Novel & Cerita Malamig

malamig kong bati. Isang mahaba at mabagal na paghinga ang narinig ko mula sa kabilang linya. Kasunod nito ay isang matanda, malamig, at nakakakilabot na halakhak na nagpatayo sa lahat ng balahibo ko sa katawan. “Ah... the resilient little dancer. I see you are still breathing.” Nanlamig ang buong sistema ko. Ang boses na iyon ay sumisigaw ng purong kapangyarihan at kasamaan.

malamig na sabi ni Nardo. "K-kasi..." Umiiyak si Mistica at nanginginig ang labi, pero ni isang matinong salita ay wala siyang masabi. "Wala ka bang masabi?" Dahan-dahang dumapo ang malamig at matalas na tingin ni Amara sa kanya. Dahil sa hiya at galit, biglang nagwala si Mistica. Tumayo siya at pilit na humakbang palapit, itinuturo si Amara.

Nanindig na naman ang balahibo ko sa batok. Ay shit! It's waving again! "MLWM," nakangisi niyang sambit. "What's that?" nakakunot kong tanong. "Make love with me," bulong niya sabay dampi ng halik sa leeg ko. Napaawang ang bibig ko at kasabay niyon ay ang pagdagongdong ng aking dibdib. Mukhang magkakaroon na talaga ng tsunami, shit! Vote. Comment. Follow.

At biglang— "𝑆𝑜… 𝑡ℎ𝑖𝑠 𝑖𝑠 ℎ𝑜𝑤 𝑖𝑡 𝑒𝑛𝑑𝑠 𝑓𝑜𝑟 ℎ𝑖𝑚." Isang boses, Malamig.Kalmado At halatang… hindi basta-basta. Nanlaki ang mga mata ko. Hindi ito boses ng taong nagtatago lang.

rinig kong sigaw ni Kamali. Are Shiv and Mali fighting? Why? “Thirty-nine point three degrees. Malala na ang lagnat ni Lessi! Magko-kombulsyon siya!” Natatarantang sigaw ni Aya. “Nangyayari na nga, Aya. Can you please shut your mouth?” Iritableng saad ni Shiv. “Let’s call Fabian.” “I said no, Mal! Hindi kailangan presensiya ni Fabian dito. Lessi will wake up soon…”

malamig na sabe ko ng dahan dahan akong kumalma "ur my sister of course, i care for you" malambing na sabe nito. F*CK! Kinuyom ko ang kamao ko at sa puntong to parang gusto kong pumatay na kong pwede lang talaga. "She don't have a sister" si migz ang sumagot. Yes i don't have a sister. "oh nakalimutan muna kaagad ako sam pagkatapos kang tinaboy ni dad?" nakangising sabe nito.

I knew for sure that they were used to it. Lahat kami napatingin sa pintuan ng makarinig ng ilang beses na katok doon at iniluwa doon ang babae kanina. “Oh look who's here! What are you doing here, Malia?” panimula ni Margaux na may panunuya sa boses nito. Magkakilala pala sila. So, Malia is her name? What a good name.

“ I’m your worst night mare,so just bring me to your boss before I finish you.” Nawala ang emosyon sa mata niya ,she was cold as ice and anyone who will see her will tremble at the sight. The two men look at each other,napalunok. “ She is Samara,the dangerous assasin.” Said the other guy,but she heard it. “ That’s right ,that’s me.So..,where is your boss?”

Matapos iyon, nag-iwan pa siya ng isang maikling paalala: ['Mister Carabao, bilisan mo! Baka kainin ako ng mga pating dito.'] Akala ko ay simpleng biro lang iyon. Kilala ko si Amalia—palaaway, makulit, at hindi nagpapatalo sa asaran. Pero habang tumatakbo ang bawat minuto na natatrapik ako sa kalsada, may kakaibang kaba na unti-unting bumabalot sa aking dibdib. Isang uri ng malamig na pawis ang naglalabasan sa aking noo habang pilit kong iniiisip kung bakit bigla siyang tumigil sa pagte-text.

malambing kong tawag sa pangalan niya. "Don't say my name," Malamig niyang suway sa akin ngunit hinalikan ko ang kaniyang likod kahit na naiinis na siya sa akin. "Ròisìn, Sorry na," Malambing kong paghingi ng tawad sa kaniya. "Don't hug me right now," Pakiusap niya sa akin. Malamig man ang tono ng boses niya pero hindi pa rin ako magpapatinag.