Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Kabataan

Batumbakal Age: 18 years old Role: The Protagonist Brief Description: Si Tina ay medyo mahilig magbiro, at dahil galing siya sa ampunan, minsan ang biro niya ay iba ang interpretation sa iba. Pero sa dami-dami ng taong hindi matimpla-timpla kung anong meron sa personality ni Tina ay isa lamang ang tanging nakakuha ng tamang sangkap nito. Ang kaniyang Bilyonaryong amo. Pagdating naman sa physical appearance hindi mo talaga aakalain na medyo bata pa talaga mag isip si Tina dahil sa ganda at perpektong pagkakahubog ng kaniyang katawan. Plus, kulay brown din ang kaniyang buhok at kilay na mapagkakamalan mo talagang may lagging foreigner. Matatangos at mala mestiza din ang kaniyang kutis na mabil

“Bati na tayo?” Tila isang batang sabi niya, saka napanguso nang irapan siya ni Carl. “Hindi pa, but if you come with me baka pwede pa.” “Saan naman pupunta?” Naka ngiwi niyang tanong habang nag lalaro sa isipan ang papag na naghihintay sa kanya sa bahay. “Dinner, with my family. Not my idea to bring you, gusto ka raw nilang makita, I can’t blame them especially my sisters, the last they saw you was months ago sa Cagayan pa, sa party ni uncle Seth.”

Vida's POV Malakas ang kutob ko na alam ni mama ang tungkol sa bagay na ito. Ang tungkol kay Cheng, ang tungkol sa pagpapapunta ni Escalante sa bata. Kasi kung umasta siya ay parang di man lang talaga siya nagulat.

Mambubudol pa yata s'ya rito sa palengke. Pinaglipat-lipat naman ng tindera ang tingin niya sa amin, kasunod ang kaniyang pag-iling. "Mga kabataan nga naman ngayon, oo! Kay aga-aga n'yo kasing lumandi. Mga mukha pa kayong estudyante! O s'ya, dadagdagan ko na. Gagawin kong dalawang kilo at kalahati."

CHAPTER 19 THE MAN WHO BREAKS MY HEART "OMG! This is it, pancit!" Tulad ko, walang paglagyan ang kasiyahan namin ni Rowela na sa wakas ay ito na ang hinihintay namin na pagtatapos na nga namin ng college.

At Mula pagkabata Hanggang sa nag dalaga ay nakaukit na sa kanyang pagkatao Ang salitang Siya ay bunga nang Maling Pag-ibig " Pinunasan ko Ang isang butil nang luha na kusang tumakas sa aking mga mata pagkatapos Kong mag kwento sa mga bata, I'm a volunteer sa isang orphanage at tuwing weekends ay pumopunta kami rito upang bigyan Sila nang supplies at mag bigay aliw gaya nang pagkukwento ko kanina.

Tulong nga lang ba ito lahat? Naguguluhan na rin ang binata sa sariling kinikilos niya, noong una ay nais lang naman ng binata mapalapit dito at i-close ito para malaman kung pareho ba sila ng sitwasyon, pareho na nakakapanaginip tungkol sa nakaraan. Pero habang tumatagal ay nakakalimutan na ng binata ang tunay na pakay niya sa babae, habang unti-unti niyang nakikila ang dalaga ay unti-unti ding nawawala ang kuryusidad nito sa babaeng napapanaginipan niya.

puna ni Ate. Natawa ako at sumakit lang ang muscles sa tiyan ko kaya sandali iyong tawa ko, "Parang natawa lang, eh. Si Ate talaga." Linggo ngayon kaya wala pa rin akong pasok. Malapit na ang graduation namin kaya pwedeng hindi na mag-uniform. Mabuti na lang talaga para matago ko ang mga pantal dahil mukhang hindi pa ito mawawala hanggang bukas.

tumango-tango si Rye. “I cook your favorite chicken curry, can you help mom?” sabay na tumango ang dalawa, ngumitia ko. Tumayo ako at hinawakan ang kanilang maliit a palad. Sumama sila a akin sa kusina. Kay bilis nilang nakalimutan ang pangungulila nila sa kanilang ama. Maswerte ako ngayon dahil mga bata pa lang sila at magagawa ko pa silang aliwin at ibaling sa iba ang atensyon pero paano pag mamulat na sila sa katotohanan?