Maikling Tula Tungkol Sa Pag Aaral นิยาย & เรื่องราว

Dadaan ang maraming bagyo na magpapaluhod sa atin ngunit isa lang ang iiwan ng mga ito— ang aral. Aral na siyang magsisilbing gabay natin sa lahat ng sandali. Aral na siyang magsasabi kung tama pa ba tayo o mali. Aral na siyang magbubukas sa ating mga mata, isip at puso. Aral na siyang maglalapat sa ating mga paa sa lupa at tuturuan tayong tumingala sa langit. At aral na patuloy na magpapalakas sa atin.

Mas malaki ang kagustuhan at pangarap naming makapagtapos kesa sa mga pambu-bully nila. Tsaka sabi ni Ate Chichay hindi kompetisyon ang pag-aaral. Kahit anong edad pwedeng mag-aral at hindi pa huli para sa aming apat para simulang tuparin ang mga pangarap namin. Medyo malayo pa pero kahit papano nakapagsimula na kami. Baby steps sabi ni Milagring, small progress is still a progress. Sa aming tatlo, si Milagring ang pinaka matalino. Sa totoo lang kahit hindi ito mag-aral alam niya na ang tinuturo ni titser. Sinasabayan nya lang talaga kaming dalawa ni Mariposa.

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

Ako lang yung parang tanga na nag-iisip ng kung anu-ano. "Hoy, kanina ka pa nakatingin dyan sa libro ah. Ganun ba kahirap intindihin yan?" Puna naman sa akin ni Misha. Pareho kaming nag-aaral ngayon para sa aralin bukas. We always do advance study para hindi na gaanong kahirap ang magiging aralin kinabukasan. Tatlong subject lang naman dahil hindi na kailangan mag advance study sa weapons and combat dahil wala kaming libro nun. It is an actual learning and stock knowledge ang basihan.

Namimigay ako ng pagkain, tapos saka ako mag-di-discuss ng lesson. Sa araw na ito, tuturuan ko silang bumasa ng madali lang. Gamit ang librong isinulat ng namayapa kong kuya, tinuruan ko ang bawat isang magbasa. Baby step muna kami, sa madaling maintindihan ng mga bata. Napapangiti nga ako, eh, kasi hindi sila nahirapang magbasa ng tulang kinopya ko sa blackboard. Pina-explain o sa kanila yung meaning ng tula, at doon nga lang pumalya. Tinranslate ko na lang sa tagalog, at doon lang nila naintindihan yung meaning ng tulang binasa nila.

Biglang kumawala si Teo sa yakap ko. “Ano ka ba ate, sila nga yung nanliligaw sa’kin. Binabasted ko lang. Ganyang ganyan sinasabi ko. Magtatapos muna ko ng pag-aaral. Ang kukulit! Sila nalang daw magpapa-aral sa’kin, sagutin ko lang sila.” “Hahaha! Huh, totoo ba yan? Meron ba talagang mga ganun,” Totoong tawa ang lumabas sa’kin.

Kilala at tanyag ang Class A sa buong paaralan dahil sa pagkakaroon ng matatag, seryoso, at mataas na antas ng pag-aaral. Habang nasa loob ng klase at nagtuturo ang guro ay nakatuon naman ang buong atensyon at isipan ng bawat isa sa itinituro at leksyon. Napakabihira lamang kung may makita kang lumilipad ang isipan, natutulog, o nag-iisip ng ibang bagay na wala namang kinalaman sa aralin.

tanong niya naglalakad kami papasok sa resort nila Miuki. “Magli-limang taon na sa Nobyembre,” nakita kong tumango-tango ito at para bang may iniisip. “Malapit na pala siyang mag-aral, may napili ka na bang school na papasukan niya?” usisa niya. Ngayong nabanggit niya ‘yan ay saka lang din pumasok sa isip ko ang tungkol sa pag-aaral ng anak ko. Kung sa eskwelahan lang ay hindi ko na iyon kailangan pag-isipan pa dahil may malapit na paaralan naman dito sa amin para sa elemntarya.

Marapat lang na sila'y pakainin ng talong. Mga literaturang nakakadugo ng ilong, sa utak ko'y parang mga tipaklong. Sa tainga nama'y parang bubuyog na bulong nang bulong. Aklat at panulat sa aki'y nakakandong. Kaya utak ko'y paikot-ikot na parang isang gulong. Mga estudyante sa paligid ay aali-aligid. Karamiha'y tila nauumid kapag pinag-arala'y nabatid. Para bang mga palakang napatid sa lubid na naiwan sa bukid.

aniya na inginuso ang lesson na inaaral niya upang ituro sa mga estudyante para sa linggong ito. Mula sa pagkakatingin sa panganay na kambal, lumipat ang tingin niya sa librong binabasa. “Hmm, nagpa-practice lang si mima kung paano i-explain sa students itong i-le-lesson, anak.” “Can I have a look, Mima?” Clover’s innocent round eyes begged Caroline.