Manloloko Quotes Novels & Stories

"Anong pinagsasasabi mo?" "We're even now na niloko mo ang buong pamilya Thompson. Niloko mo si Lolo, but don't worry. Sabihin mo lang sa akin ang totoo, makakatiyak kang wala akong ibang pagsasabihan sa pamilya ko." "Niloko? Anong pinagsasasabi mo? Kung may manloloko man sa pamilya, ikaw at ikaw lang din iyon hindi ako. At kahit kailan wala akong panlolokong gin---"

Hindi niya kayang tingnan na ang lalaking lubos niyang pinagkatiwalaan ay isa palang manloloko! "Mula ngayon ayaw ko nang makita ang mga pagmumukha ninyo!" Nakakamatay na tinitigan niya si Gab."Lalo kana, Montero...kalimutan mo na ang lahat ng namagitan sa atin..Hindi ko na kayang pakisamahan ang isang manlolokong kagaya mo!" Iyon lang at walang lingon likod na siyang napatakbo sa labas ng bahay.

"Ina ang pinag-uusapan natin pero niliteral mong masyado. Malamang wala ka ngang mama dahil mommy ang tawag mo. Pilosopo!" "Maarte? Grabe ka talaga sa kakisigan ko. Huwag mo namang i-murder." "LOL. Nasa'n ang kakisigan? Paki-display nga. H'wag mo nga akong pinaglololoko." "'Di naman kita niloloko, ah. Grabe ka. Wala akong lahing manloloko. FYI lang... dahil ako nga ang naloloko, e. At masakit 'yon. Masakit 'yon para sa akin, alam mo ba 'yon?"

But then, best friend lang naman ako, hindi nililigawan at hindi man lang nga naisip na jowain kaya bakit niya gagawin sakin yun? “Is that your friend?” tanong bigla ni Lolo. I pouted at tumango na lang nang hindi siya nililingon. “May girlfriend na pala, sana sinabi niya agad para hindi ko na napagsalitaan pa ng kung ano,” said Lolo. Hindi na lang ako nagcomment. Baka may masabi pa ako na masama kaya mas mabuting tumahimik na lang. Less talk, less mistake sabi nga sa phrase.

ani naman ni lolo " Hindi lo, hindi po Ito tungkol sa kumpanya " " Eh ano nga kasi yun? pinapakaba mo naman ako" inis na na sabi ni Lola " Huminga ako ng malalim bago ko sinabi ang totoo " Lola, Lolo.." napahinto ako sa pag sasalita dahil hindi ko talaga kayang sabihin "Yorick kung may problema Ka sabihin mona hanggat buhay pa Kami ng Lola mo" ani ni lolo

NICOLE? "Manloloko ka akala ko hindi mo ako kayang lukohin"..pinagsasampal niya ako at daritso siya sa loob at nadatnan niyang nakahiga si myla na walang pakialam kahit naririnig na niya kami. "Malandi kang babae ka"sinugod niya si myla at simampal ito hinayaan lang ni myla sampalin siya dahil siguro alam naman niyang mali siya.

paalala ni Lolo sa tabi ko. Hindi ako makasagot dahil sa bara sa lalamunan ko. Kung magsasalita lang ako, mahahalata niya lang ang kaba sa boses ko at baka kung ano-ano na naman ang mga sasabihin niya sa akin. “And for fuck’s sake, don’t do anything reckless that might ruin our goddamn plans,” he spat sharply. “Huwag kang tatanga-tanga. Hindi iyan ugali ng isang Constantino.”

Biglang umasim ang mukha niya at tumayo sabay hampas sa akin ng unan na napulot niya. “Ahh! Ano bang problema mo!” “Why the hèll! Bakit kailangan mo pa talagang sabihin kung anong nasa utak mo!” “Nagsasabi lang ako ng totoo! Masama bang hindi magsabi ng totoo? Wahh! Tama na ang sakit eh!” Pumulot din ako ng unan at hinampas sa kaniya. Ang ending ay pinagalitan kami ni Lolo dahil malelate na kami tapos magulo nanaman ang mukha niya.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

putol-putol na sagot ni Charmaine, pero madiin ang bawat bigkas ng mga salitang ‘yon. ‘Yong parang totoo talaga ang sinasabi niya at may pinanghuhugutan ang mga salita niya. “Walang may alam? So, pinagloloko n’yo nga kami? Ginagawa n’yo kaming tanga!” Pinagduduro kami ni Lolo. Ang kamay nito ay nanginginig na sa galit.