Maaring Novels & Stories

Ralia POV Today is island hopping day. Isa ito sa inaabangan naming magkakaibigan. Paglabas namin ng kuwarto, nadatnan na namin sina Jason, Borgie, Felicity, at Madison sa may dining area ng villa. Nakahain na ang breakfast, fresh fruits, toasted bread, scrambled eggs, at mango juice na naman. Marami kasing natirang mango kahapon kaya gumawa na naman siguro sila.

Bahagya lang itong huminto nang yakapin nito ang unan na dapat nitong gamitin para sa ulo nito. “Okay ka lang? Gusto mo ba ng dagdag na unan?” bulong niya. Ilang segundo pa ang pinalampas niya ngunit wala siyang nakuhang reaksyon mula kay Marion. Tumalikod na lang siya at humarap sa may pinto. Muli niyang ipinikit ang kaniyang kama habang inaalis ang lahat ng kaniyang iniisip. Dahil na rin siguro nasa bangka sila at nakadaong malapit sa aplaya ng Deokjeokdo island, hindi masyadong maalon, tila hinehele lang siya hanggang sa tuluyan siyang antukin.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Pareho kasing masakit. Isang hapon, matapos ang mahabang meeting, napagdesisyunan naming maglakad-lakad ni Marco malapit sa tinutuluyan naming apartment. May maliit na palengke roon—hindi tourist spot, kundi lugar kung saan namimili ang mga lokal. Mga prutas na maayos ang pagkakaayos. Mga tindero at tindera na may payapang ngiti. Simple, pero may kakaibang ginhawa.

Ilaria POV MAAGA akong nagising ngayong umaga—mas maaga pa kaysa sa sikat ng araw. First day ko bilang housemaid sa bagong tayong villa dito sa Yay Town. Villa na hindi basta-bata lang, dahil pagmamay-ari ito ng mga kilalang mayamang pamilya dito sa Pilipinas.

Pero gaya ng laging nangyayari, nakahanda na ang lahat. It was all prepared by Brea, ang early bird sa amin. “Si Aling Mara, nasaan?” takang tanong ko nang mapansin kong wala siya sa kusina. “May emergency sa kanila,” sagot ni Brea habang inaayos ang mga plato. “Nagpaalam sa akin. Sabihin ko raw sa’yo. Ako na muna ang bahala kay Nancy.” Nginitian ko siya at niyakap.

Isang kisap mata pa'y bumagsak na ang katawan ni Brix. Nagawa na ng Mangyan ang kanyang pakay na paghihiganti at paglilinis ng kanyang pangalan. Naging normal na ang hangin sa loob ng silid at nakakilos na kami. Mabilis na ginagap ni Marissa ang katawan ng ama at humagulgol ng ubod sakit sa kanyang kalooban.

tumawa si Tyang Marta. (FYI: Pa’ho means, mangga. Iyong maliliit na manggang hilaw na pabilog ang korte. Ganoon ang tawag doon sa Bicol.) “Sarappp!” napapalatak pa si Helena. Nakakamay lang ito habang kumakain silang mag-asawa, isang bagay na lalong hinangaan ni Markus dito. Walang kaere-ere sa katawan si Helena Montenegro. Kahit nababalutan ito ng mga karangyaan sa kan’yang paligid.

paninigurado ni Madam Heidi. Alas-otso nang makarating si Aleyna sa bahay-aliwan ni Madam Heidi – ang House of Magda. Tapatan ang mga bahay-aliwan, kaliwa’t kanan, maingay at amoy ng sigarilyo at alak ang naghahari sa lugar. Hindi naman nagreklamo si Aleyna dahil sanay na siya sa ganitong mga amoy, maging sa masangsang na amoy sa palengke, o ang mabahong amoy ng isang lugar dahil sa nagkalat na basura.

Kuala Lumpur, Malaysia MARAHAS siyang napabangon dahil sa kakaibang kirot sa kaniyang dibdib. His inner wolf is restraining and hurt. He's clutching his chest habang nahihirapang bumangon sa kaniyang pagkakahiga. Agad niyang kinuha ang kaniyang telepono sa ibabaw ng lamesa sa tabi ng kaniyang kama, he dialed his Beta's number...