Novel & Cerita Manhwa Yuri 18+

„Zieh deine Hose aus, leg dich aufs Bett und spreiz die Beine!“, befahl Kayden, und Aria schüttelte heftig den Kopf. „Kayden, hör auf mit diesem Wahnsinn! Ich bin verdammt nochmal die Frau deines Bruders!“, schrie sie trotzig. „Reize mich nicht; dir würde die Strafe, die ich dir geben werde, nicht gefallen. Jetzt nimm meinen Schwanz und lutsch ihn, wie das brave Mädchen, das du bist …“ „Kayden Hunt, du bist der Abschaum der Erde, und ich verfluche den Tag, an dem sich unsere Wege gekreuzt haben!“ Kayden näherte sich ihr wie ein Raubtier seiner Beute. Aria wich ängstlich zurück und stolperte, als ihre Beine gegen das Bett hinter ihr stießen. Sie fiel mit dem Rücken auf die Matratze. Kaydens Augen waren kalt, als er ihre Beine packte und sie spreizte, nur um dann innezuhalten. Sein Blick war geradezu räuberisch, als er auf ihre triefende Scham starrte. „Was für eine Heuchlerin du bist, Schwägerin … Dein Körper lügt nicht … Du bist feucht“, höhnte er. ~~~~~~ Kennst du eineiige Zwillinge, die so identisch sind, dass man sie kaum unterscheiden kann? Nun ja … Stell dir vor, du heiratest einen Zwilling, aber durch eine Verkettung unglücklicher Umstände landest du mit dem Zwillingsbruder deines Mannes im Bett. Ariana Grays leidenschaftliche Nacht mit ihrem Mann war gerade zu Ende gegangen, als sie herausfand, dass der Mann, mit dem sie geschlafen hatte, der Zwillingsbruder ihres Mannes war. Ariana dachte, da der Kerl ihre Unwissenheit ausgenutzt und sie vergewaltigt hatte, könnten sie einfach so tun, als wäre nichts geschehen, und alles wäre wie vorher. Aber was passiert, wenn der Idiot beschließt, dass ein Mal nicht genug ist? Würde Ariana alles riskieren und ihrem Mann die Wahrheit sagen?

หลังจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ น้าสะใภ้เห็นว่าผมกลายเป็นคนปัญญาอ่อน จึงไม่เคยปกปิดร่างกายยามอยู่ต่อหน้าผมเลย แม้จะถูกผมแตะเนื้อต้องตัวก็ทำได้เพียงแค่เออออห่อหมกไปกับคนปัญญาอ่อนอย่างผมเท่านั้น ผมเริ่มรุกหนักขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ หยั่งเชิงขยับล้ำเส้นตายของน้าสะใภ้ไปทีละนิด จนวันหนึ่ง ผมอาศัยจังหวะที่น้าชายกำลังหลับลึก แอบปีนขึ้นไปบนเตียงของน้าสะใภ้ เพื่อเสพสุขกับเรือนร่างอันเย้ายวนที่ผมเฝ้ามองด้วยความหิวโหยมาแสนนาน น้าสะใภ้สั่นสะท้านอยู่ในอ้อมกอดของผม ทั้งกลัวว่าน้าชายจะรู้ จึงทำได้เพียงกัดฟันอดกลั้นเสียงครางรัญจวนพลางพยายามปลอบประโลมผมที่เป็น "เด็กปัญญาอ่อน" จนค่อยๆ สูญสิ้นเรี่ยวแรงลงจากทั้งความเสียวซ่านและแรงสำนึกผิดที่โถมเข้าใส่พร้อมกัน... โดยที่เธอไม่รู้เลยสักนิดว่า แท้จริงแล้วผมกลับมาเป็นปกติตั้งนานแล้ว

«Esto me había faltado… joder», murmuró contra mis labios, sin dejar de besarme. No me tocaba con brusquedad. Sus manos eran deliberadas y pausadas, como si ya hubiera decidido exactamente qué iba a hacer y lo único que quedaba era llevarlo a cabo. Levantó mi barbilla con un dedo y me miró con absoluta certeza, como si me poseyera. «Niko…». Mi voz salió demasiado débil. --- Arianna huyó de Nikolai Voss hace cinco años y nunca miró atrás. Construyó una vida tranquila, un nuevo nombre y un secreto que estaba dispuesta a proteger con su vida. Pero Nikolai la encontró. Y ya se cansó de esperar. Es poderoso, despiadado, y quiere cobrarse cada deuda que ella le debe… empezando esta noche.

“Nggak boleh, aku ini kakak iparmu….” Setelah suamiku kehilangan kemampuannya sebagai pria sejati akibat kecelakaan, aku sering menangis tersedu-sedu di larut malam. Sahabat suamiku merasa iba, lalu naik ke ranjangku di tengah malam. “Kakak Ipar, terlalu sering menggunakan mainan seperti itu bisa merusak tubuhmu. Biar kubantu saja.” Sambil berbicara, dia langsung mengangkat kedua kakiku dengan kasar….

Aku menikah ke Keluarga Jihan demi menyelamatkan keluarga kaya raya yang hampir runtuh. Namun, Hoshi Jihan, putra Keluarga Jihan malah sibuk bersenang-senang di luar sana. Ibunya bahkan ingin merampas seluruh hasil jerih payahku. Dengan cerdik, aku merebut kembali semua harta milikku. Pada akhirnya, Hoshi berlutut dan memohon padaku, “Jangan tinggalkan aku.” Aku pun meninggalkannya, lalu menggandeng tangan si penulis muda dan berkata, “Kamu bukan siapa-siapa bagiku.”

"Tidak, tiga terlalu banyak, aku bakal kapok..." Dua teman sekelas kakakku dari sekolah khusus olahraga mengangkat kakiku, satu di kiri dan satu di kanan, lalu menggantungku di udara, mereka meremas bokongku yang montok. Ada teman lainnya di depanku, suaranya agak serak. "Gadis lemah sepertimu harus dilatih dengan keras." Sambil berkata demikian, dia merobek celana dalamku yang sudah basah...

Di bawah cahaya kekuningan yang hangat, tangan besar dan kasar itu terasa lentur seperti ular. Aku ditempatkan dalam posisi yang memalukan dengan wajah yang dibenamkan ke dalam bantal. Dalam posisi yang memalukan ini, aku tidak berdaya untuk melawan. Aku hanya bisa mengeluarkan tangisan kesakitan sekaligus kenikmatan. "Ini terlalu dalam …."

Saat aku kembali ke keluarga konglomerat sebagai putri kandung yang sebenarnya, itulah pertama kalinya aku bertemu dengan Julian Jetarsa. Karena sekali saja ia membelaku, aku jatuh cinta padanya selama lima tahun dan mengejarnya selama lima tahun. Akhirnya, ia menjadi tunanganku. Namun, ia justru merendahkanku, menganggapku tidak punya tata krama sejak kecil, tidak punya anggun dan wibawa seorang gadis dari keluarga terpandang. Ketika kakek yang membesarkanku sakit parah dan sekarat di saat aku paling membutuhkan bantuannya, ia malah berkata ingin memberiku sebuah pelajaran agar aku “belajar menjadi lebih baik”. Kakek pun meninggal dalam ketidakberdayaan. Dan seperti yang dia harapkan, aku memang belajar menjadi “anak baik”. Tentu saja, aku juga tak mencintainya lagi.

คำสารภาพจากหญิงสาววัย 19 ปี: ของใหญ่ของพ่อบุญธรรมคือของขวัญบรรลุนิติภาวะที่ดีที่สุด “ชิงชิง พ่อแค่หยากจะเซอร์ไพรส์ลูกน่ะ” พ่อบุญธรรมเอ่ยขึ้น พลางกระชากกระโปรงของฉันอย่างบ้าคลั่ง...

"ไม่... อย่า พะ... พอก่อน... สี่คนมันมากเกินไป ฉันรับไม่ไหวหรอก" บนรถบัสยามเที่ยงคืน เพื่อนร่วมงานสี่คนของสามีฉุดกระชากฉันกดลงกับเบาะนั่ง เรียวขาทั้งสองข้างถูกพยายามถ่างออกอย่างแรง เพื่อนร่วมงานคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันสะบัดเข็มขัดออกมา แล้วฟาดลงบนบั้นท้ายแน่นตึงของฉันอย่างแรง "ถ่างขาออก! ผู้หญิงอย่างแก มันก็คู่ควรจะให้พวกพี่ๆ ได้เสพสุขกันหน่อยสิ" จากนั้นเขาก็ฉีกกระชากกางเกงในที่เปียกชุ่มของฉันจนขาดวิ่น