Maid Sama Manga 소설 & 이야기

aniya na ang ibig sabihin ay lolo. "Oh, well, nevermind her,” pambabalewala ni Sittie atsaka ito lumapit sa babaeng may maamong mukha ngunit hindi mababanaagan ng ngiti, may mapupungay na mga mata na binagayan ng malalantik na pilikmata at kasing dilim ng gabi ang tuwid na tuwid nitong buhok. "And this is our beautiful Mama Harini." "Kumusta po, Māmi?" Lumapit si Samara rito at humalik sa pisngi.

Tuluyan kaming humakbang, ngunit. "Hindi niyo isasama si Gina. Anak ko siya, kaya sa akin siya sasama," puno ng pangigigil na wika ni Tita Wanda. "I'm very sorry mom. Pero, sasama lang po ako sa 'yo. Kapag, matutunan mo ng magbago at tanggapin ang lahat. Dahil, alam ko na mas gusto ni Dad na nasa maayos ang lagay natin," maayos pa rin naman na nagsalita si Gina. Nakikita ko pa rin naman na nasasaktan na si Tita Wanda. Ngunit, nilalabanan niya pa rin ito. Dahil lang sa masamang kagustuhan niya.

Sinilip ng magkapatid mula sa siwang ng ding ding na kawayan ang kaganapan sa ibaba. ‘’Asan na ang batang babae?’’ pabulyaw na sagot ng isang lalakeng matipuno ang katawan. Patuloy sa pagiyak ni Alunsina habang yakap ang duguan na asawa nitong si Himalayas. Pigil na hikbi ang tanging reaksyon ni Mayari at kapatid sa kanilang pagsilip. Nanlilisik na tingin ang binaling ng ina ni Mayari na siyang tinugon nito sa lalakeng kawal na si Uragon pinunong kawal.

Napabuntong hininga na lang siyang muling binalik ang konsentrasyon sa kanyang meditation. KAGAGALING ko lang kasama si matandang Yuma. Inimbitahan ako nitong sumama upang dumalaw sa anak nitong matagal nang sumasalangit. His daughter Mai, ang babae sa larawan na nakita ko sa bahay nito. Nakakapanghinayang ang ganda pa namang babae, mga kaedad ko lang sabi ni Yuma-sama. Ewan ko ba't ang gaan ng loob ko sa matanda siguro dahil parang nakikita ko dito ang pagkukulang ng ama ko sa akin. Sobrang bait nito, saka tinatawag akong anak, bagay na hindi ko naranasan sa ama ko.

MARI Nang araw na iyon, matapos ng halos kalahating oras na paghihintay ko ay bumalik na rin sa wakas ang dalawa. Turns out, the woman is SJ’s mom. She is Helena. At ayon dito, bago raw ako maaksidente ay ‘Mama Helena’ ang tawag ko sa kanya at talagang close na close raw kami. Bagay na hindi ko matandaan dahil… well, ano nga bang natatandaan ko? Lahat naman ng tungkol sa akin at sa mga taong kilala ko ay nalimutan ko na.

Ngumiti ako sa kanya ng matamis ngunit peke lamang. “Hello, sir. I’m Kimberly Ann Martinez, the mother of Jonathan’s child,” nakangiti kong wika sa kanya. Rinig kong napasinghap ang mag-ina sa ginawa ko ngunit hindi ko sila pinapansin. “Stop it, you bitch,” mariing bulong ni Mara sa akin bagay na nagpangisi sa akin. Takot silang masira ang pamilya nila, pwest, sisirain ko ang sinasabi nilang perfect family.

Pareho silang natawa bago siya nito muling niyakap nang mahigpit. Mayamaya pa ay may kumatok sa pinto. "Ma'am, Sir, nasa baba po si Madame Marta. Gusto raw po kayong makausap," saad ng kanilang maid na si Maria. "Mom?" nagtatakang sambit ni Blight. "Ano naman kaya ang sadya niya?" Napabuntong-hininga ito bago tumingin kay Maya. "Maghilamos ka muna. Mauuna na akong bumaba."

papuri ni Amara kay mama mosang. To tell you honestly mama is like 20 years younger in her exact age, she really knows how to take care of her health and physical features. I know that she’s in her forties but looking at her now I feel like I am older than her. “Kayo talaga! Ano bagay ba?” nakangiti si Mama ng tanungin niya kami, nagkatinginan muna kami ni Amara Bago kami sumagot. “BAGAY NA BAGAY!!” sabay na sigaw namin na agad namang sinaway ni mama.