Maging Akin Ka Lamang の小説・ストーリー

Tahimik lang siyang nakatingin sa akin. Naglakad ako papunta sa bintana at minasdan ang mga ilaw ng lungsod. "Alam mo ba kung ano ang pinakamasakit?" tanong ko. "Hindi ‘yung halik. Hindi ‘yung sabay ninyong pagkain. Hindi ‘yung paraan ng pagtitig niya sa'yo. Ang pinakamasakit... ‘yung paraan ng pagtitig mo sa kaniya."

“How about your friends? O baka naman... busy ka sa pakikipag-usap sa mga crush mo kaya hindi mo na napapansin ang paligid?” Mabilis akong umiling. “Wala po akong crush! At lalong wala pong lumalapit sa akin para maging crush nila. Tulad po ng naririnig mo, tingin nila sa akin ay… manananggal at anak ng aswang.”

Maegan “I was looking for you everywhere!” sabi sa akin ni Lander kaya napangiwi ako dahil masama na naman ang tingin niya sa akin “Sorry na! Nagugutom na kasi ako eh mukhang wala ka namang balak kumain kaya nauna na ako!” sagot ko kay Lander saka ako muling sumubo ng pagkain “Magkasama tayong nagpunta dito, Maegan! Ni hindi mo man lang ako hinintay o inaya?” sabi ni Lander pero ngayon, hindi na mukhang biyernes santo ang mukha niya

Alam niyang may ibig sabihin sa likod ng sagot na iyon, pero pinili na lang niyang palampasin. Lumaki si Megan sa tahanang hindi naging tahanan komportable. Bata pa lang siya, nasanay na siyang laging mag-ingat. Kapag mali ang pagkakalagay niya ng kutsara sa hapag, may palo. Kapag hindi tama ang pagkakabigkas niya ng salita, may sampal. Kapag nag reklamo may bugbog. Hindi niya kilala ang salitang “lambing.” Hindi rin niya alam kung anong pakiramdam ng yakap. Ang tanging natutunan niya ay ang pagsunod, at ang katahimikan bilang kalasag.

wika ko HINDI ! AYOKOOO! pabulol nyang sagot pero Lasing kana kira, natatawa kong sabi di mo sinabi na mahina ka pala mag inum, isang bote lang bangenge ka na . dagdag ko pa na natatawa ang pagbikas niyon nabigla ako ng Bigla syang tumingala saakin, nagtama ang mata namin. ang mga mata nya na mapungay na nakatitig saakin ay talaga namang nakakaakit.

Tanging sina Mommy, Daddy at Kuya Xenno lang ang maka pakalma sa akin. (Author Note:) =Warning: Ang inyong mababasa ay isang kathang-isip lamang, kung hindi niyo nais ang ganitong eksena ay pwede kayong mag-comment upang hindi na mauulit ang mga ganitong pangyayari. Maraming salamat po. =

Isang bagay na matagal na niyang sinarado sa sarili. --- Habang nakaupo sa tabi ng kama ng ina ni Bash, tahimik siyang nag-observe. Pero ang puso niya... hindi na ganoon katahimik. Tulad ng isang yelo na unti-unting tinutunaw ng apoy, ganun na rin ang nararamdaman niya. Paano kung yung init na yun ay hindi lang panandalian? Paano kung ang lalaking akala niya'y walang puso… ay may tinatago palang init na kayang sunugin ang lahat ng pader niya?

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

Doon ako kumain mag-isa. **********************

magiging akin ka, akin ka lang Landro, mamahalin mo ulit ako pag nawala na ang babaeng yan. Mamahalin mo din ako tulad ng dati, alam kong minahal mo din ako Landro, dumating lang ang babaeng yan, bigla mo nalang akong binasura, anas nito habang walang humpay sa pagiyak..