Male Demon Names の小説・ストーリー

I suggest. Wala naman silang tutol doon. Denise is the guardian of ocean demon. Siya lang muna ang maasahan ko sa lahat ng creature na meroon ako upang guardiyahan kami ng palihim. He is like a dark fog and has no face. Ang fog na galing sa kaniya ay labis na nakakamatay, nakakalason. Segundo lang ang tatagal mo kapag nakalanghap ka ng usok na galing sa kaniya. It's the most convenient dahil hindi niya kailangan pang gumamit ng anomang matutulis na bagay upang pumatay. Malawak rin ang mababantayan niya.

“Pero Demon… ano ba talaga ang kinatatakutan mo pag-uwi nating Pilipinas?” Tahimik. Malalim. Masakit. Hanggang sa sa wakas, umangat ang mata ni Demon—maitim, madilim, at puno ng emosyon na matagal niyang kinukulong. At isang pangalan ang pilit sumisingit sa bibig niya. Isang pangalang hindi niya dapat iniisip. Isang pangalang hindi niya dapat maramdaman. Elicia.

Ang lalaking naka itim na damit ay pinangalanang Devouring Demon. Siya ay hindi eksaktong isang buhay na nilalang at mas tumpak na inilarawan bilang isang nilalang na sumaksak sa hangganan sa pagitan ng buhay at kamatayan.

Hindi ko namalayang natulala na pala ako sa kaniya kung hindi lang dumaan sa harap ko si Ymilio para harapin ang lalaki. "Damon, bro! What brings you here?” may kasiglahang bati ni Ymilio sa lalaki at nakipagkamay pa ito sa kaniya. Damon… iyan pala ang pangalan niya? Bakit parang… tunog demonyo? Sa likod ng maamo at mala-prinsipe niyang mukha, katulad din ba siya ni Ymilio na demonyo din sa kama?

Hindi ko alam ‘yon kaya napatitig ako sa kanya. “Ang sinasabi mo naman ay tungkol sa mga bampirang isinisilang na kakaiba. Noon, tinatawag silang Black Angel, pero sa ngayon tinatawag na silang Demon Vampire, narinig mo na ba ‘yon?” Kaagad akong tumango. “Ang Young Master, sabi nila isinilang siyang gano’n.” “May marka sila sa likuran, hindi ba?”

Araw-araw, padami ng padami ang mga namamatay ngunit muling nabubuhay, bilang mga hukbo ng demonyo. Paubos ng paubos na ang mga tao, napapalitan na ng mga demonyo at alagad ng dilim. Tuluyan na ngang nilamon ng dilim ang kaluluwa bini Dotar. Wala ang Dotar na kanyang anak. Demonyo na lamang ang mayroon.

The hierarchy of Orcs. Gargantula- orc demon king. Gorgons- orc in commands Orcs- soldiers Naisara ko na lang ang libro. Ang komplikado kahit mga halimaw ay talagang may hierarchy parin pala sila. At ang weird ng mga pangalan nila. Gargantula, parang tarantula lang. Gorgon, si Medusa yun di ba? Aish, nagpapakapagod ako sa pag-iisip ng mga bagay na di ko naman dapat pinapakealamanan.

Yung mga piniling maghari sa dilim at gumamit ng lakas para manakit at manakot, ang tawag sa kanila ay Domen. Ang mga Domen ay sila ang nagpapalaganap ng takot sa gabi. Sila ay gumagala kapag madilim na, at karamihan sa mga mortal ay hindi sila nakikita o nararamdaman hangga't hindi nila gustong ipakita ang kanilang tunay na anyo.

Hindi ako makapaniwala na magagawa niya ito sa akin. Ramdam ko ang pagtulo ng luha sa mata ko habang nakatingin kami sa isa't isa at tanging galit lang ang nakikita ko sa mga mata niya. "Bagay lang sayo ang mamatay, ang mga demonyong kagaya mo ay dapat na patayin! By the way, happy 18th birthday sana makita mo si Satanas sa impyerno!" Ngumiti siya sakin na para bang masaya siyang nakikita akong ganito.

Lumamlam ang mga matang tumingin sa kaniya ng babae at tila nakipagkarera pa ito. “What’s your name?” tanong ni Demon sa pagitan ng halikan nila ng babae. Manipis ang katawan ng babae, kahit isang kamay lang ay kayang-kayang iangat ni Demon. Kulot ang buhok at makinis ang morenang kutis. “Do I need to tell you who I am, hmp?” “Yes.” Dumausdos pababa ang mga daliri ng babae, tumigil iyon sa may puson ni Demon at marahan na humihimas bagay para mahigit ni Demon ang hininga. Malagkit na tumitig ang babae sabay ngiti.