Novel & Cerita Maaring

maski ako ay hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. maya maya pa ay sumingit si Mart. "ehemmm! hinay hinay lang, Eula. may asawa ng tao yang si Nikko. Baka hindi yan makapagpigil dahil sa ginagawa mo. ako ang mayayari kay Mare. pinaalam ko sya kaya ako ang mananagot kung saan man yan mauwi." saway ni Mart. and he has a point. tama. hindi pwede. inom lang ang pinunta namin rito. Hindi na para gayahin ko pa si Mart.

turan ng lalaking may mahabang buhok habang sinisiyasat ang ding-ding at naghihintay na marinig muli ang inig na nang galing kay Mina. “Huwag ka nga ng magbiro ng ganyan, Manding, walang anak sina maarcelo at Flordelisa dahil baog si Marcelo kaya napaka impossible ng iyong tinuran.” Napapailing na saad ng kasama nito at saka naunang naglakad habang I naayos ang suot nitong sumbrero. Muling na patingin si Manding si ding-ding at saka sinundan na sa paglalakad ang kaibigan.

Silver Pines Executive Village, Quezon City MAAGA pa lamang ay gising na si Marikit. Tahimik ang buong subdivision habang unti-unting sumisilip ang sinag ng araw sa pagitan ng mga puno. Nagsuot siya ng simpleng running attire bago lumabas ng bahay.

Hindi niya maintindihan kung bakit kailanga pa siya niotng pigilan umalis gayun nageenjoy naman ito kasama ang kabit nito. "Maam nasa highland po ang mansion at paikot ikot po ang kalsada at marmaign matatarik na daan at makikitid pa kahit hindi iutos ni Boss ay hindi ko pa rin kayo papayagang magmaneho mag isa maam" sabi ni Marlon.

Baka sakali makausap pa ito Dahil kung magmamatigas siya ay baka katapusan na nila. Malakas na nagmura si Marlon. "Inosente? Walang inosente!!! Kulang pa 'yan sa pagsira n'yo sa buhay ko! Kulang pa 'yan sa lahat nang pinagdaanan ko! Kaya huwag mo akong masumbatan dahil kulang ang buhay n'yo para maging patas tayo. At gusto kong makitang unti-unti nawawala sa inyo ang mga bagay na pinapahalagahan n'yo tulad ng ginawa n'yo sa akin!" Malakas at matigas na sabi ni Marlon. Bakas ang galit sa bawat salita nito.

sabi ko sa mga kaibigan ko. Tumawa si Marus at Logan sabay iling pa ng mga ito ng magsalita si Rex. “Sa India may pink na mangga at matamis iyon kahit hilaw”sabi nito. “Meron ngang pink na mangga?” patanong ko. “Hindi naman literal na pink may touch of pink”sabi muli ni Rex. Pansin kong tahimik si Darius at panay ang tipa sa cellphone nito. Maya maya ay nag salita ito at humarap sa akin.

Tanong niya habang tinutungga ang laman ng wine na iyon. "This is called weignut pior made from Garmany, This wine is preserve in the 1997" narinig niya ang pagde-describe nito habang tuloy-tuloy niyang tinungga ito. "Hey-Marion, enough!" awat pa nito ng makitang halos naubos niya ang laman nito. "A-ang pait," reklamo pa niya habang pinupunasan ang kanyang mga labi.

and the gift. A/N Mari Fighting,.girl

masarap pa naman ito sa kanin at isda. Nilapitan ako ng isang guwardiya sibil “Senyora anong iyong hinahanap?” saad nito sa mahinang boses. “Hindi ko mabalatan ang mangga nalimutan ko kung saan ko naisuksok ang kutsilyo.” sagot ko sa kaniya. “Akin na Senyora ang mangga, ako na ang magbabalat.” saad nito. “Pahinge ho ah.” dugtong pa niya, iniabot ko na ang mangga.

SAMARA 42 The day after the wedding, Shasha has to talk to her wedding coordinator. They were finallizing the details, from guest to flowers and foods and drinks. Shasha knows that those food will just go to waste, and she can't help but sigh deeply. She knows how hard it is not having a meal, everyday. Shasha and her brother Akim experience it themselves, when the day their mother was said to be dead. And the people here will just waste those precious food, when their plan comes along.