Man Crying Novels & Stories

I don’t know the reason why is he crying now, but I think something triggers him to react this way because of what I said. I slowly removed his two hands covering his face touch his cheeks. Basang-basa ng luha ang kanyang pisngi at sige pa rin ang iyak niya. Hindi ko alam ang gagawin ko habang nakikita siyang umiiyak. Aside from his brave and funny side, I am now seeing his sorrowful and softhearted side. Pero isa lang ang alam ko, when someones is crying, let them cry, let them release the pain through their tears.

Hindi mapigilan ni Manuela na maiyak dahil legit ang pag-aalala niya sa kaniyang kaibigan, Manuela is crying of relieved because her friend is safe. "Sinabi ng huwag ng umiyak, mas lalo pang umiyak." reklamo ni Uno na niyakap si Manuela na ikinalaki ng mga mata ng mga tauhan niya. "Stop crying or i won'r let you see your friend." "I-I'm trying, p-pero ku-kusang lumalabas a-ang mga lu-luha ko..." iyak ni Manuela na gusto man niyang pigilan ang pag-iyak niya ay hindi niya magawa.

I want to know him more and help him. "It's okay. Everything will be alright." I said calmly while tapping his back. Mas lalo niya pang hinigpitan ang pagyakap sa akin. I can't breathe! Then, I heard him crying. What's wrong? He knows how to cry. I did not expect it. "My baby is crying right now." I chuckled while saying it.

Hanggang ngayon. Humagulhol siya sa bisig ng mommy niya. "It's ok son, just cry, mommy is here," wika nito na mas lalong nagpaiyak sa kanya. Ilang minuto niyang inilabas ang sakit na tila unti-unti dumudurog sa kanyang puso hanggang sa maramdaman niya ang pagkalma ng sistema. He's a man. But he is crying because of a woman.

"It's okay. I-I'm okay. Stop crying. Uhm?" Mas lalo akong naiyak ng makita ko ang mga mata niya. He's smiling but his eyes are not. He's trying to be okay but he's eyes are in pain. He's trying his best, but he can't hide everything. He's sad eyes and fake smile, it's a torture for me. "Why aren't you asking? Why aren't you mad?" Ilang segundo siyang natahimik bago niya naibuka ang bibig niya, ngunit tinikom niya rin ito agad.

He looked really hurt. Inangat ko ang kamay ko at hinawakan siya sa kamay. He stiffened. He looked up at me. Ohh god his face was already drenched with his tears. Sino namang tao ang kayang magmatigas sa hitsura niya ngayon.?Para siyang batang naagawan ng candy at nag iiyak. Sa laki niyang tao ay para siyang batang umiiyak sa harap ko. He was crying hard and it pains me.

The man in front of me look at me with pain in his eyes and did not say any word and let me cry in silence. To be continued...

Na ikinagulat naman nung dalawa sa labas dahil sa itsura ko na nag mukha akong THE MUMMY. "O-OMO-OMO-OMO!!...Wha-what happened?" Tanong nung koreano habang nakatingin sa akin habang yung isang lalaki naman na kasama niya ay napa lumpasay sa sahig dahil sa takot.

Parang unti-unti na rin siyang bumibitaw sa sakit na matagal niyang kinimkim. Biglang gumalaw si Ramil bago hinawakan yung mukha ko gamit yung dalawa niyang maliit na kamay. “Daddy.” Napakurap ako. “Yes?” “Why you crying again?” Napatawa ako nang mahina habang napapailing. Damn. Ang bilis niyang makapansin. “Happy tears,” sagot ko habang hinihimas buhok niya. Napakunot noo siya.

Ang mga mata at maging ang tinig nito, sinasabing pag-aalala ang nararamdaman ng lalaki para sa kaniya. Wala na yata siyang mahihiling pa. Umangat ang mga kamay nito sa magkabilang pisngi niya, saka marahang pinahid ang kaniyang mga luha. "You're supposed to be happy. I didn't do this to see you crying."