M2m Kwentong Kalibugan Novelas e Histórias

Tinanong siya ni Marianne, “Pwede mo bang ipakita ang floor plan sa akin?” Sinabi nang nagmamadali ng sales executive, “Miss, ang mga apartment sa master building namin ang pinakamalaki sa lugar namin na may sukat na 240 square meters, dalawang semi-balcony, pati na rin isang puro at libreng equipment room. Ang kabuuang magagamit na sukat ng mga balkonahe ay mahigit 80 square meters. Kahit na equipment room ang tawag sa equipment room, ang mga malalaking gamit ay may dedikadong equipment wall, at ang magagamit na sukat ng equipment room ay nasa 16 square meters, na katumbas na ng pagbibigay ng isang kwarto nang libre. Sinara namin ang balkonahe noong natapos ang renovation para magamit ito b

Nang dumating ang hapunan ay muling nagtipon-tipon ang lahat sa malaking dining area. Calley realized that the house was rebuilt to accommodate a huge family, dahil lahat ng areas sa loob ng tatlong palapag na bahay na iyon ay malaki at malawak. Ang second floor ay tila hotel ang istilo dahil sa magkakatabi at magkakaharap na mga silid. If she wasn't mistaken, there were fourteen rooms upstairs, and four downstairs. Sa third floor ay sadyang ginawang recreational area.

“Oo, naaalala ko.” “Kung gano’n, dapat ako pa ang mag-transfer sa’yo ng dalawa o tatlong milyon, ’di ba?” MAIA HAD remembered that scene all these years. With time, it had only grown clearer. Tubong Cebu siya, pero mula sa isang makipot na eskinita sa gilid ng lungsod. Apat silang nagsisiksikan sa maliit na bahay na tatlumpu hanggang apatnapung metro kuwadrado, naghihintay ng bayad sa demolisyon.

Pero hindi ito makatotohanan dahil sa hindi maganda ang ekonomiya ngayon at hindi pa gumagaling ng tuluyan ang kalusugan niya. Minasahe ni Kieran ang mga kamay niya at mabagal na sinabi, “Simulan mo muna ang guesthouse at magkaroon ng karanasan, pagkatapos mag sign up ka para sa MBA program. Sa oras na stable na ang Laverston branch makalipas ang isang taon, tutulungan kita sa business mo.”

Apat na taon na si Caloy pero sa payat na pangangatawan at pandak na anyo nito, mukha itong two years old pa lang. Panay ang bugaw ni Minggay sa mga langaw na tila naghahabulan sa paligid. Galing ang mga iyon sa isang baradong kanal sa tapat ng bahay nila. Samantalang ang buong loob naman nila ay naiilawan lang ng gasera. Naputulan na kasi sila ng kuryente tatlong buwan na ang nakalilipas simula noong naging matumal ang bentahan.

I smiled. "nope. Sa Manila kasi tayo tumira doon ang Condo ko. For some reason. We stayed in Manila for two years. That's it."tumango tango ako. "Do you love my place?"he asked. Nung maglakad kami papasok sa Mansion nila. Pang ancient house ito. Gawa sa Marbles at mamahaling bato ang ginamit. Pati mga muwebles ay gawa sa di pangkaraniwan. Antique ang karamihan sa nakadisplay sa Sala. May halong Spanish Style ang Kabuuan. Pati disensyo. Pagpasok mo sa bungad napapaligiran agad ito ng naglalakihang painting.. Painting kung saan kasama niya ang pamilya niya at ang angkan nila.

Binuksan nila. Sa loob… ang kasuotang pangkasal ni Megan limang taon na ang nakararaan. Punit-punit. Sunog-sunog. At may mantsa ng dugo. May kasamang kard: “Maligayang pagdating sa Mansyon, Ate. Nagsisimula na ang Ikalawang Kabanata. Ang Honeymoon mula sa Impiyerno. 72 oras na lang ang natitira. – Lila”

--- MAKALIPAS ang halos tatlumpung minuto. Tahimik na huminto ang sasakyan ni Kent sa harap ng isang kilalang fine dining restaurant sa Bonifacio Global City. Paborito itong puntahan ng mga negosyante dahil sa pribadong dining rooms at tahimik na ambiance. Pagkababa ni Kent ay agad nitong nilibot ang sasakyan at binuksan ang p***o para kay Marikit. "Thank you." "You're welcome."

BITBIT ang dalawang malalaking maleta, naghiwalay kami ng kakambal ko sa tapat ng bahay namin. There were no dramatic goodbyes. Not even pang-MMK na walling at pagtatanong kung bakit ganito ang binigay sa amin ng tadhana. Magaan sa loob naming tinanggap ang kapalaran ng paninirahan namin sa bahay na iyon. It was good 22 years. All I can say is that I am grateful to live a happy life. Magkikita din naman kami ni Calista bukas ng gabi kaya hindi naman ako apektado masyado.

Kung tutuusin naman ay pwede silang magshare ng kanyang Mamang sa silid. "Si Sir Miguel lamang po ang umuukupa ng buong second floor dito. Apat po ang silid dito. Silid ni Sir, sa katapat noon ay theater room. Ito pong silid na ito katabi lang po ng silid ni Sir. Sa bandang dulo naman po ay gym room ni Sir." pagdedetalye ni Karen. Tumango siya at pinagpatuloy ang pagkain. "May lilinisan ka pa ba?"