Novel & Cerita Man Crying

That old man hit a nerve. "Hindi mo kailangan mag-sorry," malumanay na sagot ni Carnation. Nakunot ni Luca ang noo nang mag-iwas ito ng tingin, ngunit 'di pa rin naitago ang luha sa mga mata. "Hey, why are you crying?" malambing na tanong niya at marahan na inangat ang mukha ng dalaga gamit ang isa niyang kamay. "W-wala lang to, napuwing lang."

he teases, attempting to lighten the mood. Despite the heaviness of the moment, a small chuckle escapes my lips as I wipe away my tears. In that instant, I am struck by the absurdity of the situation – the once formidable Kane Colten reduced to a sobbing mess in front of his own son. It's a humbling reminder of the vulnerability that lies beneath the facade of strength and power.

Napahilamos ng sariling mukha si Manuel. Ito pala ang pakiramdam kapag tinawag na Daddy ng anak na pinanabikan niya. Hindi niya maalis-alis ang mga tingin niya sa cute na cute na mukha ng kanyang anak. Biglang uminit ang sulok ng mga mata ni Manuel. Bigla rin nanubig ang kanyang mga mata. Bago mangyari iyon ay tumingaka siya roon sa may kisame upang pigilan ang mga luha nagbabadya sa sulok ng kanyang mga mata.

At piping nagdarasal siya na sana, madali lang na ma-realize ng apo ang lahat. Hungkag ang pakiramdam ni Craig habang nagmamaneho. Hindi alam kung saan tutungo. Masyadong mabigat ang kanyang dibdib. Hanggang sa tuluyang nangilid ang kanyang mga luha. "Fùck! Why am I crying?" Napatigil siya gilid ng daan ng tuluyang bumuhos ang kanyang luha. "Fùck! Fùck! Fack!"

I was crying so hard, my emotions are pouring. "Why ar eyou crying again Daddy? " My wife asked in a soft voice. Pati ang mga anak namin ay lumapit na para patawhanin ako. "It's okay Dad, Mom won't leave you." That's my eldest son. Inabot niya pa ang likod ko para marahang haplusin. "Your friends are making fun of you Dad, Stop being a cry baby." That's coming from Apollo. I am trying my best not to cry but I really cant.

Ramdam na ramdam ko ang labis na sakit at paghihinagpis niya. And for the first time in my life ay di ko na napigilan ang sariling mapaluha sa harapan niya, sa harapan ng isang buhay na buhay na tao dahil magaling lang naman akong umiyak kapag nasa harapan ng puntod ng lola't lolo ko. I even bit my lower lip pero traydor ang mga luhang ito. Damn! Fuck! The ruthless Maximus Villaroman is now crying infront of a woman!

Kaagad niyang pinunasan ang mga luha niya at hinalikan niya ang noo ko pagkatapos. "Sorry if a man like me was crying in front of you. I know it's so gay to see this but I can't help it. Shit!" Umiwas siya ng tingin sa akin at pinunasan ulit ang mga luha niyang patuloy pa rin sa pagpatak. "It's okay to cry, Eli. Hindi naman ibig sabihin na lalake ka ay hindi ka na pwedeng umiyak. Nasaktan kita at hindi kita masisisi kung bakit ka umiiyak ngayon."

He sob kaya naman napatingala siya dito and Max was crying Ayaw naman niyang lalo pa nitong maalala ang nakaraan kaya naman ngumiti siya. "Oh,such a crybaby..Max you're a big guy..why are you crying?" Pang aasar pa niya dito,kahit siya mismo ay naiiyak din. "S-stop teasing me..baby..I was just emotional.." Max glance sideways at pinusasan ang mata and she giggled. "You look so adorable when you're crying like my Matt.."

And ladies and gentlemen, it's official. The old Snow Waterstrings can't come to the phone right now. Why? Oh, cause she's dead. Literally. She even dug her own grave! "Uhm...hahahaha...if you put it that way...yeah I mean, if you smile more and stop that frown, you won't look like a forty-year-old man who looks like he has all the problems in the world. Besides, frowning takes a lot more muscles than smiling, you know." He went silent at that. Dammit, instead of wanting to try and cheer him up, I was the one who was totally affected here.

Nothing breaks you more than seeing your man criying in your arms while begging you to stay in his arms. Tumayo ako sa aking kinauupuan at hinarap siya. Nasa baba ang tingin niya habang inaalis ang luha sa kanyang mga mata. Itinaas ko ang aking kamay at mahinang pinaharap ang mukha niya sa akin. Hindi siya makatingin sa aking mga mata pero tinitigan ko pa rin siya roon.