Lydia In The Bible Novels & Stories

malakas na yugyog ni Papa sa aking balikat ang nagpagising sa akin. "Papa?" sambit ko habang nanlalaki ang aking mga mata. Agad akong bumangon sa pagkakahiga sa aking kama at mabilis na sinalat ng aking kamay ang leeg ko. Nakahinga ako nang maluwang nang wala akong nakapang sugat na gawa ng matulis na pangil ng bampira. Salamat sa Diyos at panaginip lamang pala ang lahat ng nangyari.

Nasundan siya ng mga kaaway ng pamilya kaya nagkapalitan ng putok. Mabuti na lang at naibigay agad sa kanya ni Lydia bata bago iyon makulong sa nasunog na bahay. Anong tanga ba naman kasi ni Lydia na bumalik pa sa loob ng bahay gayong naibigay na sa kanya ang anak niya? “Nasaan si Dos?” magaspang niyang tanong kay Dhenaly na siyang nabungaran niya sa may kusina.

Habang aligaga si Harvey na obserbahan ang lahat, nakita nina Ezra, Lydia, at ng iba pa ang presensya niya. Nanginig ang katawan ni Ezra, ngunit nagawa niyang pakalmahin ang sarili pagkatapos huminga nang malalim. Hindi siya nagsalita ng kahit na ano pagkatapos nito. Sa kabilang banda, aroganteng naglakad si Lydia papunta kay Harvey kasama ang ilan sa mga tauhan niya. “Harvey York!” "Ang kapal ng mukha mo para magpakita ka rito!"

Sa loob ng maikling panahon, ang tatlong babae ay naging matalik na magkaibigan na maaaring makipag-usap tungkol sa anumang bagay sa ilalim ng araw. "Hilda, kung gaano ka kaganda at kabait, paano ka naging interesado kay Gerry? Para sa akin, isa lang siyang nakakainis na bukol sa bansa," diretsong tanong ni Lydia pagkatapos uminom ng kaunti. Umupo sa gilid, hindi kumanta at uminom si Gerry. Ang tanging ginawa niya ay ang makipagdaldalan kay Troy paminsan-minsan. Maliwanag, hindi siya nababagay sa iba.

Sa likod ng pinto, napahigpit ang kapit ni Naomi sa laylayan ng damit niya. “Ma,” muling tanong ni Danilo, “hindi ba uuwi si Lydia ngayong taon?” Saglit na napalingon si Lola Laida sa direksiyon ng kuwarto. Isang segundo lang, pero sapat na para makaramdam si Naomi ng kaba.

Pambubuska naman ni aling Lydia habang may malapad na ngiti. "Naku, wala na inay Lydia na unahan na ako eh, may iba na pala siya nang hindi ko man lang nalalaman" Napa tawa naman si Azariah sa sinabi nang kaibigan dahil alam niya kong sino ang tinutukoy nito. "Tikman mo na frenny dali, dapat positive comment lang ha walang negative" "Akin na nga" Kumuha siya nang isang piraso at isinubo iyon. Nanlalaki naman ang mga mata ni Paolo nang kumuha pang muli ito at inisang subo lang.

he mumbled threateningly. “S-sir—” “Tell me. What do you know about my lola? Clearly, you do know something is going on here when I’m not around.” “W-wala po, sir… wala po akong alam sa s-sinasabi niyo…” Nanginig ang boses ni Lydia. Humakbang palapit si Gabriel sa kanya ngunit bago pa siya makapagtanong ulit ay tinawag ng isa pang kasambahay si Lydia.

Nagkakawag at panay ang baling pakaliwa ng kanyang ulo. Tumikom din ang bibig nito nang mahigpit at mga mata'y pikit na pikit. Nataranta si Col. Zamora, nagsisigaw itong tinatawag ang asawa sa kabilang silid. "Lydia! Lydiaa!" Humahangos na dumating ang tinatawag at nahindik ito nang makitang nangingisay ang kanilang anak. "Eeeeeeee! Zaldy! Zaldy!"

Alam nilang ‘yun lang ang tsansa ni Dahlia para tapusin silang lahat. Narinig ni Lydia ang sinabi ni Kristopher at napalingon din siya. Sa di kalayuan, nasilip niya ang mukha ng babae sa loob ng dump truck. Si Dahlia nga. Nang maisip ni Lydia kung ano’ng balak gawin ng anak niya, nanginig siya sa takot. “Diyos ko... ayoko pang mamatay... gusto kong makita ang apo ko, gusto kong mapalaki siya,” nanginginig niyang sabi, halos umiiyak.

“I didn’t expect to feel this way. Nakonsensya ako. You love Fatima so much, and I… I hate that I tried to take advantage of that.” Giovanni met her gaze, his eyes cold. “I’m not doing this for you, Lydia. I’m doing this for my wife. Kung sa tingin mo mababayaran ng pagtulong mo ngayon ang ginawa mo, you’re wrong.” Lydia nodded, tears slipping down her cheeks. “I understand. Just… promise me one thing.” “What?” Giovanni asked sharply. “If we find her,” Lydia said softly, “and if she’s really alive, don’t let William win. Don’t let him take her away from you again.”