Malalim Na Tagalog Words Novels & Stories

Napatingin siya sa kanan na kung saan ay may maliit na eskinita. Unti-unti niyang tinungo ang daan palapit doon. Pagtangis na naman. Walang tigil na pag-iyak. Ilang sandali pa’y kalakip na niyon ang ilang pagsinghot at mahihinang pag-angil. [ pag-angil - mutter ] Mistulang may sinasambit ito, subalit ay masyadong malabo’t mahina upang kanyang maunawaan ang mga iyon.

Hindi maibigay ni Mahalia masyado ang lakas niya o ang mga bagay na natutunan niya dahil mas nangingibabaw ang takot. Natumba na niya ang isa at nasipa din ang isa, tumakbo na naman siya nang mabilis. "After her!" Kung gaano kabilis ang takbo niya ganoon din kalakas ang sigaw at iyak niya. "Ayoko na gusto ko na umuwi! Matteo sunduin mo na ako!"

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Bunso "sambit niya habang nakatingin kay Malakas "tama Macario at Malakas matuto rin kayo ng mga ibang salita dito isa lamang ang palagi ninyong tatandaan mga anak huwag kayong basta mag titiwala sa ibang tao suriin ninyong Mabuti" " baket po ?" tanung ni Malakas habang patuloy na kumakaen ng prutas " Minsan maraming tao ang hindi gumagawa ng mabuti mga anak" paliwanag neto

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

halos malakas lang sa normal ang tinig ng bata. Nakaramdam ng hindi magandang kutob si Dhalia, halos pigil na ang paghinga nito. Tila pinupukpuk na rin ng martilyo ang ulo niya, kaya para makaramdam siya ng kirot at pamamanhid. Tila may dumagan na mabigat na bagay sa dibdib niya ng mapag-alaman niyang tama ang hinala niya. "A-ang Papa m-mo ba a-ng may g-gawa nito, anak?"nanginging at puno ng pagkasuklam ang tinig ni Dhalia.

Dama ko ang kalayaan na halos apat na buwang nakatago sa ilalim ng kadiliman. Hindi ako nangahas na buksan ang aking mga mata. Takot ako na makita ang malupit na realidad. Nanginginig ang aking mga kalamnan. Malakas ang bundol ng aking dibdib kung bakit ay wala akong mahanap ang rason. "Dalhin n;yo ang salamin dito," sabi ulit ng babae na may langkap na kasabikan. Ilang segundo ang nakalipas may narinig akong lagitgit na animoy may kinaladkad na mabigat na bagay. Alinlangan kong tinikop ang aking mga palad.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Alam kong hindi ako nakakain ng breakfast pero maayos pa naman ako. "J-Jairus?" hindi makapaniwalang tanong ko. Hindi ito nagsalita at mariin lang siyang nakatitig sa akin. Unti-unti na akong kinabahan at hindi ko na mapigilan ang nararamdaman ko. Pero may pumigil sa akin, ang matang malamig na nakatingin sa akin. Parang sinasabi na huwag akong gagawa na lagpas sa limitasyon ko. Pakiramdaman ko parang hindi ko siya kilala, parang bumalik lahat sa simula. Yung hindi ko siya kilala at hindi niya rin ako kilala. Parang ito pa lang ang una naming pagkikita.