Novel & Cerita Sakit Sa Leeg

Deretso akong napasubsob sa malapad na likod ni Leo. “Ouch!” Tumigil siya at humarap sa akin. Sapo-sapo ko ang noo ko na tumingin din sa kaniya. “Are you okay?” tanong niya. “Masakit na nga ‘yong paa ko.” Napabuga ng hangin si Leo. Walang ano-ano ay bigla na lamang niya akong kinarga na parang pangkasal. Nanlaki ang mga mata ko at napakapit sa leeg niya.

sasabog na siya sa nararamdaman. Naramdaman niyang ang pagod sa pagitan ng kanyang leeg at labi nito ,nakasubsob ang ulo nito sa kanyang leeg habang hingal na hingal at maging siya ay nakikipaunahan rin sa paghingal. Ang mga kamay naman niya ang nakasampay sa mga malapad na balikat nito. ng maramdaman niya muli ang mainit na labi nitong gumagapang sa kanyang mga leeg.

Alo nito habang hinahalikan ang leeg niya. Sinungaling, hindi nawawala ang sakit! Mas lalo itong humahapdi sa tuwing gagalaw ito— o baka dahil masyado itong malaki. Tingin niya ay mas malaki pa ito sa braso niya, bukod pa dun ay mahaba ito. "S-Stop,"

Ramdam ni Lea ang sakit at kirot na nanuot sa aking laman. Hindi na pinansin ni Lea ang sakit, gusto ko lang ilabas ang galit at puot sa puso ko. Nag palitan sila pareho ng sabunot at pisikal na sakitan sa bawat isa. Buong inis nyang kinalmot ng sobrang lakas si Mae sa mukha, na tuluyan na itong masugatan. "Ahh! Noo!" Dumaongdong ang malakas na tili ni Mae at naiyak na ito.

Hangang sa huli na ang lahat nang malaman namin ang tunay na dahilan kung bakit mahina si Liam. Leukemia. Yes...isang sakit na kay hirap gamutin at malubha na bago pa namin ito nalaman. Parang gusto ko din sisishin ang sarili ko sa mga nangyari. Hindi ko nabigyan ng oras si Liam. Ang akala ko talaga okay lang siya pero nagkamali ako. He's not okay at masakit sa akin na nakikita ko ang anak ko na nasa loob na ng kabaong.

Ramdam pa rin niya ang bigat sa dibdib, pero may bahagi na rin sa kanya ang unti-unting nakakahinga. Pagkatapos ng ilang saglit, nagsalita si Levi, mahinahon. “Are you okay?” “Hindi ko alam.” Mahinang tugon niya. “Ang s-sakit pa rin pala na makita siya dahil naalala ko ang senaryong nadatnan ko nang makita kong niloloko niya ako.”

Hindi na talaga ako umimik hanggang sa marinig ko na ang mga yabag niya paglabas ng silid ko. Ng masigurado ko ng wala na siya ay saka ako nagpakawala ng daing dahil kapag gumagalaw talaga ako ay masakit ang parteng iyon ng katawan ko. Samahan pa ang mga marka ng ngipin sa leeg ko, sa balikat ko, sa buong katawan ko. Kinapa ko at pinasadahan ng kamay ko ang leeg at balikat ko. Naramdaman ko na may kung anong malagkit na nailagay doon.

Dumiretso ako sa clinic para ipatingin ang tila pamamaga ng saksak ko sa aking tagiliran. I hissed in pain when he put betadine on it using a clean cotton ball. "It has an infection. Mas mabuting araw-arawin mo ang pagpunta dito ng macheck natin ang sugat mo." Sambit niya. "Okay Doc"

Buti nga! Nang makarinig siya ng papalayong yabag ng mga paa, kasunod ang pagbukas at pagsara ulit ng pinto ng kuwarto na kinaroroonan niya, doon lang niya pinakawalan ang pinipigil na hininga kasabay ang pagmulat ng dalawa niyang mata. Laceration? Anong sakit iyon? Sakit sa pagkababae?

"Siguro kasi pumunta siya sa playground at nahawa ng Influenza A mula sa ibang mga bata. Ate, huwag kang mag-alala, normal lang na magkasakit at magka-lagnat ang mga bata. Kami ni Diego ang nagdala kay Le Le sa ospital upang kumonsulta sa doktor. Sinabi ng doktor na pwedeng umuwi at maggamot na lang at hindi na kailangang ma-confine sa ospital at titignan kung paano ito magpapatuloy." Hinaplos ni Alana ang noo ni Le Le, na may malasakit: "Le Le, aking Le Le... Kamusta ka, hindi ka ba komportable?"