Novel & Cerita Mapapansin Kaya

Binalot ng parchment paper ang sinaunang mapa ng karagatan. Magandang nakapinta sa mapa ang mga dagat at isla na may iba’t ibang laki. Ngunit ang mga label ng mga dagat at isla ay nakasulat gamit ang sinaunang paraan, hindi ito maintindihan ng magkapatid. “Kuya!” Makalipas ang ilang segundo ay bumalik si Eira sa kaniyang wisyo at tinuro ang isa sa mga dagat na nasa mapa. “Nakapula ang lugar na ito. Hindi kaya’y may kayamanan doon?”

Naguguluhan man ay tumango siya. Bandang alas-singko ng hapon ay kausap niya si Kai sa cellphone nang may kumatok sa bintana ng kanyang kotse. Inabot sa kanya ni Sir Jensen ang may katamtamang laki na kulay pink na papaerbag. “Wagashi from Japan.”

Year 2017, Barangay 1003 Trese Mapayapa, Philippines MIKAY Maaga pa lang ay nagising na ako para maghanda ng almusal, at makapag-ayos na rin para sa pagpasok ko sa eskwelahan. Kahit antok na antok pa ako ay wala akong choice kundi bumangon. Mamaya mabubungangaan na naman ako ni Mama.

sabay Paharurot ng sasakyan habang binabagtas ang Daan papunta sa lugar nila zhavia halos walang nag sasalita sa Kanila. Maya Maya pa ay huminto ang sasakyan sa Isang bahay na hindi kalakihan at Maya Maya pa ay may lumabas na magandang babae kung titignan ito ay napaka simple lang nito at mukhang mahinhin din ito kumilos. dahil nakita ni calix na palapit nasa Kanila ang babae ay agad itong lumabas para Pag buksan ito at alalayan Maka sakay. ng makasakay ang babae ay nagulat ito ng mapa dako ang tingin nito sa kanya.

May isang babae na gumabay sa kanila patungo sa isang lamesa. "Dito ang puwesto ng mga kasambahay at mga trabahador ni Mr. Montenegro." Hinawakan siya ni Maribel at saka naupo sa upuan. Tahimik niyang pinalibot ang kaniyang paningin sa paligid. May isang lamesa na napakaraming pagkain. May limang letchong baboy ang naroroon. Iba't-ibang putahe ang nakahain sa lamesa. Maraming prutas din ang nakahanda. Ang mga bisita ay may kaniya-kaniyang hawak na goblet kung saan may laman itong wine.

Wala pa sa tamang edad ang bata para hanapin sila at mag-iwan ng mapa tsaka bakit naman mag-iiwan pa si Kypper ng mapa na patungo sa lugar na ito? “Surpresa po sa akin ng hari, sabi niya sa akin ay sumunod ako sa kaniya dito dahil may ipapakita siyang supresa. Sabi po niya ay nag-iwan siya ng mapa para makita niyo daw ako. Hindi ba’t napakabuti niya papa?” Mabilis na natahimik at napaawang ang labi ni Mino nang marinig niya ang mga katagang iyon. What the hell is happening here?

Sunod sunod kong litanya sa pinsan ko habang nakikipag-usap sa kaniya sa telepono. Wala akong alam dito sa Manila kaya naman nagpapatulong ako sa kaniya. Ang plano ko lang naman ay pumunta sa karatig bayan sa aming lugar pero ang seste! Nakatulog ako ng mahimbing, at nang magising ako'y hindi ko alam kung saang lupalop ng mundo ako napunta! Nang bumaba ako sa sinakyan kong victory. Puro nagtataasang gusali ang nakikita ko sa paligid. At puro daan na hindi ko alam kung patungo saan! "Insan kalma! There's such thing called g****e map gaga!" Sagot naman ng pinsan ko sa kabilang linya, na kung nasa harap ko lang malamang nasabunutan ko na.

There was a chat from Midnight. “Papunta ka na ba? I'll send you my exact location, sweetheart.” Oh, sweetheart. She read The next message. Attached to it was a G****e map. “Here at my pub.” “What?!” Bulalas niya at nanlaki pa ang mga mata. Anong pub? Bakit siya sa pub pupunta?

"You want me to carry you?" Pansin din niyang nagsitinginan ang ilan sa mga kababaehan dito, mapa-Hapones man o may lahi. Kahit naman kasi isang gusgusin na pangmagsasaka lang ang suot nito, mas lalong umaapaw ang sex appeal ni Gheron pero hindi siya interesado. Wala na yatang natirang kalandian sa kaniyang katawan apat na taon na ang nagdaan.

Hindi siya. — Cassandra Dela Cruz, author of “Nilaspag Ako ng Mapang-Akit na Boss”