Magkakaibigan Novelas e Histórias

sa akin love para maipakilala rin kita sa kanya, saad ko pa rito. "Ahh love gustohin ko man samahan kita at makilala ang iyong kaibigan ay hindi naman ako Pwe'di non, love nag text kasi ang kaibigan ko na kung pwdei raw ay tingnan ko ang kanyang sasakyan, dahil hindi niya raw mapaandar,. kaya Sayang love hindi ako makakasama sayo. Sagot naman nito sa akin, Ihahatid na lamang kita saan ba kayo mag kikita ng kaibigan mo, dagdag na tanong pa nito sa akin,

Darah. “Gano’n naman po talaga sa pagiging magkaibigan. Kailangan na laging sinusuportahan ang isa’t-isa sa lahat ng mga achievements maliit man o malaki. Toxic din naman po kapag naghihilahan pababa at nagsisiraan nang patalikod at hindi po iyon matatawag na pagkakaibigan dahil plastikan na po iyon,” paliwanag ni Ate Maricel.

Amber Pov "Nikky!!!" masayang tumakbo ako papalapit sa lalaking nakaupo sa upuan sa loob ng isang restaurant at naghihintay sa akin. Siya si Nikky, isa sa dalawa kong matalik na kaibigan. Nikky, Mildy and I are friends since first year high school. Kahit na pareho silang mayaman ni Mildy at ako'y mahirap lamang ay hindi iyon naging hadlang para mabuo ang aming pagkakaibigan. Ngunit two years ago, nag-migrate sa ibang bansa ang pamilya ni Nikky kaya wala siyang choice kundi ang sumama sa family niya. At magmula noon ay hindi pa siya nagbabakasyon sa bansa kaya naman tuwang-tuwa ako nang makita ko siya.

napalunok naman ako dahil sa sinabi niya. “May magkaibigan ba na hinahalikan ka sa noo? May magkaibigan ba na sobrang lapit ninyo sa isa’t isa at kulang na lang maglampungan kayo sa baba? Magkaibigan pa ba iyon?” tanong niya sa akin. “Pwede ba mom, masyado ninyong ginagawang big deal ang lahat. Kapag sinabi kong magkaibigan lang kami hindi naman kayo naniniwala. Ano ba ang gusto ninyong paniwalaan?!”

ArthurNgBuhayMoe: Taray tea, di na kita ma reach>: Natawa nalang ako nang mabasa ko ang mga comments ng kaibigan ko. Masaya ako kung saan ako ngayon. Kung sino ang mga taong meron ako. Lalo na sila Tanch, hindi sila mahirap pakisamahan kaya nagpapasalamat talaga ako at naging kaibigan ko sila.

pagpapatuloy pa niya. Sa tinagal tagal na kasi na magkaibigan nila Maxene at Bea ay talagang nagdadamayan sila kapag mayroon silang mga problema. Hindi nila iniiwan ang isa’t isa kahit na anuman ang mangyari. Halos magkapatid na nga ang turingan nilang dalawa dahil sa tagal na nilang magkaibigan.

saad ni Joan. "Talaga namang napaka thoughtful ng kaibigan n'yo!" May pagdidiin sa salitang "ibig" at sinusundot nito ang kanyang pisngi. Hindi talaga siya makakawala sa pangtutudyo ng kanyang kaibigan. "Stop that shane! umuwi kana nga, h'wag mo na ko abalahin, sige na, go!" Pagtataboy ni joan sa kaibigan.

“Siyempre!” “Kung gano’n, huwag ka nang magiging masama kay Daddy. Kapag masama ka sa kanya, hindi na kita magiging kaibigan—at si Mommy, hindi ka rin magiging kaibigan!” dagdag ni Anri, sabay irap at pagtatampisaw ng labi. Tunay na naiinis siya rito. Ano bang espesyal sa pagiging magkaibigan?

Makikita sa mukha ng lahat ang tunay na ligaya maliban sa dalawang babaeng nakatayo sa magkabilang dulo ng malaking silid, na tila may pader na naghihiwalay sa kanila kahit gaano pa sila kalapit sa isa’t isa. Si Chloe naman, na puno pa rin ng ngiti at may kislap pa sa mga mata dulot ng pagbabalik sa tahanan, ay masiglang nilalapitan ang bawat isa upang yakapin at kamustahin. Habang naglalakad siya sa gitna ng mga bisita, bigla siyang huminto nang mapansin ang kakaibang katahimikan at tensyon sa pagitan ng kanyang dalawang pinsan.

Anong iniisip nila? "Anong mag kaibigan? Hindi tayo magkaibigan!" Reklamo ni Tristan at kinunotan pa ako ng noo. "Hindi nga! Hindi ba sinabi ko malayong magkaibigan ibig sabihin hindi tayo magkaibigan! Malapit na magka-away!" Pangangatwiran ko at inirapan siya. "Tsk! Bakit ba hindi mo na lang kasi aminin na mag-asaw—"