Novel & Cerita Lusay Sa Leeg

mayamaya ay masuyong sabi ni Leia. “Lalo naman ako,” mabilis na turan naman niya. Labis-labis ang kaligayahang nadarama niya. Ang selos ay tuluyang nabura sa dibdib niya.

tangina isang salita nalang nautal pa ako. Nakita ko ang pagkuyom ng mga kamao ni leo,at lumabas ang mga ugat niya doon, ang long sleeve na suot niya ay humigpit ng gumalaw ang mga muscle sa mga braso niya.medyo madilim sa kwarto pero ang mga yon ay malinaw kong nakikita.

nagtaka naman akong napatingin sa kanya. “Anong kagat?” ani ko. “Iyan, nasa leeg mo.” Turo niya naman sa aking leeg. Kaya lumapit ako sa salamin para tingnan ang aking leeg. Bigla namang namilog ang aking mga mata ng makita ang maraming pantal at pula sa aking leeg papunta sa aking dibdib. Kaya bigla akong kinabahan at napaiyak.

“May kumakalat na sakit at giyera noong nagpunta ako sa Africa para makipag-usap tungkol sa proyekto, pero hindi naman kita nakita na nag-alala para sa akin.” Ang itsura ni Lea ay parang katulad ni Brennan Lowe, at ang ugali niya ay naging malamig. “Katulad mo ba siya? Isa kang ipis na hindi mamatay matay kahit patayin, para ka lang ng tatay mo.”

huling hirit niya bago ako tuluyang bumaba. Pagpasok ko pa lang sa sala, ang bigat na agad ng hangin. Nakatayo si Luca malapit sa hagdan, gusot ang barong at mukhang kanina pa naglalakad pabalik-balik. Si Zelda naman ay nakaupo sa sofa habang si Leila ay nakasandal sa kanya, may hawak na ice pack sa daliri na parang dinaluyan ng semento sa sobrang lala ng sugat.

Hindi pa naman niya pera ang ginamit na pambili, iniregalo lang sa kanya. "Oy pero," Leon trailed off which pulled him back from his reverie. Gumilid ng pagkakahiga ang binata at mapanudyo siyang tinignan, "siguruhin mong makakatsansing ka, a! Sayang ang pogi points kung sakali, Cyrus!" Pinangilabutan siya. "'Wag mo nga 'kong tawagin sa second name ko! Saka anong tsansing?! Sabi nang wala nga 'kong gusto kay Lyle."

Paglabas nila ay nakita nila ang nakabusangot na mukha nang m*****a nilang amo. Dinuro ni Analyn ang kanyang mga kamay sa kanilang dalawa at ipinagpatuloy nito ang kanyang pagsigaw. "Oh anong tinitingin ninyo jan? Hindi ba't bayad naman kayo dito?" "Eh ano po bang gusto ninyong ulamin madam? tanong ni Lea na nagtatanggal pa nang muta sa kanyang mata. May ulam po tayo sa rep!" dagdag pa niya.

"Baby, kilala mo ba kung sino ako?" Dala ng matinding pagnanasa, iniangat ni Elara ang kanyang maputing leeg, tila isang isdang kinuha mula sa tubig at inilagay sa chopping board, sadyang mahina at walang laban. Sabik, umaasa, at nanginginig sa kaba, hinayaan niyang ang bawat sarap na nararamdaman niya ay magmula sa misteryosong lalaking ito. Sa tindi ng emosyon, ang kanyang mga pilikmata ay nanginginig gaya ng pakpak ng paru-paro sa gitna ng ulan, at mahigpit niyang niyakap ang leeg nito.

Sagot ni Gerald habang tumatango. Napakamot ng ulo si Leo at sinabing, “Pero isa kang legend sa pinanggalingan ko. Kaya kailangan mong malaman ang daan patungo sa Jaellatra. Matagal na ang legend tungkol sa Jaellatra. Sandali ka lang sumikat at bigla ka nang nawala. Sa hindi inaasahang pagkakataon, dito ka pala napunta!" Excited na sinabi ni Leo.

dagdag niya, “hindi rin kita lalayuan.” Isang katahimikan ang bumalot sa kanila—hindi mapayapa, pero hindi rin sumasabog. Isa iyong katahimikang puno ng mga salitang hindi sinasabi. Lumakad si Lea papunta sa bintana. Sa labas, kumikislap ang lungsod—mga ilaw ng gusali, mga kotseng dumadaan, mga buhay na nagpapatuloy na parang wala lang ang bigat na dinadala niya.