Novel & Cerita Love Your Work Quotes

Okay nang ma-stress kaysa ma-inspired sa pangit na boss. Dapat ang sainabi niya love your work, not my boss. Magpapayo na lang mali-mali pa.

Nagpatuloy lamang sila sa pagre-retouch ng kanilang mga make up ngunit tahimik na nagtatawanan. Mabigat ang loob na lumabas ako ng banyo. Nang makaupo pabalik sa pwesto ko’y malaka akong napabuga ng hangin upang mailabas ang bigat sa dibdib ko. “Wag magpadala, Agua. Ang importante nagtatrabaho ka ng marangal at maayos. Hayaan mo silang mga naninira sa iyo. Normal lang iyan sa trabaho. You won’t expect that everyone will like you. Just focus on your work and on your goals.”

As a free border here in his penthouse, parang nakakahiya na pabayaan siya na ganiyan. "You should rest for a while. Working non-stop is unhealthy" Binuksan niya muli ang mata. "Mga tamad lang ang magsasabi niyan" "Hoy. Hindi naman" I pouted. "I just don't want to waste my time with unnecessary things. I rather work." "Kailangan 'yon ng katawan mo. Kung ako sing-yaman mo, magpapakasasa ako sa pera ko"

“I fell in love with that woman.” Napangiti rin siya. “Sigurado ka?” “Oo,” sagot ko. “Pero may pakiusap ako.” “Ano?” tanong niya. “Sabihin mo agad kapag napapagod ka na,” sabi ko. “Huwag mong akuin lahat.” Tumango siya. “Pangako.” “Isa pa,” dagdag ko. “Kapag may nangyaring kakaiba sa trabaho mo, sasabihin mo agad.”

I also canceled all my schedules for a week. "Love, I can always make time for you. Huwag kang masyadong kabado, kiligin ka na lang at mas mahalin ako." Hinalikan ko ang likod ng kaniyang kamay saka ko siya saglit na binalingan ng tingin. "Nagtatanong lang naman ako. Ayoko namang maging hadlang ako sa trabaho mo 'no. Baka mamaya may masabi na naman ang pamilya mo."

Alam kasi nito na kung hindi ito dumating ay natutok na naman siya sa trabaho sa mga oras na ito. “Ang trabaho ko ang buhay ko, alam mo yan.” Kumunot ang noo nito at bumakas ang pag-aalala sa mukha. “There’s more to life than work, Sha. Get a life or a sex life. You’re not getting any younger. Hindi mo p’weding iburo na lang ang sarili mo sa kakatrabaho. Sayang naman ang maganda mong lahi kung hindi ka magpaparami. Matutuyot ka na lang dahil walang dumidilig.”

Mas nauuna pa nga siyang sumuko kay Beckett noong mga panahong ‘yon, habang si Beckett naman ay sobrang taas pa rin ng energy para magtrabaho. “Kung gan’yan ka na magtrabaho sa isang bagay na hindi mo gusto, paano pa kaya kung passion mo na talaga ‘yong ginagawa mo, ‘no? Siguro ay sobrang sipag mo,” saad ni Vivianne, at ngayon ay nasa bintana na ang tingin nito. “I didn’t love the job, but I loved being with you.” Biglang natameme si Vivianne nang marinig ang mga katagang ‘yon. Namula ang kan’yang mukha at uminit ang kan’yang pakiramdam kahit naka-aircon naman ang loob ng sasakyan.

“Ginagawa ko lang ang trabaho ko.” Patuloy kong binuhos ang aking emosyon habang nagsimulang maglakad paalis ng kwarto. Hinawakan niya ang aking kamay upang pigilan ako. “Akala ko ba ginagawa mo trabaho mo? Oh bakit paalis ka? Do your job and don’t leave. Hindi ko ibibigay ang sahod mo kung hindi mo matatapos ang trabaho mo!”

Kasi ako mismo ang gagawa no’n! "I am afraid of losing you. Kaya... kung puwede lang, huwag ka na magtrabaho; ako na lang ang bubuhay sa 'yo," his voice was deep. The way he spoke those words squeezed my heart. He placed his hands on my face. "I love you..." "Logan, kung hindi ako magtatrabaho at aasa lang sa 'yo, that's not good either." "You love working, right? Bibili ako ng sarili nating kumpanya, o kaya'y lupa? Magpapatayo tayo ng sarili nating mall. Sa 'yo ko ipapangalan."

I love you! I scoffed then turn off my phone. Nilapag ko iyon sa gilid ng mesa. Miss miss... I love you-hin mo mukha mo. Nagdadabog na sinimulan ko na ang trabaho.