Novel & Cerita Mapapansin Kaya

anito. Hindi umimik si André. Simula noon ay hindi na rin siya umimik kahit sa akin. Inabala ko na lang ang sarili ko sa tanawin sa babae. Wala masyadong ulap kaya kitang kita ang mga isla at mga dagat. "According to G****e Maps, malayo pa ang Moalboal sa Cebu City. Are we going to ride a bus or car?" tanong ko habang tinitingnan ang niscreen cap na G****e Map kanina.

Kabanata 24 "What is this shit?" ani Gabriel, halos mapunit ang papel sa higpit ng hawak niya habang titig na titig dito—ang listahan ng kailanagn gawin sa pagitan nila na isinulat mismo ni Alyana.

paliwanang nya sa pinsan Naiintindihan niya si Yassy dahil ang gusto nito ay palagi siyang kasama. Pero kapag siya ang may kailangan ay wala naman ang mga ito dahil busy. Naiintindihan niya naman yun dahil siya lang ang walang responsibilidad na pamilya. Siya ang laging available sa lahat.... kaladkarin kumbaga. "Hayaan mo si Almira, Yassy. Malay mo, doon makahanap ng mapapangasawa ang pinsan natin. Magkakaroon tayo ng pamangkin na tisoy at tisay."

***End of Flashback Hays! Ayokong biguin si Tita Amy. Hingang malalim! Kaya mo 'to Shenna! Kinuha ko ang mapa nang FU sa bag ko. Oo, may mapa ako nang FU, sa laki ba naman nang school na 'to, talagang maliligaw ako.

Naglilinis siya ng kanyang tindahan habang naghahanda na rin siyang lumikas. Tanong ni James, “Maam, pwede ba akong bumili ng mapa?” Nagmamadaling sumagot ang may-ari, “Nasa istante. Tulungan mo ang iyong sarili dito." Ang mga mapa ay hindi partikular na mahalaga, kaya hindi binalak ng may-ari na dalhin ang mga ito sa kanya. Nakahanap si James ng mapa sa istante sa harap niya at siniyasat ito. Pagkatapos, tinanong niya, "Magkano ito?"

TANYA This is it pancit ang pinakahihintay kong launching ng branch ng cosmetics business ko. Maaga pa lang nag asikaso na kami ni love Nakabalik na rin ang mga katulong sa Mansyon kaya hindi na rin masyadong aligaga si Love, kapag may kailangan ako na ipautos o ipabili dito. Maliit pa naman ang tummy ko kaya naloka ako ng ilapag niya ang sampung paper bag sa kama.

Hanggang kaibigan lang din ang tingin ko sa kaniya. Medyo nailang ako kasi ang daming tao talaga. Natahimik ako sa upuan ko. I just check my phone and surf on the internet. "Excuse me, pwedeng makishare?" A guy asked infront of me while pointing at the chair. Nakauniform siya na pang-MAPUA. Nagtaka naman ako, wala bang mga kainan sa Intramuros? Napadpad pa talaga sila dito sa España?

Naiisip mo parin ba kaya ako? Iyon ang kabilang bahagi ng isipan ni Isla. Katulay niya ay mula rin sa San Jose si Chef Vincent, isa iyong maliit na bayan sa Pampanga. Pampanga is a province in Central Luzon that is also known to be the Culinary Capital of the Philippines.

Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir? Maya maya ay naalala ko ang kape na iniutos niya. Baka magalit na anman si Hitler kapag hindi ko siya agad nadalhan ng kape kaya tinatamad man ay kumilos na ako papuntang pantry para ipagtimpla ang mahal na hari.

Ngumiti siya sa akin pero hindi ko siya nginitian pabalik dahil nandun pa rin sa mukha niya ang pagkamangha ko. “My name is Maia, ang lugar na pinagdalhan ko sayo ay wala sa mapa ng mundong ito.” wala sa mapa? Paanong nangyaring may lugar na wala sa mapa? “Anong klase kang nilalang?” “Anong ginagawa mo sa kagubatang iyun?” tanong niya sa akin, kinunutan ko siya ng noo.