Mapanglaw Na Gubat の小説・ストーリー

bati niya. "Opo, Mang Gusting. Ano pong atin?" tanong ni Sebastian habang lumalapit sa gate. "Ah, narinig ko po kasi na gumagamit kayo ng madaming bawang. May ani po ako rito, 'yung native na bawang. Baka po gusto niyong subukan? Mas maliit ito pero sabi nila ay mas matapang ang lasa," alok ni Mang Gusting.

Tanong sa lalaking nasa likod. “Yes..” simpleng sagot nito. “Kuya, bakit po nakabalot ng dyaryo yung mangga at plastic?” Magalang kong tanong. “Para po hindi mabutas ng langgam, binababa kasi yan sa bayan at sa malalaking market sa Maynila..” paliwanag nito.

Ano kayang gamit nila pang-linis sa glass ng headpiece nila? As the Manjie handed me our flag, a District G flag, ang mukha ko ay parang nanghahamon. I am facing a Manjie, now. Iyong mga Manjies na kinakatakutan ng lahat ng tao sa taga-District G. Letter G, as in Galit. Iyan ang nararamdaman ko ngayon. Galit ako sa mga kagaya nila. They offensively onslaught our beloved Grass which made it to be spontaneously combusted.

In just a snap, na hiwalay na ito sa balat. “Ah, wala naman po, ganito po ginagawa ko sa amin kapag panahon ng mangga kasi pakalat-kalat lang po ang mga ito sa lugar namin. Kahit saan ka lumingon may punong mangga na pwede mong kuhanan ng hilaw o hinog na mangga for free.” pagbibida ko na wiling-wili sa nakikita kong pagkagusto nila sa niluto ko.

Nagmistula siyang isang pagkain na biglang nilapitan ng mga langaw. “Miss Bellatrix, ano po ang masasabi mo sa mga kumakalat na larawan niyo ngayon sa social media?” mabilis na tanong ng isang lalaking payat na may salamin. Nakatutok ang mga camera nila sa kaniya at panay ang flash ng ilan.

Bakas sa mukha ni Conan ang pagkagulat dahil sa sinabi ni Adrian. Tila ba ay hindi ito kapani-paniwala sa mga narinig. "Hindi maaari ang mga ito. Isa lamang itong masamang panaginip!" sambit ni Conan kaya napailing na lang ng kaniyang ulo si Adrian.

na tila isang palaka na nagkukuwento sa gitna ng gubat. Namula nang bahagya ang aking mukha. Agad kong inayos ang aking kurbata at tumingin sa bintana na parang walang nangyari, na parang nakatingin sa magandang tanawin sa labas.

Her Point of View. "Ugh. I want more!" Sabi ko kay Carriuz. Tinawanan niya ako pero kaagad naman siyang tumayo para bumili pa ng streetfoods. Dito sa labas ng Mangrovetum sa gilid ay may mga stall na nagbebenta ng streetfoods. At dahil excited si Carriuz ay halos lahat ng streetfoods ay bumili siya. May mga mesa at tables naman dito and we chose the table na good for two. Muling bumalik si Carriuz na dala ang mga streetfoods na binili niya. May tungol. Yeah. Tungol ang tawag nila sa lamang loob ng baboy na piniprito nila. What I really love about their streetfoods? Yung suka! Sobrang natural at sarap! Unlike sa suka sa Manila na may halong tubig kaya hindi gaanong ramdam ang asim. Dito talag

tumawa si Tyang Marta. (FYI: Pa’ho means, mangga. Iyong maliliit na manggang hilaw na pabilog ang korte. Ganoon ang tawag doon sa Bicol.) “Sarappp!” napapalatak pa si Helena. Nakakamay lang ito habang kumakain silang mag-asawa, isang bagay na lalong hinangaan ni Markus dito. Walang kaere-ere sa katawan si Helena Montenegro. Kahit nababalutan ito ng mga karangyaan sa kan’yang paligid.

sagot ni manang Nakataas parin ang dalawa kong kilay ng tignan ako ng lalaki, tumaas din ang dalawa niyang kilay sa ekspresyon ko Mukhang nakaramdam si manang Isay, "naku, may itatanim pa pala akong nalaman sa bakuran," aniya at mabilis na umalis ng kusina "Anong ginagawa mo rito?" Tanong ko ng makalabas si manang Agad na tumaas ang isang kilay ni Anton at naglakad palapit sa refrigerator at kumuha roon ng malamig na tubig