Mama Apa

Mi nombre es Addison Calder. Durante mi primer celo como mujer lobo adulta, Morgan Flint, de la nada, me dijo que quería terminar. No pude dejar de llorar; y no fue por tener el corazón roto, sino porque el tormento de mi ciclo de apareamiento me estaba consumiendo. Me aferré a su manga y me acerqué a él, intentando calmar la tensión con un beso. Impaciente, Morgan me empujó hacia su hermano mayor, Tucker Flint. —A Addie se le pasaron las copas y está fuera de sí. ¿Me ayudas a calmarla? Mientras Tucker se acercaba, Morgan se inclinó y le dijo en voz baja: —Cuídamela bien. No dejes que se le acerque nadie. Solo voy a terminar con ella por un rato. En cuanto me aburra de divertirme por ahí, regreso con ella. Tucker asintió y me subió con cuidado al auto. —¿Te duele? Abrumada por el dolor, me aferré a su corbata mientras las lágrimas me corrían por la cara. —Por favor… ayúdame. Las pupilas de Tucker se contrajeron y su voz sonó profunda. —¿Y exactamente cómo quieres que te ayude? En un instante, me incliné y pegué mis labios a los suyos. —Bésame… o deja que te bese. Nuestro beso apasionado disipó gran parte de la tensión que me carcomía. Al ver que las orejas de Tucker estaban rojas, volví a tomarlo de la corbata. —¿Me llevas a casa?

​"Jika memelukmu berarti mati, aku akan tetap melakukannya hingga napas terakhirku." . . ​Seo Haneul berubah menjadi monster yang harus memangsa energi kehidupan manusia. Sialnya, satu-satunya "makanan" yang bisa menenangkan dahaganya hanyalah Panglima Hamin—pria yang paling ia cintai. ​Hamin diberikan tugas untuk mengeksekusi Haneul, namun ia justru memilih mengkhianati negara demi menjadi tumbal hidup bagi sang kekasih. Di tengah kejaran militer dan kutukan yang perlahan menghapus ingatan Haneul, sanggupkah mereka bertahan? Atau Haneul akan benar-benar melahap nyawa Hamin sebelum ia sempat mengucapkan selamat tinggal?

No dia em que descobriu que estava grávida novamente, Daniela Fagundes também descobriu que o marido já tinha formado outra família com uma jovem estudante pobre, justamente alguém que ela mesma havia ajudado no passado. Enquanto Daniela sofria pela perda dos filhos e emagrecia a cada dia, Eduardo Soares comemorava com a amante o nascimento do filho deles. A empresa que Daniela havia construído com as próprias mãos já estava nas mãos da amante. A casa que ela acreditava ser o único lar do seu casamento também foi construída por Eduardo para a outra mulher. Naquele momento, todo o amor que Daniela sentia desapareceu. O que restou foi apenas um ódio profundo. Ela guardou o resultado do exame de gravidez e pediu o divórcio sem hesitar. Eduardo respondeu com frieza e autoridade: — Se você implorar agora, posso fingir que esse acordo de divórcio nunca existiu. Daniela virou as costas: — Nos vemos no cartório. Mais tarde, foi Eduardo quem acabou se curvando. Diante de Daniela, agora radiante e deslumbrante, o arrependimento chegou tarde. Ele implorou para que ela olhasse para ele mais uma vez. Daniela era bonita e de traços delicados, mas no rosto havia um sorriso distante. — Sr. Eduardo, você chegou tarde demais. Eu nunca mais vou me apaixonar por você.

Pendant la journée familiale à la maternelle, mon mari, Guillaume Simon a refusé d’y aller sous prétexte d’une urgence au travail et a demandé à ma fille et à moi de ne pas y aller. Ma fille, Lilas, était très déçue, ça m’a fait de la peine et j’ai décidé d’y participer avec ma fille. Dès que nous sommes arrivées, j’ai vu que mon mari tenait un petit garçon dans ses bras et tenait la main de sa meilleure amie d'enfance, Sabrina Martin. Tous les trois, parlant et riant, étaient heureux, comme une famille. Quand Guillaume nous a vues, ma fille et moi, il a légèrement froncé les sourcils avant de lâcher la main de Sabrina. « Lola, ne te méprends pas, Sabrina élève seule son enfant, ce n’est pas facile pour elle. Aujourd’hui, c’est l’anniversaire de cinq ans de son enfant, elle voulait juste que son fils ressente l'amour d'un père. » Je lui ai jeté un coup d'œil avec un sourire énigmatique, puis je me suis accroupie et j'ai pris la main de ma fille : « Chérie, dis bonjour à l’oncle. »

"Therese, my love, will you marry me?" "Oh, Mason," masaya kong sabi habang kinukuha ang singsing at isinusuot ito sa daliri ko. "Yes. Oh yes, I'll marry you. Papakasalan kita." Bigla akong napatigil. Parang biglang nawala ang pagkalasing ko nang umalingawngaw sa tenga ko ang tanong niya. Napaupo ako at mabilis na lumayo sa kama. Teka... "Sino si Therese?" Hindi Therese ang pangalan ko!

Chu Nan, yang merasa tercekik oleh tekanan hidup di kota, secara tak terduga mendapatkan Sistem Check-In Tingkat Dewa. “Setiap bangun pagi, hal pertama yang aku lakukan adalah check-in dan langsung dapat satu miliar!” Ding! "Check-in berhasil, selamat! Anda mendapatkan satu miliar!" Ding! "Check-in berhasil, selamat! Anda mendapatkan vila di puncak bukit!" Ding! "Check-in berhasil, selamat! Anda mendapatkan Lamborghini Veneno!" Sejak saat itu, dengan bantuan sistem, Chu Nan terus melangkah semakin jauh di jalan kesuksesan melalui check-in. “Aku sudah tidak mau berpura-pura lagi! Baiklah, aku akui! Sebenarnya aku ini orang kaya!”

Warning: Please be advised that this story contains TRIGGER WARNINGS, and POTENTIALLY OFFENSIVE LANGUAGE, VIOLENCE, SEXUAL HARASSMENT, SENSITIVE LANGUAGE ang MATURED THEMES, that not suitable for young audiences. _________ Akala ko ang pagkamatay ni mama at papa ang pinakamasakit na nangyari sa buhay ko hindi pa pala dahil may mas lalong masakit pa na nanaisin ko na lang ding mamatay para makasama si mama at papa. Ang hirap at sakit na dinanas ko sa poder ng tiyahin ko.Ang pagmalupet niga sa akin. Ang pagtalikod sa akin ng mga kaibigan ko noong kailangan ko sila. Ang ipagtabuyan ako ng taong mahal ko at ang pagkamuhi niya sa anak namin dahil isa akong biktima ng panggahasa. Imbis na tulungan,pinili nilang ako ay talikuran at pabayaan. Ngunit sa kabila ng lahat ng pinagdaanan ko may taong taos-pusong tumulong sa akin at inako ang lahat ng responsibilad na hindi niya dapat gawin sa akin. Ngunit ang hindi ko inasahan na ang taong tumulong pala sa akin ay siya pala yong taong sumira ng buhay ko ng buong pagkatao. Ang taong tumulong sa akin siya rin pala ang taong gumahasa sa akin. Gusto ko siyang maparusahan sa ginawa niya sa akin, ngunit sa anong paraan? Ipagkatiwala ko ba iyon sa batas o ako mismo ang gagawa? Ngunit, paano? Gayong sa puntong ito natutunan ko na siyang mahalin. Bakit sa ganitong paraan ako pinaglaruan ng tadhana? Makayanan ko bang ipakulong ang taong mahal ko? Maibigay ko pa ba ang hustisya para sa sarili ko kung ang taong iyon ay parte na ng buhay ko?

Di tengah derasnya hujan malam, Elena dikejutkan oleh kedatangan sahabat lamanya, Seline, yang muncul dengan wajah sembab dan seorang bayi mungil dalam dekapannya. Tanpa banyak penjelasan, Seline hanya menitipkan bayi bernama Sheryl, lalu pergi dengan janji akan kembali. Namun, janji itu tak pernah terpenuhi. Malam yang basah berubah jadi awal dari takdir kelam—di mana satu persahabatan diuji, satu rahasia besar terbongkar, dan satu bayi harus bertahan di dunia penuh misteri. Apa sebenarnya yang disembunyikan Seline? Dan mampukah Elena menjaga Sheryl di tengah badai kehidupan yang menantinya?

Delapan tahun lalu pergi, menghilang bak ditelan bumi, Auzi kembali datang ke kehidupan Aran. Jelas, Aran tak terima. Terlebih, Auzi menuntut hak yang sudah lama tak lagi perempuan itu miliki. "Aku mohon, Aran. Untuk yang terakhir kali. Izinkan sebulan saja aku menghabiskan waktu dengan Ruan." Sebulan katanya? Satu hari saja Aran tak sudi anaknya berada di dekat Auzi. Lagipula, kenapa tiba-tiba Auzi berubah pikiran dan menganggap Ruan berharga? Ke mana saja perempuan kejam itu selama ini? Namun, saat akhirnya Aran tahu alasan mengapa istrinya itu kembali lagi, apakah pria itu akan sudi mengizinkan Ruan dekat dengan Auzi? Dan soal hubungan mereka, apakah kali ini Aran sungguh ingin berpisah dengan Auzi?

Ma mère était la Luna élue, celle qui avait autrefois conquis trois puissants Alphas. Une fois sa mission accomplie, elle a disparu de ce monde, ne laissant derrière elle que moi, et les trois Alphas qui l'avaient autrefois aimée de toute leur âme. Mon premier père, l'Alpha Julien Richard, dirigeait la tribu de Lune Argentée, assez riche pour acheter la moitié du continent. Mon deuxième père, l'Alpha Simon Laurent, commandait tous les guerriers de l'Alliance du Nord. Mon troisième père, l'Alpha Lucas Dubois, détenait toutes les ressources médicales dont les loups et les humains dépendaient. Pendant dix-huit ans, j'ai été leur petite princesse chérie. Ils me donnaient tout ce que je voulais, sans poser de questions, sans hésiter. Jusqu'à ce qu'ils ramènent à la maison cette fille, une orpheline fragile nommée Alice Moreau. À partir de ce jour, tout a changé. Elle leur a dit que je l'avais traitée de bâtarde sale, indigne de notre tribu. Elle a dit que j'avais demandé aux jeunes loups de l'école à la harceler. Elle a dit que j'avais saboté son costume de spectacle, que j'avais provoqué son allergie et que je l'avais fait s'évanouir sur scène. Et ils l'ont crue. Ils ont cessé de me croire. Pour la quatre-vingt-dix-neuvième fois, ils l'ont choisie elle plutôt que moi, quand ils ont crié : « Ne reviens plus jamais ! », je n'ai pas protesté. J'ai juste pris mes bagages et je suis partie. Ils ont pensé que je reviendrais à la maison comme avant et que ma disparition n'était qu'une autre façon d'attirer leur attention. Mais quand ils ont découvert que j'avais quitté la meute pour de bon, que mon identité avait été effacée, qu'ils ne pouvaient plus me retrouver, les trois puissants Alphas ont finalement craqué.