Malamig の小説・ストーリー

Chapter 153 “Amara.” Malamig at mariin ang boses ni Argus, tila isang utos. “Mairap bang humingi ng tawad at hindi mo magawa?’ Magkakasama silang lahat na nakatitig kay Amara, naghihintay na siya’y sumuko. Ngunit si Amara ay hindi kailanman sumusuko.

" Sandaling nagpakita ng pagkalito sa mukha ni Yvonne. Tinitigan niya ako ng maigi. Maya maya pa ay bumukas ang pinto ng ospital. Isang grupo ng mga tao ang sumugod na may hawak na mga stick. Ang lalaking nangunguna, na may kulay na blonde ang buhok, ay sumigaw, "Sino ang malanding babae na nagtatangkang nakawin ang boyfriend ng kapatid ko?" Nakaluhod ako sa lupa, namamaga ang pisngi ko, at magulo ang damit ko.

sagot ni Lexie nang walang pag-aalinlangan. "Ang tinutukoy ko ay ang isang tao at hindi ikaw, bakit ang bilis mo namang mag-isip nang ganyan?" Isang mapanuring kislap ang dumaan sa mga mata ni Malia. "Sinusubukan mo lang magtago ng isang bagay na nararamdaman mo."

Para siyang batang ipinagmalaki ang pagkain. "Sana tulad lang ng lollipop ang pagmamahal, pwedeng alamin ang lasa. Matamis ba, maanghang, mapakla o kaya ay pait. Para hindi na mapasubo ang sinuman at makaiwas sa masamang lasa." Hindi iyon sadya, bigla na lang dumulas sa dila ko ang hinanakit. Siguro kailangan ko lang talaga ng outlet. Hindi ko na kayang ipunin lahat sa puso ko. Baka sumabog ako.

Makahulugan na sabi ni aling Berta. NAPAIGIK ako sa sakit ng may dalawang babae na sumisipa sa akin, hindi ko magawang gumanti dahil mas pinili kong protektahan ang nasa sinapupunan ko. Bawat sipa, sampal at sabunot sa buhok ko ay tiniis ko lahat. “NAGKAMALI KA NG KINALABAN, MAYA! PAPATAYIN KA NAMIN!”

malamig na sabe ko ng dahan dahan akong kumalma "ur my sister of course, i care for you" malambing na sabe nito. F*CK! Kinuyom ko ang kamao ko at sa puntong to parang gusto kong pumatay na kong pwede lang talaga. "She don't have a sister" si migz ang sumagot. Yes i don't have a sister. "oh nakalimutan muna kaagad ako sam pagkatapos kang tinaboy ni dad?" nakangising sabe nito.

" Anong tawag sa luto niyong ito? " " Pasta Ala Lialicia. Pinagsama lang po namin ang pangalan namin, " ani Amalia saka kumuha ng tinidor at inabot sa kaniyang ina at ama. " Tikman niyo na po tapos sabihin niyo po comment niyo. "

I asked. "Basta ako na bahala sayo, Tyche. Don't you trust me? Ilang buwan na tayo magkatrabaho noh," he just give me an assurance smile and continue walking. "What is the name of the Bar again?" I asked nang makarating kami sa ma-taong lugar. "Bar Mutis," "Buntis?" "Mutis, Tyche." natatawa niyang sabi at akay sa'kin nang papasok kami sa isang pasilyo na madilim.

malamig niyang ani kaya ngumuso ako at tumingin sa kaniya Napatigil ako ng makitang kunot na naman ang nuo niya, bumuntong hininga ako at napailing "Seloso" mahina kong bulong at palihim na napangiti _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Si Ma'am Amerla Lopez , maganda siya ,mukhang kagalang galang at may ipagmamalaki .Sa itsura palang niya halata mo na ang kayamanan. Nakakapangliit ngang makatabi siya sa isang litrato.Lalo na noong hinawakan niya ako .May kakaibang pakiramdam akong nadama sa kanya .Hindi kilig o galit ,pero mas malalim pa .Hindi sapat ang mga salita para sabihin kung ano iyon. Maaaring may saya at p may lungkot, hindi ko maipaliwanag . Ang alam ko lang, hindi dapat ako mapalapit sa kanya .Yung kakaibang pakiramdam ko ,hindi na dapat lumaki pa .Iba ang titig na pinupukol niya sa akin ng araw na iyon , parang kinikilatis niya pati ang kaluluwa ko.Dapat nga ay sanay na ako sa ganoong titig. Ganoon naman ang ti