Mabisang Gamot Sa Beke Ng Bata Novels & Stories

Hinalikan niya ako sa gilid ng noo bago tumuloy papasok sa loob ng opisina ni Doc. “Your baby is normal, malaking tulong ang pag-inom mo ng gamot na pampalakas ng kapit ng bata, continue to drink it but still you need to be careful avoid stress and heavy chores.” Nakangiting sambit ni Doc pagkatapos niya ako’ng tingnan.

Mukhang binigyan siya ng gamot na pampakalma upang makatulong sa mga seizure, na may katuturan rin naman. I hate to see her so sick, lalo na't napakasigla niya noon. Sa kabila ng kanyang diyabetis, siya ay isang napakalusog at aktibong maliit na batang babae noon. May mali at hindi malaman ng mga doktor namin at mga doctor sa emergency room, o ng sarili niyang pediatrician kung ano iyon. Umaasa ako na ang dalubhasa na lumilipad ay makapagbibigay ng kaunting liwanag sa kung ano ang nangyayari sa anak ko. Hanggang ngayon, sinadya kong manatili sa tabi niya dahil hindi ako mapakali lalo kapag biglang bumalik si Hera at guluhin ang anak ko.

Magmumura sana si Beckett nang bigla na lang may natumba sa harapan niya habang nagse-serve siya ng pagkain para sa mga bata. Mabuti na lang at napigilan niya ang sarili. May iilang camera pa naman ang nakatutok sa kan’ya ngayon kaya dapat ay mag-ingat siya. Gustong umirap ni Beckett dahil sa pagkakadapa ng bata, pero sa utak na lang muna niya ‘yon. “Are you okay?” Beckett asked as soon as he approached the child. Nakadapa ito sa sahig at hindi gumagalaw kaya bigla siyang nakaramdam ng pag-aalala. “Are you crying? Did something hurt?”

Tanong ng doktora kay Drei. "My head, and here" turo sa bandang lalamunan niya. "Patingin ako, say ah" Sabi ng doktora. Matapos makita ang lalamunan niya at ilang test. "May tonsillitis siya, Thea ito yung mga gamot niya, at wag muna sa sweet baby Drei ha" masuyong pag papaalala nito sa bata. "Pwede naman na kayong umuwi basta ipainom mo yung gamot niya" sabi ng doktora sa kanya.

"Maayos na po, doc, puwede na po ba akong lumabas?" Sinuri muna ng doctor ang pulso ng dalaga pati ang dextrose nito. Paubos na iyon at maayos na rin ang heartbeat ng pasyente at bata na nasa sinapupunan nito. "Resitahan kita ng gamot na pampakapit sa bata at vitamins. Sundin mo ang mga bilin ko at kailangan mong bumalik dito next week." "Opo, maraming salamat po!"

may ibinigay siyang supot sa akin "Binayaran niya po? Teka ano po ito doc?" "Oo binayaran niya na kaya wala na ka ng problema sa bayarin. Mga gamot iyan at vitamins ng anak mo may nakalagay na dyan na description kung kailang iinomin ang gamot , tska ipapa-alala ko lang sayo na mas mabutimg mapaaga ang pagpapagamot sa anak mo para maagapan ang kanyang sakit at hindi lumala"

Tumikhim siya at marahang pinaupo ang bata sa sofa. "Wait for Auntie here, okay? I'll get the medicine and we'll treat your wound." Aniya at tumayo. Nagniningning ang mga mata ng batang babaeng tumango. Masunurin itong naupo habang naghihintay, ilang saglit lang ay bumalik na si Lunabella bitbit ang isang medicine kit sa kanyang kamay. Naupo si Lunabella at kinuha ang cream sa kanyang medicine box, kumuha lang siya ng tamang dami at saka iyon marahang in-apply sa sugat ng bata.

May kinuha ito mula sa bag niya at isang medicine kit iyon. "Nako kuya, ang dami mong mga sugat at pasa. Kailangan nating magamot 'yan dahil baka lumala pa 'yan. Gagamutin ko lang, okay?" Nag-aalalang sabi ng batang babae saka ito kumuha ng bulak at nilagyan ito ng betadine.

Ang kanyang mukha ay medyo maputla kaysa sa araw. Bago bumalik ay pinuntahan ni Thessa ang silid ng anak niyang babae. Ang munting bata ay mahimbing na nakatulog na kasama ang katulong. Laking pasasalamat ni Thessa Dahil sa masustansyang pagkain na niluto niya para sa kanila dati, at ang “Sugar Beans” na paminsan-minsan pinapakain niya sa dalawang bata, ang katawan nina Kenzo at Kerby ay nagkaroon na ng matibay na resistensya sa gamot. Dahil dito, mas mataas na ang tsansa ng matagumpay na paggamot sa kanila.

Agad ko itong sinagot nang may pag-asang mabuti ang kanyang balita. “Kenzo,” panimula ni Dr. Reyes. “Nakausap ko na ang bata at ang kanyang ina. Ang bata ay may matinding impeksyon sa lalamunan at baga, kaya hindi bumababa ang kanyang lagnat kahit anong gamot ang ibinibigay niya. Mabuti na lang at nakarating kami agad. Nagbigay ako ng tamang dosis ng gamot, naglagay ng iniksyon upang agad na bumaba ang lagnat, at nag-iwan ng mga gamot na kailangang inumin sa loob ng ilang araw. Sa ngayon, nakapagpahinga na ang bata at nagsisimula nang humupa ang init ng kanyang katawan.”