Novel & Cerita Maaring

Ngayon ko nga lang nalaman na may pet pala siya. “Iyon ang tawag ko roon since medyo common na tawaging hotdog or talong ang genital ng isang lalaki, hindi ba?” Napatango tango ako. “Ah! Si Junjun po pala ang tinutukoy n’yo.” At long last, naintindihan ko rin ang ibig niyang sabihin. “Junjun? Iyon ba ang tawag niyong mga millennials doon?”

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

Parang isang hunyango na handang magbago agad ng kulay basta malipat ng lugar na mapupwestuhan. “Mauna na kami, mukhang hindi yata maganda ang pakiramdam ni Maria, kanina pa kasi siya nilalamig at nakakaramdam ng antok ngunit kumain pa kami dito.” Dumukot ang binata ng pera mula sa bulsa at inabot sa matandang lalake.”Maraming salamat po, Aling Beth nabusog mo kami. Pupunta na lang po ulit kami sa normal na pwesto ninyo pag may oras ulit kami.”Pagpapaalam nito at inalalayan ang dalaga na bumaba sa upuan.

Makalipas ang anim na buwan, ikinukunsidera na niya ang pagbubukas ng ikalawang factory. Naihanap siya ni Kieran ng lote ng lupa. Rasonable ang presyo, at dahil wala naman malalaking mga furniture factories sa paligid, perpekto ito para sa kanya. Pero ang lupa, ay matatagpuan sa Laverston. Noong marinig ito ni Gwyneth, inisip niya ang bumalik sa Laverston para magbukas ng pangalawang factory.

Ngunit sa paglayo niya sa lungsod, lalo namang lumalapit ang panganib. Ang mga tanawin ay naging mga patlang ng niyebe, at ang hangin na sumasabay sa bintana ay nagdala ng mas matinding lamig. Naka-upo si Mariel sa sulok ng bagon, ang kanyang itim na coat ay tila camouflage laban sa ginto at kape na interior. Chur. Ang gateway sa St. Moritz. Dito magsisimula ang totoong trabaho.

Pagkatapos umupo nina Marianne at Vera sa sala, tinanong siya nang mausisa ni Vera, “Miss Marianne, bakit mo piniling pumunta sa Aurous Hill mula sa Hong Kong para magpaunlad? May malaking agwat pa sa pagitan ng first-tier international city at isang second-tier city sa Oskia.” Ngumiti nang kaunti si Marianne at ginamit ulit ang parehong dahilan na ginamit niya kay Madam Marilyn habang papunta siya dito. Sinabi niya lang na pakiramdam niya na masyadong mabilis ang Hong Kong na may napakaraming tao at kaunting lupain. Sinisimot din ang mga resources ng siyudad. Ang kabuuang pakiramdam ng pagtira sa isang second-tier city sa Oskia ay mas komportable.