Love Lettering Design Novels & Stories

tanong ko na ang tinutukoy ay ang sala na nilagyan ko ng disenyo. Nilagyan ko kasi ng mga lobong kulay gray at gold ang kisame at wall. Hindi lang iyon, nagdikit din ako sa dingding ng lobong hugis letra at bumubuo ng mga katagang, "Happy Birthday, Alex!" Simple lang iyon pero alam kong magugustuhan niya. "N-no!" mabilis na iling niya. "I-I was just surprised. . . Thank you so much, Heinz."

Javier na magpa-hanggang sa ngayon ay hindi kilala ang misteryong babae na nagpapadala ng 'loveletter' sa amo, kaya hindi maiwasang umiral ang pagiging Chismoso nito. Tinitigan muna ni Chardon ang sulat na mukha ngang loveletter. Dahil sa hitsura ng sulat ay lalong hindi gusto ni chardon na makita ni marigold iyon. Marahil Kahit sinong babae nga'y magdududa kapag nakita iyon. Dahan-dahan niyang binuksan ang sulat. Unang pangungusap pa lang ay nangunot na ang noo ni chardon, dahil nakalagay sa sulat na tila alam ng babae na pinama-manmanan at pina-i-imbestigahan s'ya ng binata.

Isa lang itong simpleng puting kahon. Binuksan niya. Sa loob, isang pulseras ang kanyang nakita. Payak, gawa sa rose gold, at may maliit na ukit. L + Y Ngumiti siya. Nasa loob ng kahon ang maliit na papel. Isang note galing kay Leonardo. “Hindi ito singsing. Pero sana maramdaman mong araw-araw, sinisikap kong mahalin ka sa paraang kaya ko. – L.”

Hindi pa tapos iyon, at sumusuko na! Madalas kasi ay may preskong bulaklak at love letter sa gilid ng mesa. Ito ang bumati sa umaga ko. Kung hindi man bulaklak ay tsokolate na may kasamang love letter. Pero ang nakakatuwa ay lahat ng mga love letter ni Diezel ay hindi ko pa binabasa. Nilalagay ko lang ang mga ito sa kahon at nasa ilalim ng kama ko ito. Ayaw ko munang basahin. Hindi pa ako handa na basahin ang mga iyon.

Twelve midnight pa lang at ito s'ya, para hindi siya maunahan ng iba ay dapat ang asawa ko muna ang unang bumati sa kaarawan ko. “Thank you, babe. Hindi ka ba natulog?" Tanong ko habang binabasa ang mga love letter na binigay niya sa akin. Noong naging kami na officially ay nagsusulat siya sa maliit na papel at nilagay sa isang safe na box na hindi ko makikita for one year para ibigay sa aking kaarawan at ito na nga at binigay siya sa akin at binabasa ko naman.

Kunot man ang noo ay dahan-dahan kong binuksan ang tila liham na iyon dahilan para bumungad sa akin ang napakahabang liham gamit ang sulat-kamay ng aking ama. Kaagad nitong nakuha ang aking atensyon at wala sa sariling tinulak palayo ang binder na nasa aking harapan tsaka doon tuluyang ibinuklat ang nakatuping papel sa malaking espasyo ng aking lamesahan. Hindi ko maintindihan pero parang lumulundag ang puso ko sa tuwa nang isiping nanggaling ito kay Dad at mukhang pinaghirapan pa nitong iguhit ng isa-isa ang mga bulaklak bilang disenyo na siya na ring nagpapatingkad at nagbibigay kulay sa mahabang liham na aking natanggap.

Tumango ako. Inilabas ng staff ang makapal na black leather catalog at marahang binuksan iyon sa ibabaw ng counter. Isa-isang ipinakita sa akin ang iba’t ibang designs, mula sa minimalist styles hanggang sa mas intricate na royal-inspired patterns. Tahimik akong nag-scroll ng tingin sa mga pahina hanggang makakita ako ng intertwined letters. Simple lang iyon, pero elegant at napakamahal tingnan. Dalawang initials na magkadugtong sa sleek na design, accented with tiny diamonds.

Katabi nito ang isang maliit na card, nakasulat sa pamilyar na sulat-kamay niya. ‘Mamamatay ako para sayo, at mababaliw ako ng wala ka. Gagawin ko ang lahat para hindi ka magdusa. -Love, River’ Bumilis agad ang tibok ng puso ko. Pero bago ko pa man lubusang maramdaman ang lambing ng mensahe, napalingon ako sa dulong bahagi ng mesa ko—at doon, may isa pang bouquet. Iba ito—walang amoy, malamlam at nakakapangilabot. Para itong mga bulaklak na tanging nakikita sa burol. Gumapang ang lamig sa likod ko.

Isa roon nakasulat: “Kung magiging mapait ang mundo, sana sa kwartong ‘to palagi kayong matamis.” Isa-isang pinaskil ni Louie ang mga alphabet wall decor. A-B-C-D… hanggang sa letra L. “L for Louie. L for Love. At L for…” huminto siya, saka ngumiti. “L for Life.” Kinabukasan

Maliit na bagay na malamang ay inipon at tinago nito sa napakahabang panahon, mga drawings, notes, keychains, fair ticket, isang maliit na shoebox na puno ng krayola, a selfie of him and her in their high school uniform kung saan siya ang may hawak ng camera at abala naman ito sa pagbabasa ng offense paper na siya mismo ang nagbigay sa background. Ang pinakahuli sa mga ninakaw niya rito ay isang sticky note na ni-laminate para siguro hindi masira, It read... ------------------------------------------------------ Dear Jace, Love, Kim -------------------------------------------------------- Napakawalang laman na love letter pero sa kaparehong dako napakabigat din ng mensahe.