Mapapansin Kaya Novels & Stories

😭😭😭 Let me eat your bibingka later please? Dragustav01pogi: Unsent message. Dragustav01pogi: Sorry wrong sent. Lexusdawkatsurigamaypitoy: Kuya ano na man? GPSpogi#2: What the heck, Kuya! Dragustav01pogi: I mean, I will eat cooked bibingka later. What's wrong with that? 😠 GPSpogi#2: Human nas pandesal, karon bibingka na sab. Kuyawa jud aning Kuya uy! Pawer kaayo ba!

*** REI UNTI-UNTI nang kumakalma si Aya mula sa labis na pag-iyak nang mapaupo ko na siya sa sofa sa may sala. Ipinatigil ko sa kanya ang ginagawa niyang paghuhugas ng mga pinggan at kubyertos and just let her release all her tears. Nilinis ko na rin muna ang mga bubog bago ako maupo sa upuang nasa gilid niya.

mariin nitong dagdag habang matalim ang mga tingin na ipinupukol kay Pebbles. Agad na nagpakawala si Pebbles ng isang pang-uuyam na tawa at sinuklian nito ang matalim na titig ni Zhavie saka pumameywang. “Excuse me, but last time I checked G****e Maps, this city is called Zamboanga—not Zhavania,” Pebbles said with a sweet but venom-laced smile, her voice dripping with mockery. "Pebs!" Makapanabay naibulalas ng dalawang binata ang pangalan ng babae.

epic kasi ang mukha nya, parang nakakita ng multo ,hindi ko tuloy mapigilang matawa. please votes and comments tnx*^^* pangit ba...xenxa n gusto ko kac tong isulat hehe*^^*

Pangalawa bluish gray at pangatlo ang aking paboritong kulay lavander pawang bumagay sa aking maputing at mamula-mulang balat. "Let's take a break love. I saw on g****e map that thereis a fast food chain near the crossing." Dalawang oras na rin ito nagmamaneho kaya pumayag ako, gusto ko sana magdiretso na kami dahil tawid dagat pa yung resort sa cagbalete na pinareserve niya kaso naawa naman ako sa huli.

Kahit alam kong mali, gusto ko pa ring pakelaman ang phone ni Chusan Kang. “Kahit local po, ayos lang,” sabi ko pa. Ngunit napailing ang tindera. “Ingat ka lang.” Nagulat ako sa sinabi niya. “Bakit naman po?” “Maple phone kasi iyan.” “Ano naman po kung local ang charger na gagamitin?”

At least I’ll feel more comfortable. Tumabi kami ni Gab sa isang gilid at nagsimulang mag-usap kung ano ang gagawin namin. Sabay-sabay na aalis ang unang limang pares. Pagkatapos ng ilang minuto ay saka papasok ang sunod na lima, and so on and so forth. Bibigyan nila kami ng mapa na pwede naming magamit. Pero dahil malaki ang bundok ay medyo mahirap tingnan iyon sa mapa lang. Bawal din ang magdala ng phone kaya tiyak mahihirapan kami.

--- --- --- --- Hindi siya tumutol. "May plano tayo." Sabi ni Elara. --- --- --- Napatingin kami sa kanya. --- --- --- --- "Hindi tayo basta pupunta doon." --- --- --- --- "Kailangan nating malaman ang lugar." --- --- --- --- "At kailangan nating mauna sa kanila." --- --- --- --- Dahan-dahan siyang naglabas ng isang lumang mapa. --- --- --- --- Isang lugar ang nakamarka.