Unhappiness Novelas e Histórias

“Ikaw, masaya ka ba sa tahimik mong mundo?” Humiga siya sa tabi nito. Parehas silang walang sagot. O pareho silang takot na tanggapin ang katotohanang hindi sila masaya sa buhay na mayroon sila. They were both unhappy. Paano nga ba mahanap ang tunay na kaligayahan? Humarap siya dito. “Maging kuntento tayo sa kung anong meron tayo para maging masaya.”

“Special to the point that all I care about is her happiness. Ayaw kong nalulungkot siya. Gusto ko palagi siyang nakangiti kasi kapag malungkot siya, malulungkot din ako. I want her to be happy all the time and I want to protect her happiness. I could do anything just to make her happy. That's how important she is to me. Her happiness is my happiness as well.” “Are you saying that you love her?” “I always tell her that I love her—" This was the part where she walked out. “—as a friend.” Naririnig ang pagkadismaya ng mga audience sa background. Aidan smiled softly. “In our world full of hate, there's only a small room left for love. Maraming taong kinakain ng galit at frustration. Especially

Kung pagbabago ang tawag rito sana hindi na bumalik sa dati. "Happiness is like Love. Our greatest happiness does not depend on the condition of life in which chance has placed us, but is always the result of a good conscience, good health, occupation, and freedom in all just pursuits. " he said again. I silently sighed. Mukhang kahit papano may natutunan na siya. Pero hindi ko parin maiwasan na hindi mag-aalala. Pakiramdam ko wala pa kami sa gitna na kwento.

HAHAHAH lol. Pero marami din namang benefits ang pagkakaroon ng kasintahan like happiness, love, inspiration etc. Atsaka yung time na wala ang parents mo pagkailangan mo at least nandyan si girlfriend/boyfriend to comfort you when the times that you really need too. Base lang naman lahat yan on my experience at my observation. Pero hindi ko inaasahan na ganito ang magiging buhay ko na mayroon na akong fiancé at anytime pwede na akong ikasal at saka magkaroon ng pamilya.

"Tama na Gino,huwag mong abusuhin ang binigay ko sayong pagkakataon,at huwag ka ring magpasalamat saakin dahil ginagawa ko ito dahil mahal ko ang anak ko.Ayaw ko ring nakakakita ng taong nahihirapan dahil saakin,nakokonsensya narin ako dahil sa kaselfishan ko. Alam mo ba na pangarap ko ang magkaroon ng isang buong pamilya,pero hindi iyon nangyari,dahil lumaki ako na walang ama,at ngayon nagdurusa parin ang puso ko dahil hindi ko parin alam kung buhay pa si mama o patay na,pero umaasa parin ako na buhay siya.

Why? "Hindi ah! I already declined Gonzalo's business proposal kapalit ng video natin. Pero sa sobrang pagmamahal niya sa kapatid niya eh nagawa niyang nakawin ito sa cellphone ko, at ilabas." Pagpapaliwanag niya pa, at lahat ikwenento niya kung gaano siya na depress nang hindi niya na ako makita at mahanap, kung paano naging miserable ang buhay niya nang mawala ako sa piling niya, nang hindi man lang sinasabi ni Hope kung nasaan ako. "I don't believe you, hindi mo ako mahal." Ngunit masyado akong napupuno ng galit at poot sa kaniya kaya hindi ko kayang paniwalaan ang salitang "mahal kita" mula sa bibig niya.

H-Hindi niya ba nakikitang napapagod na ako? I wanted peace! Pero bakit hanggang ngayon ay imposible pa rin na makamtam ko iyon? "This is so unfair." Binitiwan ko ang kamay ng lalaki at tumayo. Muli akong humikbi at pinalis ang luhang tumulo sa aking pisngi. Kung hindi ko makakamtam ang kapayapaan-gagawin ko na lamang ang lahat upang mabigyan halaga at hustista ang buhay ng mga taong lumisan ngayon. My happiness, myself wasn't my priority. I had a great responsibility. Isang pasanin na handa akong dalhin hanggang sa dulo.

sagot ni Ezra, sabay ngiti sa biyenan upang itago ang pag-aalala. Napabuntonghininga naman ang ginang bago nagsalita. “Alam mo, Iha, mula nang mamatay ang asawa ko, hindi ko na naramdaman ang tunay na kasiyahan sa bahay na ito. Palagi siyang tahimik at seryuso. At ang malala minsan na lang siya umuwi rito at hindi s’ya nakikinig sa kahit anong sabihin ko. Kaya nga naisipan ko ang kondisyong alam kong kailan man, hindi niya kayang tanggihan o suwayin. Hindi naman ako mapili, natutuwa rin ako at ikaw ang napili ng anak ko. At least, may kaunting background na ako sayo.”

Love never dies a natural death. It dies because we don't know how to replenish its source. It dies of blindness and errors and betrayals. It dies of illness and wounds; it dies of weariness, of withering, of tarnishing. - Anais Nin Chapter 7 "Hoy! Ba't ka tulala diyan?" nabalik ako sa realidad nang marinig ko ang boses ni Allison, lunchbreak namin ngayon sa trabaho at wala akong ibang iniisip kundi si Sandro. Kung pwede lang sana baguhin sarili ko na huwag palaging edepende ang kasiyahan sa iba, sana ginawa ko na ngayon kaso hindi pwede. Changing your mindset is very hard and it will take a lot of time and challenges para mareach mo ang goal na iyon. Right now, my happiness is Sandro but he

nag umpisa na siyang umiyak. "Hindi namin maaaring itolerate ang ginawa mo. Maraming madadamay. Hindi maaaring magsuffer ang karamihan ng dahil lang sa kawalang hiyaan mo! Alam naming masama ang ugali mo, ngunit hindi namin alam na kaya mo palang gawin ang mga bagay na iyon, ang ipahamak ang mga tao dahil naiinggit ka lang!" "A---ano bang sinasabi niyo?"