katahimikan. "Don’t lose hope, Gwy. Hangga’t mabubuhay ka, may liwanag na darating. Ang araw ay nagsisilbing liwanag mo sa umaga. Lulubog ito at didilim pero sa gitna ng kadiliman, nandoon pa rin ang buwan at mga bituin." Tinitigan ko siya. "Pero hindi lahat ng liwanah na iyon ay kaya akong pakinggan."

sabi nito bago sumulyap sa akin. Lumabi ako. 'Yong tingin kasi nito ay as if na isa ako sa gusto nitong pag-alayan ng kanta na aawitin nito. Bully. Porke masaya ang loko, e. "Para ito sa lahat ng may pinagdadaanan sa buhay. Don't lose hope. Madalas man nating marinig sa iba pero sasabihin ko na rin, kaya raw po 'yan tinawag na pinagdadaaanan ay dahil dadaanan lang natin at hindi tatambayan. Kung ano man po ang mga pangyayaring hindi maganda na nararanasan ng iba rito ngayon, kahit na mahirap ay isipin ninyo na someday it'll all be over, magiging maayos din ang lahat at magiging masaya rin kayong muli—na doble ang katumbas ng kasiyahan na naghihintay para sa inyo kapag nalampasan ninyo na 'ya