Love Quotes Aesthetic の小説・ストーリー

Mas marami ang dekorasyon na wooden carvings kaysa sa glass and porcelain na siyang paborito ko. Minimalist, I must say. I see designs like this on the internet and they label it aesthetic. Perhaps, their definition of aesthetic doesn't correspond to mine. Ayaw ko talaga ang environment dito. At ang pinakamalala, this mansion, this fucking wide mansion, has no fucking air-condition! Holy Mary, I didn't only marry an a-hole, but also a weirdo. Bago pa muling mabuo ang panibagong inis sa dibdib ko, pinindot ko na lang ang movie na nasa unahan ng list. Hindi ko na tiningnan ang pamagat. Basta, kahit ano.

Sila lang. Malinis ang styling—simple na silweta, neutral na kulay, walang makakaagaw ng atensyon sa koneksyon nila. Simple ang brief: Ipakita kung paano tumingin ang pag-ibig kapag nakaligtas ito. Inabot ni Cairo ang kamay ni Avern, hinaplos ng hinlalaki ang kanyang knuckles. Hindi scripted iyon. Tahimik na ang buong kwarto.

Lahat ng tao ay ganoon ang paniniwala, at siya man ay naniwala roon. Ngunit nang dumating si Maxine, napagtanto niyang ito pala ang kanyang tunay na aesthetic. Isang kagandahang maringal at tila mahirap abutin, na minsan ay hindi niya kayang alisin ang tingin.

“Ang ganda ng boses mo, Sweetheart. Parang may sariling aesthetic.” Siyempre, mapilit ako. Dapat lang, supportahan ko ang Sweetheart ko, hindi ba? Kaya ayun, pinanood ko lahat, mula sa content niya tungkol sa sustainable design hanggang sa quick tips for minimalist spaces. Sobrang proud ako sa kanya. Hindi niya kailangang ipakita ang mukha niya, pero ramdam mo sa bawat salita niya na alam niya ang ginagawa niya.

"Ahhh... b-beauty is p-power?" Napasapo naman sa kanyang noo si Tita Celine at saka umiling-iling. Bakit? May mali ba sa sinabi ko? "No. No. No. No, Hayami!" Napaigtad ako sa gulat dahil sa pagsigaw niya. "The beauty is seen in the inner appearance. We have a different beauty and the way to see it is to love yourself to be who you are. That's the answer that I am talking about."

Mahinang natawa si Eros sa sinabi ko. “That’s quite nice. You should stick to your dream before your love life. Because if he really loves you he can patiently wait.” Napangiti ako at tumango sa sinabi ni Eros. “Tama.” “Anything else?” Kwestyon niya. “I actually don’t aim for looks, I just want someone who will love me for who I am. Someone who’s willing to do what he hates just because I love it.” Nang lingunin ko si Eros ay nakita ko siyang nakangisi na para bang ang lalim ng iniisip.

“Now that’s unfair.” He smirked slightly. “Good unfair?” “Very.” Lumapit siya sa salamin sa tabi ko. Magkatabi kaming tumingin sa repleksyon namin. Midnight amethyst. Charcoal velvet. Strong. Clean. Elegant. The designer stepped back, studying us like artwork. “Stand closer,” sabi niya. Lumapit si Aleron sa akin. Hindi kami magkadikit, pero ramdam ang presence.

Ang pagkaunawa ay kaagad-ito, dito mismo, ay ang sisiw na nagawang agawin si Aristotle sa kanyang mga tawag. Hindi maikakailang maganda siya. Matangkad siya at inihalimbawa ang pinakamaganda sa bony, lanky aesthetics na nilagyan ng maselang mukha na parang manika. Ang kanyang puting kasuotan, samantala, ay nagliliwanag ng hangin ng katalinuhan sa negosyo at matalas na katalinuhan.

"K-kalokohan... Aquilino, don’t tell me I am beautiful if all the girls you see are as beautiful as me. What I want is for you to see me beautifully different from them and that’s why you chose me. Don’t put too much effort into doing things you do just because you feel like you need to do it. "Beauty is a feeling discovered and realized alone. Don’t make me feel beautiful because if you do that, I’ll feel ugly when you’re not around. I’ll feel devastated when you leave. If you do that, my idea of me being beautiful will depend on you and I don’t want that to happen." I added.