Makapal Na Linya Novels & Stories

Panatag na rin si Donya Lina na kaya ng harapin ng bagong mag- asawa ang kung anu mang problema na darating sa buhay ng mga ito. Napakasaya ng puso ni Lola Lina na makita ang apo na muling kinilala ang sariling puso, pagdating sa pag- ibig at tuluyang naibalik ang tiwala nito at umibig pa itong muli. Ang dating matigas at malamig nitong puso ay muling pinalambot at pinainit ng asawang si Mia. Ang inaalala na lang ng Donya ngayon ay ang isa pa nitong apong si Merna. Muli nitong ipinalangin na sana ay makakatagpo rin ito ng lalaking itinatadhana ng Diyos para dito. Dahil itinuring niyang isang kayamanan ang makikita ang dalawang apo na masaya sa piling ng kani- kanilang pamilya.

Napa-kunot ang noo nito, mapansin na hindi ito makatayo. “Anong problema?” Tanong niya, habang may ngiti sa labi. Nang mag-angat si Lira sa mukha nito, ay hindi na napigilan ni Maximus na mapa-halakhak. Tuwang-tuwa siya sa kanyang nakikita, habang hindi na maipinta ang mukha ni Lira.

Isang kamalian na walang kapatawaran. Patuloy lang s'ya sa paghakbang at hinahayaan lang n'ya ang kanyang mga paa kung saan s'ya nito dadalhin dahil sa ngayon ay para s'yang isang baliw na patuloy lang sa pag hakbang habang wala sa sarili at walang direksyon. Loco her life compass, kaya ngayong wala na ito sa tabi n'ya ay tila para s'yang isang ibon na naliligaw ng daan. Malayo-layo na rin ang kanyang nalalakbay at sa gitna ng kanyang pag iisa ay may isang kotse ang huminto sa tapat n'ya subalit hindi n'ya ito pinansin.

“Patawarin mo ako…” “Dom…” mahina niyang tawag, nanginginig ang kamay habang humahawak sa batok nito. Naramdaman niya ang mainit nitong hininga sa dibdib niya, ang paraan ng paghaplos nito na parang nagmamakaawa. At kahit alam niyang mali, hindi niya mapigilan. Sa halip, yumakap siya, hinila ito palapit.

masungit niyang utos. “Dadalhin ko ba dyan?” “Sa kapit bahay mo dalhin.” pilosopo niyang tugon. “Okay, sige.” nang iinis ko namang sagot. “Crazy.” “For you.” mahina kong sagot saka mabilis ng pinatay ang tawag saka impit na tumili. “Kilig na kilig?” nang bubuskang puna sakin ni Lyn. “Medyo. Feeling ko, pumaparaan lang sya para makita ako.” asumera kong turan habang naka ngiti.

Tahimik niyang pinagmasdan ang dalaga mula ulo hanggang paa. Simple. Malinis. At napakaganda. "Señorito?" Napakurap si Rhylle. "Tara." Maikli niyang sabi. Ngunit hindi napansin ni Tina... Na ilang segundo pala siyang napatitig rito. --- Habang nasa biyahe... Hindi mapakali si Tina. "Señorito." "Hmm." "Malaki po ba ang kompanya?" "Oo."

Tinanggap ni Hayden ang bote at nilagok ang tubig saka umupo sa harap ng laptop niya. Lahat ng iba ay nagtipon sa paligid niya upang manood habang ang kanyang mga daliri ay mabilis na sumasayaw sa keyboard. Lumitaw ang isang mapa sa kanilang mga pasyalan sa ilang sandali pagkatapos ay may isang lilang linya sa kabuuan nito. Ang lilang linya ay pinahaba at paikot-ikot na parang ilog sa mapa, bago huminto pagkaraan ng ilang sandali. Tinitigan ng mabuti ni Hayden ang punto kung saan huminto ang linya at nang mapansin niyang hindi na umaabot pa ang linya, nagzoom siya sa lugar kung saan natapos ang linya.

“At paano nga ba niya naririnig ang mga plano ng mga dumakip sa kanila?” “May naimbento kasi akong makina na maliit na p’wedeng iwan kung saan para mamanmanan ang lugar na `yun.” sabi ni Nico. “Tinatawag ko itong ‘Pasagap’ at tingin ko iniwan niya yun sa magandang lugar kaya naririnig niya ang mga usapan nila... ang ‘Pananggap’ naman nun ay nakatago sa likod ng tenga niya.” “Pananggap?” tanong ko.

may galit nitong bigkas. Nagtaka ako kung bakit Lina ang tawag niya kay mama. Lina? Lina? Saan ko na nga ba narinig ang pangalang iyan? Pamilyarnsa akin masyado, hindi ko lang matandaan. Biglang sumakit ang ulo ko. Pasimple akong pumikit, nagbabakasakaling mababawasan ang sakit. "Yaya Lina, when will I see Mére?"

Kaagad mamang nagsilapit ang mga kasamahan lalo na si Lyn. "Gaga ka! napaka swerte mo Anna!" Sabi ni Lyn na hinampas pa ako. napangiti lang ako dahil tama naman ito, napaka swerte ko nga at nakasabay ko sa pagkain ang isang Marcus Maxwell. "anong feeling na makasabay ang isang Marcus Maxwell ha!" sabi nito at hinampas ulit siya. Hindi niya ito sinagot instead she gave her, her sweetest smile she could give even though na nasasaktan siya.