Maria Clara Lines Tagalog の小説・ストーリー

He turn his head to face her. "Sigurado ka bang wala talagang namamagitan sa inyo?" "I swear.. wala talaga!" "Kahit fuck buddy... as a friend?" Umiling ito. "Celes will never allow that! Mas malala pa iyon kay Maria Clara sa pag preserve ng puri eh." "But if she's not that kind of a woman-- I mean kung payag siya sa all the way, may chance ba na pinatulan mo siya?"

Palibhasa nasa alta sosyedad ito, kaya hindi pamilyar sa mga salitang kalye. “Marites. Ibig sabihin, tsinismis. Minarites. Sa mga tulad namin na sa mga ordinaryong lugar lang nakatira, iyon ang trending. Parang ganito. Mare, ano ang latest? Kaya naging marites, pinaigsi lang ang mare at latest. Sumasagap lagi ng tsismis sa madaling salita!” mahabang litanya ni Clarisa. Natawa rin si Helena. In-explain pa talaga sa kan’ya ni Clarisa. In full details.

Yung sinabi niyang… “You matter.” Hanggang sa pagtulog ko, yun ang paulit-ulit sa isip ko. At ngayon, pagising ko, yun pa rin. Pero kailangan kong mag-normal. Hindi ako pwedeng magmukhang… affected. ⸻ Pagpasok ko, biglang sumalubong agad si Mara. “Clara. GIRL. Come here!” “Bakit?” “Si—” she lowered her voice dramatically,

Well hindi na uso ang mga Maria Clara ngayon ,kung kaya ng lalaki kaya rin ng babae at mukhang kasama ang mga babae sa naiisip ko . At nakita ko naman na masaya at mukhang proud pa sa ginagawa ng babae ang mga nakapaligid dito .Chini-cheer pa nga.Hindi ko na sana pagkaabalahan pang manood dahil kailangan ko pang hanapin si Senyorito Jeff .

napahagalpak kami ng tawa. Si Zeanna at Reese Angela ay napahalakhak na rin. Ang dalawang Chinese na step-sister ni Zhykher hindi naman kasi nakakaintindi ng tagalog. “Si Ate Reese lang ang Maria Clara dito dahil takot sa TT baka nga daw magiging senior citizen nalang dipa makarating sa ikapitong langit hahaha.”....si Gracey.

Mukhang matino naman s'ya wala rin akong nakitang kulang s'ya sa pag iisip. Nag tawanan nalang ang mag kaibigan hindi pa talaga kami kilala ni senyorito Lance hindi ba senyorita? Lolo gorang po ang tawagan naming dalawa, dahil s'ya po ang matalik kong kaibigan na si Maris po. Hindi po yan ang tunay n'yang mukha naka-suot lang yan ng maskara. Gorang tanggalin mo na yan para ka tuloy magnanakaw. Kinuha agad ni Maris ang maskarang suot n'ya para makita ang totoong mukha.

"Mahal kita, Vincent. Tanggap ko na isa lang akong kerida mo! Tanggap ko na mas mahal mo siya pero please! Huwag mo naman ilayo ang sarili mo sa akin ulit! Hindi ko kaya!" Siguradong mahihiya si Maricel Soriano at Vilma Santos kapag napanood ng mga ito kung gaano siya kagaling umarte. "Damn, Laila! Why are you making everything so complicated?! Engaged na kayo ni Roman at kasal naman ako sa kapatid niya. Ayaw kong saktan pa si Romana but damn! Hindi ko rin kayang ignorahin ang nararamdaman ko para sayo! Nalilito ako sa nararamdaman ko!"

-Sarkastiko kong sabi sa kanya Siya pala yung nawawalang kapatid ni Carlo End of flashback "Grace!"-Tawag sa akin ni tita celine pero hindi ko siya pinansin. Nakahiga ako sa kama ko ngayon at blanko ang isipan. "Grace ano ba!"-Iritang sabi ni tita celine sa akin Bumangon ako sa kama at lumakad pababa "Kumain ka na!"-Sabi ni tita celine sa akin.

Kunot-noo niyang hinaplos ang magaspang na balat ng puno nang may makapa siyang tila iniukit sa bandang ibaba, malapit sa ugat nitong nakausli. “Clara Gonzales,” basa nito sa unang linya. “Sa mga tala sa kalangitan, muli kitang susulyapan.” Hinawi nito ang ilan sa mga damong nakaharang sa pangatlong linya, “Tulad ng dalisay na agos ng tubig, ala-ala mong mananatili sa aking isipan.”

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"