Love That Makes You Cry Novels & Stories

It makes me want to cry din. " cry it all out until you cant cry anymore para mamaya kahit anong sakit ang maalala mo wala ka ng luha pang iluluha." Sabi ko na mas lalong ikinahigpit ng yakap nya. Dug dug dug dug Napalaki naman ako ng mata kasi nararandaman ko ang pagtibok ng puso ko. Gosh! Its so fast! Napatingin ako kay creepy. Im so nag-aalangan, baka naririnig ni creepy!

Mamaya baka bigla niya akong kainin. He softly caressed my waist and kissed me on my cheeks. He's still on my back and looking at me through the mirror in front of us. "I'm sorry, I'm sorry baby. I won't do it again, hmm?" paglalambing niya at hinarap ako sa kaniya. I stopped crying when he leaned on me and wiped my tears. Napakurap ako at suminghot. Malakas ko siyang tinulak at pinunasan ang mga luha ko.

Mukha akong engot na nakasilip sa mga halaman. Inayos ko na rin ang aking sarili para umalis pero akmang tatayo na sana ako nang bigla siyang kumanta. -Fireflies by Owl City- Kusa akong napabalik sa aking pagkakaupo. Ang ganda ng boses nya.

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”

Sana lang talaga ay matapos ito ngayon gabi dahil babyahe pa ako. Inaasikaso na ng ibang team ang fireworks kineme, dahil yun na lang din ang kulang. Plus, water break na din sa couple. Tinitignan ko sila, napaisip ako. Paano nga ba nararamdaman ang pag-ibig? Yung mga lalaki ko kasi noon at si Harold ay hindi naman sila umabot ng serious level sa akin. Naisip ko, si Mama, paano nya minahal ang ganong klaseng lalaki? Iniisip ba niya ang sarili nya bago magmahal? Iniisip ba niya kung mahal din siya ng Tatay ko? How love could really made?

Pero habang naglalakad biglang kumirot ang ulo ko doon kolang napansin na may benda pala ito pakiramdam ko ay umikot ang buong paligid at may kung anong imahe ang lumotaw sa aking isipan para bang isa itong flashback --- "I know that you don't care about me but please... i beg don't slap it to myself, it hurts me more than you think" "It's alright if you can't love me back cause i'll win for it" "You cheated!... it's fine just don't leave me" "Hurt me many times, just don't leave" WTF?? Nag-hahallucinate ba ako o baka nabagok yung ulo ko sa pagsabog bakit ako nakakarinig ng iba't ibang boses. 'D*MN ZEINARAH YOUR MINE, ONLY MINE.. PAG-AARI KITA MULA NG PINAGKASUNDO KA NG MAGULANG MO SAKIN!'

Nakatulog ito sa pagud sa pag-iyak. 'Forgive me for what I have done. In brings you more pain. Oh how I wish to take all of that for you to be free. You are so fragile and innocent. You deserve to be loved and to take care my dear. You don't even know how much I love you since the first time I saw you.' mga salitang binabanggit ng kanyang puso at isip habang tinitignan ang maganda at maamong mukha ni Rox.

Gaya ng mga ungol niya dati kapag nagkukulong siya sa banyo. "Gawin mo iyong ginagawa mo sa lollipop." Ah, ganoon? Okay. "Sigurado ka?" "Oo." "What the fvck?! Urgh! Fvcking hurts! Fvck! My lips hurt!" "Sabi mo ano..." "Urgh! I hate you!" "Craig, ginawa ko lang naman ang utos mo sa akin. Tapos magagalit ka." "Sabi ko, gawin mong lollipop. Bakit mo kinagat?"

tumutulo ang mga luha ni Trevor habang nagsasalita. Umiiyak na rin pala ako dahil sa mga sinabi ni Trevor, “Pinatawad na kita Trevor, noon pa. Pero hindi mo maiaalis sa akin na kalimutan ang nangyari. Lagi itong sumisksik sa utak ko at iyon ang nagpapahina sa akin. Tulad din ng sinabi ko sa iyo, 'You are my last love. I promise to love and cherish you for the rest of my life, to stand by your side always, through the highs and the lows that life brings, and to always be loyal to you. I love you!'”

Tumutulo na naman ang aking mga luha. I didn’t see this pain coming. I was blind by his embrace. I was blind to the point that I forgot the fact that everything was wrong. It was too late when I realized it. Simoun Alexander Hord, you are my most terrible mistake.